Ernst & Young maakt bezwaar tegen AFM-boete
donderdag 26 januari 2012 | 
15 reacties
Ernst & Young maakt bezwaar tegen de door de AFM opgelegde boete van 54.450 euro inzake de zorgplicht. De voorzieningenrechter heeft een verzoek om opschorting van het AFM-besluit niet gehonoreerd. Ernst & Young zegt "op enkele belangrijke punten" van inzicht te verschillen met de toezichthouder en benadrukt daarnaast "dat de inhoud van de afgegeven controleverklaringen niet ter discussie staat".
Ernst & Young zegt het onderzoek door de Autoriteit Financiële Markten "zeer serieus" te nemen. "Sinds 2008 hebben wij diverse veranderingen doorgevoerd om de kwaliteit van de accountantscontrole verder te verbeteren. Daarbij zijn wij mede geïnspireerd door diverse bevindingen van de AFM. Ernst & Young is van mening dat extern toezicht een waardevolle bijdrage levert aan verdere verbetering van de kwaliteit in ons beroep."
Op enkele essentiële punten verschilt de accountantsorganisatie echter van mening met de AFM. Het betreft hierbij vooral de wijze van documentatie van werkzaamheden door de externe accountant en de mate waarin een accountant kan steunen op controlewerkzaamheden door andere accountants uit zijn (internationale) netwerk.
"Deze geschilpunten komen voort uit afwijkende interpretaties van enkele controlestandaarden", aldus Ernst & Young in een verklaring. "Deze kwesties zijn erg belangrijk voor de wijze waarop externe accountants hun werkzaamheden uitoefenen. Daarom hebben wij bezwaar gemaakt tegen het boetebesluit. Mocht de AFM onze bezwaren niet honoreren, dan kan Ernst & Young de zaak voorleggen aan de rechter."
"Nadat de AFM ons haar besluit tot het opleggen van een boete had medegedeeld, hebben wij de voorzieningenrechter verzocht publicatie van dit besluit op te schorten hangende onze bezwaarprocedure bij de AFM. De voorzieningenrechter heeft dit verzoek niet gehonoreerd."
"Deze uitspraak van de voorzieningenrechter heeft echter geen invloed op onze beslissing om bij de AFM bezwaar tegen het boetebesluit aan te tekenen."
Ernst & Young zegt wel de mening van AFM te delen dat in één van de onderzochte dossiers de interne kwaliteitsvoorschriften niet in toereikende mate zijn gevolgd. "Om die reden hebben wij reeds enige tijd geleden passende acties genomen, waaronder disciplinaire maatregelen."
Reacties (15) | Reageer
Geplaatst door Matthijs Pool - 29-1-2012 17:21:37
Randverschijnselen moeten hier buiten beschouwing blijven. Volgens mij heb ik ze ook niet aangeroerd in mijn commentaar hieronder.
Ik snap goed wat je bedoelt Arnout. Waar het mij omgaat is dat 156 pagina's opmerkingen veel is, maar dat het niet onlogisch is de vraag te stellen: en wat betekent dit dan nu voor de jaarrekeningen die er zijn uitgebracht? Zo'n gekke vraag is dit toch niet?
En als je met die vraag in het achterhoofd het besluit van de AFM leest, dan komt daar feitelijk geen antwoord op. Niet anders dan dat er bepaalde passages uit de COS niet of niet volledig zijn nageleefd. En ik ben bang dat dit haast een, zoals Pieter omschrijft, branchebreed verschijnsel is.
Dan vind ik dus zo'n rapport van de AFM slechts een eerste stap. De 2e zou moeten zijn dat duidelijk worden wat de gevolgen zijn van het klaarblijkelijk ontbreken van de deugdelijke grondslag. Dat is naar mijn mening een route waarin we als beroepsgroep ook eens inhoudelijk antwoord kunnen geven aan het maatschappelijk verkeer anders dan te blijven hangen in COSsen en vertrouwen. Ik ben bang dat anders niemand ons accountants nog snapt.
