Korte rokjes

maandag 5 januari 2009 | 0 reacties

Accountants zijn bovengemiddeld eigenwijs. Ze zijn overtuigd van hun eigen gelijk en dragen dat graag uit. Dat is op zich een goede eigenschap. Het wordt anders als de eigen mening wordt gezien als zaligmakend en wordt opgedrongen aan anderen. Het is storend en gênant als dit leidt tot tunnelvisie.

Als iemands eigen een mening een zodanig zware rol gaat spelen, wordt elke discussie gezien als persoonlijke aanval. Zelfs volledig losstaande feiten worden gezien als een bedreiging. De werkelijkheid komt daarmee volledig te vervallen.

De afgelopen Accountantsdag heeft geleid tot een aantal mooie voorbeelden. Tijdens de paneldiscussie over het inzicht in de welvaart van Nederland weet een van de panelleden niet verder te komen dan het stokpaardje kinderopvang. Dan nog niet eens in een zinvol betoog, maar meer als emotioneel argument dat vrouwen niet serieus werden genomen. Ik kan mij niet onttrekken aan de indruk dat dit wordt veroorzaakt door persoonlijke ervaringen. Spijtig dat enige verdere inhoudelijke opmerkingen van deze persoon niet meer zijn ontvangen.

Een vergelijkbare mening komt naar voren in een weblog. Hierin wordt ook zijdelings melding gemaakt van Hollandse kaasmeisjes in eigentijdsere kleding, oftewel korte rokjes. De reacties hierop zijn niet gestoeld op enige vorm van inhoud.

Binnen het beroep komt vaak weinig discussie los. Dat ligt waarschijnlijk aan het onderwerp. Hierop komen veel reacties naar voren. Vooral gericht op het vermeende gebrek aan integriteit. In de discussie zit weinig rationaliteit. Persoonlijk vind ik de discussie een sterk gereformeerde ondertoon hebben met een licht feministisch sausje. Een van de personen die reageert, omschrijft de kleding als ranzig. Een mening die ik had kunnen delen bij ongeschoren benen. Dat was niet het geval. Persoonlijk vind ik het een leuke aankleding en een aangename verademing ten opzichte van het aantal grijze pakken.

Het is jammer te constateren dat iemand zich zo druk kan maken om de wijze waarop anderen zich kleden. Zich er zelfs zo aan storen dat actie wordt ondernomen om ze te laten verwijderen. Ik vraag mij af waar dit gebrek aan tolerantie vandaan komt. Ook ik erger me regelmatig aan zaken, dat wil niet zeggen dat ik daar meteen een verbod aan hang of anderen mijn wil opleg. Ik negeer dat soort aspecten en laat anderen in hun waarde. Als het mij echt te veel wordt, wijd ik er wel een column aan.

Voor het nieuwe jaar wens ik iedereen veel korte rokjes toe. We hebben immers niks te verbergen.