Vertellen wat we doen
donderdag 6 mei 2010 | 
4 reacties
Buitenlanders vinden ons maar een naïef volkje. Neem de strippenkaart. Wie mensen zelf laat stempelen moet niet gek opkijken als een kwart ervan zwart rijdt. In het buitenland kun je alleen de metro in na het passeren van stevig beveiligde toegangspoorten. Maar Nederland leert snel bij; de strippenkaart wordt vervangen door een systeem dat veel minder uitgaat van de goedheid van de medemens.
Onze samenleving is steeds meer gebaseerd op wantrouwen. Bij zo'n samenleving past de toenemende roep om openheid en verantwoording. Jouw intenties zijn niet vanzelfsprekend, dus laat maar zien wat je gedaan hebt, zo is de redenering. Wie tegenwoordig niet transparant is krijgt de wind van voren. De banken die dit jaar géén duurzaamheidsverslag publiceerden (je kunt je voorstellen dat ze wat anders aan hun hoofd hadden) konden rekenen op paginabrede verontwaardiging. Het is een samenleving waar de accountant goede zaken doet, onderling wantrouwen vergroot de behoefte aan controle.
Daarbij ontkomen we zelf niet aan diezelfde roep om openheid en verantwoording. Toezichthouders en institutioneel beleggers hebben herhaaldelijk het gebrek aan kwaliteit van de transparantieverslagen van de OOB-kantoren gehekeld. Recente kritiek van Marcel Pheijffer was voor het NIVRA aanleiding om een inventarisatie te doen naar de transparantieverslagen van de kantoren. Een verslag daarvan treft u aan in deze Accountant.
De conclusie is dat er het een en ander valt te verbeteren. De opzet van de kwaliteitsbeheersing is prima beschreven, maar over de werking vernemen we te weinig. Hier ligt een fraaie kans voor het openbaar beroep om de communicatie met belanghebbenden te verbeteren. Dat die kans tot nu toe nog niet gegrepen is, kan te maken hebben met een teveel vastklampen aan de wet of angst voor negatieve reacties. Niet geheel onterecht in een klimaat van claims en onbeperkte aansprakelijkheid, maar de vraag is of we er de oorlog mee winnen. Op termijn leidt gebrek aan openheid en communicatie tot een maatschappelijk isolement en dat is nou bepaald niet waarvoor het beroep was bedoeld. Waarom dan toch die terughoudendheid?
Er zijn uiteraard keerzijden aan transparantie. Zoals informatie-overkill; je kunt maximale transparantie betrachten door het complete grootboek van een bedrijf op de website te publiceren, maar daar wordt niemand blij van. Dan is er nog het probleem van de 'onfrisse' belangstelling voor zaken die in de persoonlijke sfeer liggen. Half Nederland zit voor de buis om de 'maatschappelijk relevante' programma's van Peter R. de Vries te bekijken, maar de motieven van maker en kijker zijn discutabel. Niet voor niets diende het NIVRA een klacht tegen Accountancynieuws in om naamsvermelding bij tuchtzaken te voorkomen vóórdat er een uitspraak was gedaan.
Maar die keerzijden zijn hier niet aan de orde. Wie de transparantieverslagen leest ziet dat ze meer zijn opgesteld als een juridisch document, bedoeld om aan de wet te voldoen, dan als communicatiedocument. Het uitgangspunt is compliance, niet het zoeken naar dialoog of de mogelijkheid zich op positieve wijze te onderscheiden op het gebied van kwaliteit.
Met een rondetafelbijeenkomst met belanghebbende externe partijen wil het NIVRA een vervolg geven aan het verslag. Doel is om de wensen en behoeften scherper in kaart te brengen. Een noodzakelijk initiatief om de niet altijd gefundeerde kritiek van pers en publieke opinie te weerleggen. En hopelijk een aanleiding voor kantoren en beroepsgenoten om eveneens actiever naar buiten te treden.
Als aan onze intenties wordt getwijfeld, moeten we vertellen wat we hebben gedaan. Want we hebben geen behoefte aan nog strengere maatregelen en een toezichtsysteem dat louter is gebaseerd op wantrouwen.