Om dat nog eens concreet te maken: EY krijgt een boete van slechts €54k (in vergelijking met vele miljoenen omzet en resultaat), naar aanleiding van een 156 pagina's tellend rapport vol gemaakte fouten (volgens AFM).. Als dat nou echt zo ernstig is..... dan moet de straf toch veel zwaarder zijn hoor ik het maatschappelijk verkeer denken. Of, zou ik als deelnemer aan het maatschappelijk verkeer denken: ben ik nu beduveld en zo ja, op welk front dan?
Geplaatst door Pieter de Kok - 29-1-2012 12:23:19
Het is denk ik goed als ook andere zich mengen in deze discussie! Ik snap de insteek van Matthijs wel Arnout. Wellicht zit Matthijs voor een deel op mijn golflengte.
Vergeet even dat in het rapport E&Y staat, maar dat er staat : "BRANCHEBREED". Het zou immers naief, bijna hypocriet, zijn te veronderstellen dat de observaties van de AFM alleen op E&Y betrekking hebben.
Plaats BRANCHEBREED vervolgens in de context van jou conclusie: "...dat verklaringen in het verkeer zijn gebracht die zekerheid hadden moeten toevoegen, maar die daartoe een deugdelijke grondslag ontberen. Hiermee is schade gedaan aan het vertrouwen dat gebruikers mogen hebben in controleverklaringen in het algemeen".
Dat betekent dat honderden, wellicht duizenden verklaringen in het verkeer zijn , worden, gebracht die schade toebrengen. Een stuk of veertig verklaring per werkdag. Ik wil, en wellicht ook Matthijs, e.a. nu even uit de wettelijke, AFM, compliance, context trekken en praten over de relatieve relevantie van dit alles op het "vertrouwen". Laat andere aan het woord, over hun belevingen van uit "vertrouwen". Vervolgens praten over oplossingen. Het Tuacc event waarin we de dialoog met AFM zijn aangegaan is een hele kleine stap in wellicht zo proces. Dialoog, kennis delen, minder zwartwit,
Deze website, zie mijn "ingedut" opmerkingen heeft meer "andere insteken, perspectieven nodig", zodat de discussie wordt verrijkt. Geen kritiek op Arnout, hij is jaagt de discussie alleen aan en dat is goed!
Geplaatst door Arnoutvan Kempen - 29-1-2012 11:53:05
Matthijs, je gaat voorbij aan de essentie van de controleverklaring en haar positie in het maatschappelijk verkeer. Je vraagt wat de gebruikers meer hadden geweten: helemaal niets. Gebruikers weten per definitie niets meer dan wat in de verklaring staat, en daar staat niet zo veel. Juist daarom is dat toezicht nodig.
Overdrijf je positie en je ziet wat er aan schort: stel nu eens dat een accountant niets doet en een controleverklaring afgeeft. Weet de gebruiker dan minder dan wanneer de accountant wel een controle had uitgevoerd? Nee, want de verklaring blijft hetzelfde. Maar ik gok dat ik niet hoef uit te leggen waarom het onwenselijk is dat accountants verklaringen afgeven zonder iets te doen.
Als ik me niet vergis kwam Limperg met het idee van accountants die niet meer vertrouwen moeten wekken dan ze waar kunnen maken, ofwel, je moet een deugdelijke grondslag hebben voor wat je als accountant beweert.
Het beroep, niet de AFM, heeft gezegd: om een deugdelijke grondslag te hebben voor een oordeel over de getrouwheid van een verantwoording, dien je de COS te volgen. De AFM doet niets anders dan controleren of accountants die deugdelijke grondslag leveren, en de AFM heeft in dit geval gemeend dat EY aan die eis niet voldaan heeft.
Dan kan je wel zeggen dat de verklaring correct is, maar als je bedenkt dat het bij controle gaat om een verantwoording waarvan het management zelf al heeft vastgesteld dat deze correct is, er een aanzienlijke kans is dat deze daadwerkelijk correct is, ongeacht wat de accountant nog doet, kan je ook bedenken, zoals ik eerder al aangaf in deze discussie, dat dat irrelevant is. Zonder enige controleactiviteiten van de accountant is nog steeds een groot deel van de verklaringen juist, in zoverre dat de bijbehorende jaarrekening al een getrouw beeld gaf voor de accountant begon.
