'IFRS in gevaar door kritische houding EC'
dinsdag 17 november 2009 | 
5 reacties
Het verzoek van de Europese Commissie aan de IASB om het voorstel voor classificatie van financiële activa te heroverwegen, is een slag voor de standard setter. Dat zegt IFRS-expert Ralph ter Hoeven. De toekomst van IFRS als internationale standaard is volgens hem in het geding.
Aanleiding tot de botsing tussen de Europese Commissie en de IASB is het ontwerp voor een nieuwe richtlijn van de IASB voor het toepassen van de fair value op een groot aantal financiële instrumenten. In de brief van vorige week adviseert de Europese Commissie aan de IASB om de regels voor fair value nog eens tegen het licht te houden.
"Dat is politiek jargon om duidelijk te maken dat het voorstel in de huidige vorm niet of nauwelijks kans van slagen heeft", zegt Ter Hoeven, partner bij Deloitte en hoogleraar externe verslaggeving aan de Rijksuniversiteit Groningen. "Je moet hier iets aan veranderen, zo lees je tussen de regels door. De Europese Commissie heeft de macht om invoering in Europa tegen te houden of om IFRS zelfs te veranderen, een carve-out."
Ter Hoeven acht de kans aanwezig dat de IASB haar poot stijf houdt. "Als de EU de nieuwe standaard dan alsnog weigert, is het gedaan met IFRS als dé internationale standaard ."
Nog nooit is de politieke invloed op de IASB zo groot geweest als in de afgelopen veertien maanden, vervolgt hij. "Er moest in 2009 een standaard komen die aan ieders wensen tegemoet kwam. Maar de Europese Commissie vindt daar nu te weinig van terug."
Het grootste probleem van de weigerachtige houding van de Europese Commissie is de gefragmenteerde manier waarop de richtlijn straks wordt toegepast. Hoewel die in 2013 wordt ingevoerd, mogen bedrijven die vervroegd toepassen.
"Als de EC haar toestemming onthoudt, mogen Europese ondernemingen de standaard niet vervroegd toepassen, terwijl bedrijven buiten de Europese Unie deze mogelijkheid wel hebben. De keuzevrijheid van Europese ondernemingen wordt ingeperkt."
"Dan heb je ook nog eens te maken met de Amerikanen. De G20 heeft opgeroepen dat de IASB en de FASB hun regelgeving op elkaar moeten afstemmen. Daar hebben ze nog tot juni 2011 de tijd voor. Dit zijn geen gemakkelijke tijden voor Sir David Tweedie van de IASB." Hoewel Ter Hoeven het moeilijk vindt om de reactie van de IASB te voorspellen, meent hij toch dat de kans groot is dat de standard setter de druk weerstaat.
"De Europese Commissie is machtig en de de IASB heeft zich daar vaak gevoelig voor getoond. Maar er is een grens en die zou nu bereikt kunnen worden. De IASB wil haar geloofwaardigheid niet verliezen."
Het hete hangijzer in het nieuwe voorstel is de vrijheid die bedrijven krijgen om hun bezit te waarderen. Het nieuwe voorstel heeft twee tests voor bedrijven. De eerste is een test op het business model. Wie bezit aanhoudt om vooral de kasstromen te incasseren, kan die waarderen op kostprijs.
De pijn zit in de tweede test, aldus Ter Hoeven. "Alleen het financieel bezit dat louter rente en aflossingskasstromen genereert, mag op kostprijs worden gezet. Alles wat anders is moet op marktprijzen worden gewaardeerd."
"Het zijn vooral banken die dit te streng vinden", zegt Ter Hoeven. "En niet ten onrechte want het staat buiten kijf dat banken sommige beleggingen die vanuit het business model in aanmerking komen voor kostprijs toch op fair value moeten inboeken omdat de tweede test niet wordt gehaald".
Reacties (5) | Reageer
Geplaatst door JMP de Vries - 18-11-2009 15:38:18
Fair value is te ver doorgeschoten. Ook de vervangingswaarde was dat nin het verleden. Fair value leidt tot waarderingen, die niets met de normale bedrijfsvoering van doen hebben, Doch meer lijken op de opbrengst van verkoop in de meest gunstige omstandigheden, ofwel verkoop in geval van liquidatie.
M.i. deugen beide extremen niet, en getuigen zeker niet van goed rentmeesterschap.
Ons beroep zou zich hiervan meer bewust moeten zijn. Zo niet , dan verliezen acountants nog meer van hun geloofwaardigheid, omdat zij de maatschappij niet aanvoelen. Gevolg zal zijn, dat de politiek ingrijpt.