Berry Wammes
algemeen directeur NIVRA
Reacties (4) | Reageer
Geplaatst door Willem D. Okkerse - 13-5-2010 17:46:19
Geachte heer Mock,
U schrijft :
Beter de investering in strippenkaarten waardeloos dan de investeringen in Ahold, LCI,Landis, KPNQwest,Fortis ,Lehman om maar een paar beursfondsen te noemen.
En allemaal met een Goedkeurende Verklaring van de Registeraccountant, zelfs als het drie maanden na publicatiedatum falikant mis is gegaan.
De drie eerst genoemde ondernemingen Ahold, LCI en Landis werden VOORAF door de OK-Score ontdekt en ook publiekelijk gedemonstreerd.
KPNQuest, Fortis en Lehman behoorden nooit tot ons onderzoekspotentieel.
Anders gezegd : hadden dus - IN PRINCIPE - ook door de accountant ontdekt moeten worden ??
Het feit dat dit NIET gebeurd is leidt tot twee mogelijke conclusies.
a) de accountant bevroedde het WEL !
b) de accountant bevroedde het NIET !
De facto is het dus misdadig of onkunde. Beide niet bepaald onderwerpen waarmee de accountant met de billen graag bloot gaat.
De tijdstippen waarop die faillissementen/continuïteitsproblemen door ons Institute publiek gemaakt werden waren :
1) Ahold op 10.2.2002 in Business Class op TV
2) Landis in november 2001 Congresgebouw
3) t.b.v. VEB in een besloten bijeenkomst - zie ook mijn weblog.
Met andere woorden VOORAF !
Dat is de essentie waar het steeds om draait alsmede de vraag wat doen wij er mee.
Dat de pers of NIVRA hieraan geen aandacht schenkt, of initiatieven ontplooit juist tot ONDERSTEUNING van de accountantsprofessie ligt niet aan ondergetekende; u heeft de ontwikkeling sinds 2002 in een commentaar elders kunnen lezen.
Het is daarbij een illusie aan te nemen dat accountants en zelfs fraude-experts - ik spreek uit ruime eigen ervaring - aan de hand van cijfers een faillissement kunnen voorspellen.
Ja, wellicht als de onderneming al drie jaar verlies noteert maar gevallen zoals Ceteco die over de jaarcijfers 1997 zijn hoogste omzet én winst boekt worden noch door de accountancy als wel door alle ratings, buiten de OK-Score, NIET herkend.
Op het aantal deelnemers en studenten aan deze testsessies sinds 2002 bestaande uit RA's, AA's, RFA's
MBA's al dan in de forensische accountancy van ca. 500 die bleken er een handvol - lees vijf - de goede oplossing te kiezen. Omdat in alle gevallen de argumentatie ontbrak, waren dit toevalstreffers.
Een van de redenen waarom curatoren inmiddels de OK-Score inzetten om nalatigheid, onkunde of fraude vast te stellen.
Qui(s) custodiet ipsos custodes!
Geplaatst door Leen Paape - 13-5-2010 12:54:12
Berry, het brede wantrouwen in instituties en de leiders ervan wordt helaas dagelijks via de nieuwsmedia gevoed en bevestigd. Het moreel gezag erodeert door een stuitend gebrek aan zelfreflectie (lees het rapport van de commissie De Wit) en het steken van de hand in eigen boezem. De recente column van Tom Nierop over teflon mag daarvan ook een uiting zijn. Ik denk dat we niet alleen geholpen worden door te vertellen wat we doen (voor zover dat overigens begrepen wordt door de maatschappij) maar vooral onze nek uit te steken door te vertellen wat we niet goed genoeg deden en wat gebeurt om daar aan te werken. De standaardreflex is er meestal een van verdedigende aard. De verontwaardiging wordt erdoor gevoed. het is bijzonder dat nog geen nieuwe Franse revolutie is ontstaan. Ik heb het eerder opgeschreven maar zo lang er sprake is van woekerpolissen, kippenfokkers die antibiotica en masse over kippen gooien, staatssecretarissen hun eigen regels aan de laars lappen, oliereuzen de boel verzieken, reservekwesties spelen, banken klanten een been uitdraaien, credit raters verkeerde dingen doen, bouwfraude alom is, DSB's kunnen voorkomen, regeringen zich de Eurozone in kunnen manipuleren zonder gevolgen, Lehman onder de ogen van de SEC zijn balans manipuleert (evenals alle grote banken in de US en hoogstwaarschijnlijk ook elders in de wereld), en zo kan ik nog een uurtje of wat doorgaan, schieten we niet op. Ik verwijt de accountant niet dat hij/zij het niet altijd zal kunnen voorkomen. Ik verwijt het hem/haar wel als hij het onopgemerkt laat passeren. Natuurlijk zal er ongefundeerde kritiek zijn maar het heeft weinig zin alleen daar op te focussen. Kijk ook naar de gefundeerde kritiek en geef daar een antwoord op. Micha Kat kiest vaak een weinig genuanceerde toon maar zijn oproep verdient een antwoord.