De opdracht van de accountant is echter zekerheid toe te voegen, dat is iets anders dan vast stellen OF de jaarrekening goed is, maar bevestigen DAT de jaarrekening goed is. En die bewering heeft slechts waarde voorzover gebruikers er op kunnen vertrouwen dat die bewering wordt gedaan op basis van een deugdelijke grondslag. Nogmaals, volgens het beroep, niet volgens de AFM, is die deugdelijke grondslag niet bereikt als je je niet aan de COS houdt.
Dat staat los van de vraag of EY in dit geval zich wel of niet aan de COS heeft gehouden, daar is volgens EY ruimte voor interpretatie, dus dat zal wel werk voor de rechter worden.
Je vraag is dus eenvoudig te beantwoorden, blijkt ook uit de wet, uit het optreden van de AFM en uit het boetebesluit: het effect van de tekortkomingen, voorzover vast staat dat die er waren, is dat verklaringen in het verkeer zijn gebracht die zekerheid hadden moeten toevoegen, maar die daartoe een deugdelijke grondslag ontberen. Hiermee is schade gedaan aan het vertrouwen dat gebruikers mogen hebben in controleverklaringen in het algemeen.
Ik vind het wel boeiend dat als je over randverschijnselen als kantoorroulatie e.d. praat mensen over elkaar heen buitelen om te vertellen dat het niet draconisch genoeg kan zijn en dat wie dat niet ziet niet doorheeft dat er iets aan de hand is. Maar als er gewoon heel concreet wordt aangewezen wat in een controle fout is gegaan (en lees het boetebesluit: het gaat NIET om klein bier) dan moeten we ineens inzien dat een product dat niet voldoet aan de eisen van het beroep eigenlijk zo erg niet is?
Als de feiten niet kloppen, als de AFM een onjuiste interpretatie van de regels volgt, dan is bezwaar terecht. Maar ik snap van deze insteek niet veel.
Geplaatst door Pieter de Kok - 28-1-2012 15:34:25
Eens met Matthijs!! Dank voor deze aanvulling. Ik noem het de "relatieve relevantie" zonder afbreuk te doen aan nut toezicht, maar ik wil wel het hele plaatje overzien. Je ziet maar weer dat ook deze discussie niet los kan worden gezien van aantal andere topics rondom oorzaak. Een open debat over oorzaak blijft net zo relevant als praten over gevolg. Maar goed, dat heb ik hieronder ook al benoemd.
Geplaatst door Matthijs Pool - 28-1-2012 15:10:51
Dat is wel interessant wat je daar opschrijft Arnout. Impliciet zeg je daarmee dat als de AFM een wettelijke controle niet goed vindt, er dus geen kwaliteit is geleverd. Geen kwaliteit tenminste waarop de gebruikers zouden moeten kunnen vertrouwen.
Maar is het niet zo dat kwaliteit niet alleen wordt bepaald door de route die gelopen is, maar ook door het product dat uiteindelijk wordt afgeleverd? Met andere woorden, kun je alleen met een rechte stok (het controleproces) een rechte slag (de controleverklaring) slaan? Of kun je met een kromme stok toch een rechte slag slaan en andersom?
Wat concreter: stel E&Y had de controles uitgevoerd op de wijze zoals de AFM heeft aangegeven in het boetebesluit (feitelijk moet het natuurlijk gedaan worden conform de COS, maar het gaat hier om de vergelijking). Wat hadden de gebruikers van de jaarrekening dan extra geweten, of wat was er dan aan het uiteindelijk eindproduct anders geweest?
Ik vind dus eigenlijk dat alleen roepen / opschrijven dat het niet goed is, slechts 1 stap in de goede richting is. De 2e die gezet zou moeten worden is dat daaruit dan ook duidelijk wordt wat het effect is van die te lage kwaliteit. Daar hebben gebruikers pas echt wat aan.