Geplaatst door Frans van Osch - 18-11-2009 12:38:47
De kritische houding van de EC jegens de IASB is mij dunkt terecht. Enerzijds is de IASB onafhankelijk en beschikt over de noodzakelijke vaktechnische kennis en anderzijds moet de politiek –in casu de EC- zich bewust zijn van "de politieke waan van de dag". Dit alles neemt niet weg dat het primaat aan de politiek is. Dat geldt ook voor de IASB.
Bovendien, de aarzeling van de politiek jegens richtlijnen van de IASB is niet zo verbazingwekkend. IFRS heeft zeker zijn goede kanten, maar binnen vaktechnische kring is voordurend discussie over tal van aspecten. Voorbeeld: Is met de richtlijnen omtrent fair value niet te ver doorgeslagen?
De politiek heeft meer redenen voor "een gezonde dosis wantrouwen" jegens door het veld bedachte regelgeving. De solvabiliteitseisen zoals neergelegd in Basel 2 zijn bewezen onvoldoende gebleken.
IASB doer er verstandig aan haar voorstel te heroverwegen en zich ervan bewust te zijn dat de EC zo nodig bepaalde regelgeving gewoon kan opleggen.
Geplaatst door Rogier - 18-11-2009 10:16:17
Onafhankelijkheid van de IASB is een groot goed. Het moet niet zo zijn dat de IASB wordt geforceerd om in te binden omdat de politiek de banken tegemoet wil komen. Dat laat niet onverlet dat de IASB goed moet wegen of de banken hier inderdaad niet een punt hebben. Ik heb de EC reactie niet gelezen, maar hoop dat ze inhoudelijk hun bezwaar goed hebben onderbouwd en niet alleen met de bezwaren van de banken. Want als we daar aan tegemoet gaan komen, zitten we zo weer in een krediet crisis. Wellicht dat we vanuit ons vakgebied hier een functie moeten vervullen en, naast het feit dat we vertegenwoordigd zijn binnen de standard setter, ook wellicht obv van onze praktijk kennis en de inhoudelijke bezwaren hier als beroepsgroep moeten intervenieren. Het kan niet zo zijn dat IFRS sneuvelt op banken die bang zijn dat ze ineens hun assets op 'fair value' moeten waarderen. Fair value = werkelijke waarde op dat moment, dus ook de werkelijke waarde zoals die door de gebruiker/aandeelhouder wordt gepercipieerd. Die waardering komt tot stand obv diverse uitgangspunten; wellicht is het niet de fair value benadering die op de korrel genomen moet worden, maar de manier waarop de fair value van deze instrumenten tot stand komt. Want als de bank niet kan leven met een lagere fair value, omdat zij vind dat dat niet de "value" representeerd van het instrument, dan zit er wellicht iets mis in de aannames. Wie beter dan een bank (of een accountant met expertise op dit gebied) kan beoordelen wat de "fair value" van dit soort instrumenten zouden moeten zijn. Wellicht dat banken elkaars instrumenten moeten beoordelen om er een fair value voor te bepalen? Zij zijn de experts, en wij zouden hier voldoende over moeten weten om er ons oordeel over te kunnen geven.
Rogier. Op eigen noot.
Geplaatst door R. Betrian - 18-11-2009 2:00:03
Mijn excuses. Mijn reactie was gericht op het artikel 'Beter botte maatregelen dan gedetailleerdheid'.
Geplaatst door R. Betrian - 18-11-2009 1:41:04
Er is veel onwetendheid over geld en bankwezen. Men is overtuigd dat met meer ingrijpen door de overheid de risico's en problemen kunnen worden gemitigeerd. Het bankwezen is waarschijnlijk de meest gereglementeerde industrie ter wereld. Niettemin is het juist deze industrie de bron van de financiele crisis. Het is overigens de enige industrie die zo'n omvangrijke crisis kan veroorzaken. Dat is ook logisch vanwege de aard van het bankwezen.
Om meer inzicht te krijgen in de functie van geld en het 'mystery' van het bankwezen lees het boek van Murray Rothbard 'The mystery of banking'. Je kan het gratis downloaden op de volgende link: http://mises.org/Books/mysteryofbanking.pdf. Daarnaast wordt aangeraden om het boek van dezelfde schrijver te lezen getiteld 'What has government done to our money'. Dit boek kan je ook gratis in het Nederlands downloaden via de volgende link: http://www.rothbard.be/bestanden/boeken/WHDOMOGG.pdf.
Misschien door de kern van het bankwezen te begrijpen kan men tot betere oplossingen komen dan alleen het voorstellen van meer regels. De regels zijn de oorzaak en meer regels kunnen dus niet tot een structurele oplossing leiden.