Geplaatst door Mock RA - 9-5-2010 22:52:00
Mijn strippenkaarten kan ik nu in de vuilnisbak deponeren immers de kleine lettertjes" zeggen dat "omwisselen of restitutie nooit mogelijk is " .Beter de investering in strippenkaarten waardeloos dan de investeringen in Ahold, LCI,Landis, KPNQwest,Fortis ,Lehman om maar een paar beursfondsen te noemen.En allemaal met een Goedkeurende Verklaring van de Registeraccountant, zelfs als het drie maanden na publicatiedatum falikant mis is gegaan.
Dat de Transparantie in de verslagen van de accountantskantoren teleur stelt is niet verbazingwekkend.Vergelijk dat eens met de transparantie in de curatorenrapporten welke op het internet gepubliceerd worden .
Maar bijvoorbeeld het grootboek van Lehman Brothers BV zou niet eens op het internet kunnen komen, want de Curator kon geen complete boekhouding vinden .
Kortom de feiten zijn transparant genoeg om te kunnen constateren dat de bij het NIVRA aangesloten accountants steken hebben laten vallen en daar het absolute zwijgen toe doen.
De juridiese adviseurs en de juristen van de aansprakelijkheidsverzekeringen hebben natuurlijk een slot op
de communicatie gezet ,in afwachting van de civiele en tuchtrechterlijke claims. Dat is een logisch verdedigingsritueel, evenals de verklaringen die zijn uitgegeven ,dat kantoor XX geen schuld heeft aan de deconfiture van Y .
Niemand wil de Kat op het spek binden.
Waar de afzonderlijke kantoren muisstil zijn gebleven, had het NIVRA echter een mening kunnen en moeten geven over de rol van de accountants in de kredietcrisis en daarna.
Het NIVRA bestuur heeft een aantal leden naar de tuchtraad gebracht,omdat ze de PE punten niet wilden doen. Maar in alle faillissementen met een luchtje laat het NIVRA de klachten over aan anderen , de aktivisten van de VEB en de SOBI, waardoor het net lijkt of het NIVRA de betrokken accountants gelijk geeft.
En dat is jammer voor de eer van de stand.
.
Geplaatst door Micha Kat - 7-5-2010 12:02:10
Als aan onze intenties wordt getwijfeld, moeten we vertellen wat we hebben gedaan.
Accountants vertellen NOOIT wat ze hebben gedaan. Op vragen aan Ernst & Young over de controle op DSB volgde plaatsing op een soort zwarte lijst. Eerder plaatste Deloitte mij al op zo'n lijst van mensen die geen recht hebben op antwoord op vragen. Het stuk van Wammes maakt een wat potsierlijke indruk nu de economie wereldwijd aan het instorten is, met dank ondermeer aan de accountants die de stakeholders decennia lang hebben voorgelogen en bedrogen. Het waren Griekse staatsaccountants die hun land niet alleen op basis van gemanipuleerde cijfers de Eurozone binnenfietsten, maar ook in de jaren daarna Brussel willens en wetens valse cijfers presenteerden. Precies zoals de big four hebben gedaan in alle boekhoudschandalen vanaf de jaren 90. Nu is het te laat. Zelfs al zou Wammes nu erkennen dat accountants samen met andere countervailing powers een misdadige rol hebben gespeeld, komt het niet meer goed. Het NIVRA kan dus net zo goed blijven ontkennen en mooi weer blijven spelen.