Geplaatst door Arnout van Kempen - 28-1-2012 14:05:20
Inderdaad, heel duidelijk. Het toezicht is dan ook precies dáár een antwoord op. Wie onder druk van de markt denkt de regels te kunnen negeren, krijgt met de AFM te maken.
Het boetebesluit geeft nauwkeurig aan wat er mis ging, en hoe het wel had gemoeten. Wat de oorzaak is, is misschien duidelijk, maar niet relevant. Relevant is dat gebruikers van accountantsverklaringen, met name controleverklaringen, moetenkunnen rekenen op kwaliteit. Dáár let de AFM dus op.
Geplaatst door Ronald Bobbe - 27-1-2012 16:11:20
Het werkelijke probleem
E&Y is nu door de AFM publiekelijk op de vingers getikt. De voorpagina van het FD met een grote kop, doet veel meer (reputatie)schade dan deze paar Euro boete.
Ook bij andere kantoren vallen vaak steken op de formele aspecten van het controledossier. Af en toe worden er mega blunders gemaakt (Econcern door PwC, en Innoconcepts door Deloitte, bijv), waarover nog procedures en claims door de curator lopende zijn. Die muisjes krijgen nog flinke staartjes.
Het wérkelijke probleem is echter de druk die de kantoren elkaar aandoen op de budgetten!! Ik heb dat zeer frequent gezien, en hoor het nog steeds van vele goede contacten in de audit wereld.
Ik maak altijd de volgende vergelijking, om de verhoudingen te schetsen::
"Vroeger" (in de goede jaren) had ik een controlebudget van 100. Het gemiddelde uurtarief van mijn team was 5, zodat ik 20 uur ter beschikking had voor mijn klant. Van die 20 uur ging 2 uur in allerlei 'minder effectieve dossiervulling' (lees: checklisten die moeten maar weinig tot niks toevoegen). Ik had dus 18 uur effectief voor mijn klant.
Tegenwoordig heb ik een controlebudget van 120. In 10-15 jaar heeft dat nauwelijks stijging laten zien, onder druk van collega kantoren en offerte rondjes.
Mijn gemiddeld uurtarief is echter gestegen naar 10. Ik heb nog maar 12 uur bruto, en daarvan gaan er tegenwoordig niet 2 maar zeker 5 naar "cover your ass" compliance lijstjes. Effectief resteren dus nog maar 7 uur voor mijn controle....
Van 18 uur naar 7 uur, is een daling van 61%. Ik moet dus tegenwoordig een goede, kwalitatief verantwoorde controle doen in 40% van de tijd die ik er vroeger voor had....
Nou, duidelijk toch?? Dat gaat niet. En daar zit het werkelijke kwaliteitsprobleem !!
Geplaatst door Harry Mock RA - 26-1-2012 21:32:45
De AFM doet heel duidelijk aan kwalitatieve analyse-een diepteanalyse-van een kleine steekproef,met hetvolgende resultaat:
Boete aan de RABO bank van 10.000 euro waarbij 14 van de 44 onderzochte dossiers volgens AFM gebreken vertoonden (31,8 %)
Boete aan de ING bank van 130.000 euro waarbij 5 van de 20 onderzochte dossiers volgens de AFM gebreken vertoonden (25 %)
Boete aan E&Y van 54.450 euro waarbij 6 van de 10 dossiers volgens de AFM tekortkomingen vertoonden ( 60 %)
Als van een dergelijke steekproef zo n groot % niet goed is, is dat zeer significant.
Wat het meest van algemeen belang is zijn de zwarte balken, er zijn kennelijk 2 hoogleraren geraadpleegd , die tegengestelde meningen hebben gegeven over de interpretatie van de regelgeving. Dan past het niet om anoniem te blijven, heren kom uit de zwarte kast ,het gaat om een algemeen accountantsbelang:. De COS is er voor iedereen !
Wat iedereen zich ook zal afvragen, is de vraag of de dossiers Lehman Brothers,en andere bekende beursschandalen onder deze onderzochte dossiers zijn begrepen. Indien ja, dan is de boete een koopje ,indien nee,dan is hierover meer openheid gewenst .
