Accountants en de soft stuff

dinsdag 8 juni 2010 | 0 reacties

Hoe belangrijk zijn de verslaggeving over niet-financiële componenten en het oordeel van de accountant daarbij? Arnold Schilder en anderen benadrukken het grote belang van beide. Maar bijvoorbeeld cfo Robert-Jan van de Kraats (Randstad) ziet er geen rol voor de accountant. Het was een van de vele onderwerpen tijdens een door het NIVRA georganiseerd rondetafeldebat over verslaggeving en auditing.

zie ook

Aan het op 22 april 2010 gehouden debat, geleid door NIVRA-voorzitter Ruud Dekkers, werd deelgenomen door Rients Abma (Eumedion), Hans Hoogervorst (AFM), Robert-Jan van de Kraats (Randstad Holding), Arnold Schilder (IAASB), Robert Swaak (PwC), Koos Timmermans (ING Group) en Frans van der Wel (KPMG).

Het deze week te verschijnen juninummer van 'de Accountant' bevat een uitgebreid verslag. Naast een veelheid aan andere thema's over internationale verslaggeving, auditing en toezicht die aan de orde kwamen, kwam tijdens de bijeenkomst ook het belang van de accountant bij de beoordeling van niet-financiële gegevens prominent ter sprake.

Arnold Schilder ziet dit onderdeel van verslaggeving steeds belangrijker worden: "De kern van wat we horen onder alle gebruikers: we care about the soft stuff. Met andere woorden: de aandacht gaat in toenemende mate uit naar de vraag of er relevante informatie wordt verschaft over de moeilijk meetbare aspecten - de aannames, de veronderstellingen, de inschattingen en dergelijke."

Ook de rol van de accountant daarbij zal volgens hem toenemen: "De accountantsrapportage heeft met name zijn waarde in de communicatie met het audit committee en de externe toezichthouder, waar uitgebreid op kritische zaken kan worden ingegaan. Maar de korte publieke accountantsverklaring voegt niet veel toe in de communicatie met de belegger. Daarom is het terecht de vraag te stellen of er alternatieven zijn, want een beleving van kwaliteit kan pas ontstaan als sprake is van goede communicatie. In Frankrijk bijvoorbeeld rapporteert de accountant in zijn verklaring specifiek over belangrijke inschattingen van het management. De IAASB doet momenteel onderzoek naar dergelijke best practices om te bezien of die tot standaard kunnen worden verheven."

Rients Abma, als directeur van Eumedion belangenbehartiger van institutionele beleggers op het terrein van corporate governance, onderschrijft de visie van Schilder: "Ik beaam volledig dat het de belegger om de soft stuff gaat. Een door de accountant goedgekeurde jaarrekening wordt op de aandeelhoudersvergadering voor kennisgeving aangenomen, mede ervan uitgaand dat de toezichthouder er zijn licht nog over laat schijnen. Voor het stembeleid van de institutionele belegger is de jaarrekening verder niet zo relevant. Want die kijkt meer naar het risicomanagement, naar corporate governance, naar duurzaamheidscriteria. Niet-financiële doelen, zoals bijvoorbeeld werknemerstevredenheid of de uitstoot van CO2, worden steeds belangrijker, zeker als de variabele beloning van bestuurders afhankelijk wordt gesteld van de mate waarin die doelen worden gehaald. Waar in ieder geval behoefte aan is zijn eenduidige, internationale standaarden over de wijze waarop ondernemingen rapporteren over deze criteria. Die worden node gemist."

Daarentegen is Robert-Jan van de Kraats uiterst terughoudend over een accountantsrol op dit specifieke terrein: "Als het gaat om de rol van de accountant met betrekking tot de soft stuff, moet ik opmerken dat ik die helemaal niet zie. De accountant heeft zich de afgelopen jaren ontwikkeld tot specialist op het gebied van compliance met IFRS. Prioriteit dient te worden gegeven aan gebieden waarop de accountant over relevante competenties beschikt. Een goed voorbeeld is het aanwenden van zijn competenties in het beoordelen van internal controls. Daar schieten de onderneming en de belegger echt iets mee op. Bovendien heb ik nog nooit een belegger ontmoet met een vraag over de controle van de aan soft stuff gerelateerde data."