Lehman Nederland was immers een Nederlandse BV met 32 miljard aan activa etc etc.
Niet iedereen kan de geheimtaal van het boetebesluit begrijpen, CRA TPE in de PIE en de GAMx gaan nog, maar wat zijn de SAD, ASM ,RAS, CEAC, ICFC en de PPD ?
Geplaatst door Matthijs Pool - 26-1-2012 19:43:54
Is er een link?
http://www.accountant.nl/Accountant/Weblogs/Marcel+Pheijffer/Goed+signaal+Ernst+Young.aspx
Geplaatst door Arnout van Kempen - 26-1-2012 13:58:23
En voor alle helderheid: ik neem geen standpunt in en ik geef geen inschatting van kansen. Ik constateer alleen welke routes voor EY zoal open staan. Ik ben persoonlijk vooral razend benieuwd hoe AFM en EY deze zaak gaan aanpakken, welke strategie we gaan zien.
Geplaatst door Arnout van Kempen - 26-1-2012 13:52:27
Dan het punt van de gemiste kans:
Het lijkt me goed voor ogen te houden wat de taak van de AFM is, en wat de taak van andere partijen is. De AFM heeft 156 pagina's nodig, omdat ze grondig, in detail, en genuanceerd haar oordeel moet onderbouwen. Het kan niet zo zijn dat een toezichthouder een boete oplegt en dan niet heel nauwkeurig vertelt waar dat op gebaseerd is. Niemand zou dat accepteren in een rechtstaat, en terecht.
Als de AFM kiest voor een boete, dan zal ze dus moeten onderbouwen. De vraag die je dan alleen nog kan stellen is of terecht voor een boete is gekozen. Helaas krijgen we daar de motivatie niet voor te horen. Gezien het optreden van de AFM in het accountantstoezicht tot op heden, en gezien het optreden van de AFM in andere toezichtdomeinen, denk ik dat je in alle redelijkheid niet kan beweren dat de AFM erg makkelijk naar dit soort sancties grijpt. Ik betwijfel of de AFM ooit in een specifieke casus inzicht zou willen geven (als ze het al zou mogen, quod non) in de specifieke afwegingen. Maar ik betwijfel ook ernstig of vergunninghouders graag zouden zien dat dergelijke overwegingen gedeeld zouden worden met het publiek.
Hoewel de AFM "lol in het vak" een cruciale factor kan vinden voor het leveren van kwaliteit, is het niet de taak van de AFM om de lol te bevorderen. Daar zijn organisaties als de AFM, of bewegingen als #tuacc, maar ook de kantoren zelf, voor.
Geplaatst door Arnout van Kempen - 26-1-2012 13:45:45
Mijn punt van de tuchtrechter heeft, denk ik, verduidelijking nodig:
De AFM houdt geen toezicht op de kwaliteit van de controleverklaring, maar op de (kwaliteitsbeheersing van) accountantsorganisaties. Als EY en de AFM een verschil van mening hebben over de interpretatie van een COS, dan levert dat de lastige figuur op dat de AFM feitelijk geen uitspraak doet over die interpretatie, maar gewoon haar eigen interpretatie geeft en vervolgens concludeert dat de vergunninghouder onvoldoende zorg heeft gedragen voor naleving van die interpretatie. Als EY het niet eens is met dat verwijt, dan kan EY op twee niveaus in verweer komen:
1. Bestrijden dat niet is voldaan aan de zorgplicht. EY zegt dan in feite "de COS is niet nageleefd in dit dossier, maar dat mag je EY niet verwijten. Wij hebben gedaan wat we konden en moesten, maar helaas, helaas, de COS is toch overtreden". Een soort axiomatisch voorbehoud. Als EY dat doet, moet men eerst bij de AFM zijn, vervolgens in Rotterdam.
2. Bestrijden dat de COS is overtreden. EY zegt dan in feite "de COS is wel nageleefd, en dus kan de AFM niet concluderen dat we onze zorgplicht niet hebben nageleefd". Probleem daarbij is dat EY de AFM er van zal moeten overtuigen dat de AFM-interpretatie van de COS fout is. Je kan, zoals volgens het boetebesluit al gedaan is, een professor er bij halen die zijn visie geeft, maar in essentie is dat toch niet meer dan de visie van een professor. De enige partij die in ons land is aangewezen om in concrete gevallen te beoordelen of een accountant vaktechnisch correct heeft gehandeld of niet, kortom de enige partij in ons land die een bindende uitspraak kan doen over de interpretatie van een COS, is nu eenmaal de tuchtrechter. Als die geen uitspraak doet, hou je drie alternatieven over die met enig gezag interpretaties van de COS kunnen geven: de NBA, de AFM en de accountant.
De NBA hier vragen een visie te geven is nauwelijks denkbaar. Als regelgever kan de NBA geen interpretaties voor specifieke gevallen geven, dat is een directe schending van de scheiding der machten.
De AFM heeft haar visie al gegeven, en de accountant ook. Het is dan aan de AFM om deze twee visies af te wegen, en het zal niet enorm verbazen als de AFM de visie van de AFM dan zwaar laat wegen. Vooral waar deze mede gebaseerd is op de zienswijze, de interne handboeken, etc., etc. van de accountant zelf. En, zo blijkt uit het boetebesluit, dat is precies wat de AFM doet.
EY kan wel naar Rotterdam gaan en daar voorleggen dat de AFM de COS niet begrepen heeft, maar gezien de opzet van de WTA, de WTRA en de WRA ligt het niet zo voor de hand dat de rechtbank Rotterdam daar uitspraken over zal doen. Daar gaat Rotterdam nu eenmaal niet over, maar Zwolle.
De AFM heeft er zelf geen enkel belang bij naar Zwolle te gaan om haar interpretatie te toetsen, de AFM meent immers dat haar interpretatie juist is en als basis kan dienen voor haar boetebesluit. Als EY met een interpretatie van de COS wil komen die zwaarder weegt dan de interpretatie van de AFM, dan zal EY die zelf moeten gaan halen bij de tuchtrechter. Uit bestaande jurisprudentie (ik verwees al naar een spraakmakende zaak mbt COS 600) of door zelf een zaak voor te leggen. Dat laatste heeft echter bijzonder grote nadelen.
Geplaatst door Pieter de Kok - 26-1-2012 13:07:43
Laat ik vooropstellen, toezicht is goed. Niemand zal dit ter discussie stellen.
Ik heb dit rapport vanochtend in alle rust gelezen, maar even heel eerlijk, ik durf die stelling wel aan, die bevindingen rondom "documenteren" zijn te projecten op alle AFM kantoren, brancebreed, dus ook op mijn kantoor. Het kan en moet altijd beter. Ik geloof niet dat EY hier uniek in is. Dat er meningsverschillen zijn over een standaard(en) is alleen maar gezond en goed voor de discussie.
Ik vind het zelf, zo naief als ik ben, echter een gemiste kans. 156 pagina vol met details. Het had mijn inziens veel nuttiger geweest, in de context van eerdere AFM rapporten, het reeds onderkende bewustzijn rondom leren, verbeteren, als we in staat zijn een open debat, met de AFM, de leiders van grotere kantoren hadden kunnen organiseren.
In dit debat staat leren centraal, kern aanwijzen, twee spaden dieper, breder, pijngrijns, eerlijk, open met elkaar in discussie gaan over toezicht, de juridische kant van toezicht, over relatieve relevantie van de bevindingen, de verschillen van inzichten bloot leggen, wetenschap, onderzoek erbij, etc centraal stond.
Dit rapport zal even stof opdoen waaien, maar dan is het nut ervan weer snel weg. Ergo, ik maak mij ernstig zorgen over de impact van deze lange, ongetwijfeld, zeurende, afstemmingen tussen AFM, betrokken mederwerkers (niet alleen bij EY), de beleving, de lol, de impact op nieuwe generatie. Toezicht is goed, is prima, maar is er een klimaat om “open’ over balans, nut en waarde te praten met de AFM?
Ik begrijp punt Arnout, ik zie nog een "speelveld" voordat we richting Tuchtrechter gaan.
Geplaatst door Arnout van Kempen - 26-1-2012 12:35:24
Overigens, wie het gehele boetebesluit leest (het is nogal wat tekst, en de zwarte balken maken het er op zichzelf niet leesbaarder op) ziet dat de discussie rond COS 600 enige overeenkomsten heeft met de kwestie rond COS 600 in tuchtzaak JT 2008-53. Paragraaf 5.14 van de uitspraak (ik kan hier helaas geen link plaatsen, maar wie op deze site of de NBA site naar jurisprudentie zoekt, kan de betreffende uitspraak vinden bij 2008) geeft geen direct antwoord op de discussie die blijkbaar tussen EY en de AFM speelt, maar geeft wel een basis voor een argumentatie.
Geplaatst door Arnout van Kempen - 26-1-2012 11:05:36
ALS de dossiers niet voldoen aan de vaktechnische eisen, dan is het punt dat EY maakt over de inhoud van de afgegeven verklaringen zinloos. De AFM houdt geen toezicht op controleverklaringen maar op accountantsorganisaties. Je kan niet stellen dat omdat de uitkomst van een proces goed is, het proces dus goed is. Uitgangspunt van de accountantscontrole is het toevoegen van zekerheid, en niet het onderzoeken of een jaarrekening een getrouw beeld geeft. De accountant start met de aanname dat de jaarrekening een getrouw beeld geeft en dient die aanname te onderzoeken. Dat staat nota bene expliciet in de controleverklaring: de verantwoordelijkheid voor de jaarrekening ligt bij het management, niet bij de accountant. Dat is altijd een mooi verhaal om duidelijk te maken waar de taak van de accountant eindigt, maar dan kan je je daar niet vervolgens achter verschuilen als je verwijten krijgt over de toegevoegde zekerheid.
Wat in deze casus, lijkt me, veel boeiender is, is dat kennelijk AFM en EY een verschillende interpretatie hebben van de NV COS, kennelijk met name COS 230 en COS 600, wellicht aangevuld met een verschil van inzicht over Bta artikel 11, waarbij ik gok dat met name het derde lid, punt f en j voor de discussie zorgen.
Het interessante, maar ook lastige, aan de Wta is, dat noch de AFM zelf, noch de rechter in Rotterdam, uitsluitsel kunnen geven in een discussie hierover. Beter gezegd, de AFM heeft gelijk, tenzij de AFM evident ongelijk heeft. EY kan best een andere mening hebben, maar je moet van ernstig goede huize komen om je gelijk te krijgen. De AFM gaat niet over een nacht ijs immers.
Er is wel een rechter die over de interpretatie van met name de NV COS en de VGC een oordeel kan geven, maar die zetelt in Zwolle. Als EY de boete wil bestrijden door te stellen dat haar accountants zich wel aan de NV COS hebben gehouden, en dat dus EY niet gefaald heeft in haar zorgplicht, dan zou een uitspraak van de tuchtrechter over de interpretatie van de betreffende standaarden EY helpen. Maar hoe krijg je die uitspraak? Als het om COS 600 gaat zou EY eens moeten kijken naar de uitspraken van de tuchtrechter inzake Ahold/US Foodservices, waar COS 600 een duidelijke rol speelde.
Een alternatief is dat EY zelf naar de tuchtrechter stapt om een uitspraak uit te lokken. Als de tuchtrechter het eens is met de visie van EY, dan kan de AFM vervolgens niet volhouden dat sprake is van tekortschieten in de zorgplicht op dat punt. Het lijkt me een interessante, en voor het beroep als geheel uitermate leerzame, benadering. Maar ook een ernstig risicovolle voor betrokken accountants en EY. Wat immers als de tuchtrechter de visie van de AFM deelt? Dan heb je er ook nog een tuchtmaatregel, en een kansloos bezwaar tegen je boete mee te pakken.
Ik ben benieuwd welke strategie EY gaat volgen.