'De naald bleef in dezelfde groef hangen' (FD)

dinsdag 29 maart 2011 | 0 reacties

Accountant zijn is niet zo moeilijk, vindt Cees Klumper. Hij werkte jarenlang in de VS, was daarna partner in Nederland bij PricewaterhouseCoopers en later bij KMPG.

zie ook

Yteke de Jong

Amsterdam

Onlangs werd hij benoemd in een commissie van de internationale accountantsorganisatie IASB, het Coso in New York.* De Coso ontwikkelt regelgeving over risicobeheersing, op dit moment een zeer actueel thema in de financiële sector na de kredietcrisis. Zijn recente benoeming is een direct gevolg van zijn kritiek op de Sarbanes Oxley (Sox)-regeling die in 2002 werd ingevoerd na de fraudeschandalen bij Enron en Parmalat aan het begin van deze eeuw.

Klumper (50) ziet de benoeming als een erkenning, want hij adviseerde bij KPMG de afgelopen jaren over de wijze waarop bedrijven hun risico's simpeler in de greep konden houden. Maar daar waren zijn collega's bij de accountantsfirma en klanten opmerkelijk genoeg niet altijd happig op. De accountant pakt een aantal suikerklontjes erbij die in de suikerpot op tafel liggen. Hij legt drie rijen klontjes naast elkaar neer om te illustreren hoeveel verschillende controlelagen er door de Sox-regelgeving in bedrijven zijn ontstaan. 'Dat kost ongelooflijk veel geld', legt hij uit. 'Ik zat te denken hoe inefficiënt al die controles op controles waren. Het ontbrak aan gezond boerenverstand. Vervolgens kwam bij mij het eenvoudige maar briljante inzicht boven dat we voldoende hebben aan de eerste controle.' Het inzicht was niet een nieuwe boodschap, maar een oude, die alle accountants hebben geleerd tijdens het vak administratieve organisatie. Daarbij brengt de accountant in kaart hoe een organisatie zelf controles regelt om de processen in het bedrijf soepel en correct te laten verlopen. Klumper deelde zijn inzicht, en zijn collega's, onder wie hoogleraar accountantscontrole Philip Wallage, stonden paf. Vrijwel iedereen had zich verloren in het hele controlecircus dat was opgetuigd na de fraudeschandalen.

Maar toch liep haast niemand warm voor de besparing van $ 100 mrd die Klumper becijferde. De accountant praatte zich de blaren op zijn tong op symposia en deed ontelbare pitches bij klanten. 'De kudde was in 2002 een andere kant uit gegaan en bleek niet terug te bewegen te zijn. Ik voelde me op een gegeven moment een langspeelplaat waarbij de naald maar in dezelfde groef blijft hangen. Dat was frustrerend, bij KMPG was de tijd er nog niet rijp voor.' De potentiële klanten van Klumper, vaak interne controlediensten, wilden hun pas veroverde terrein niet prijsgeven. 'Daar zijn batterijen mensen aangenomen voor Sox, en had de directeur eindelijk een hofhouding. Het is moeilijk om daar afstand van te doen als je eindelijk mee lijkt te tellen.' Klumper stuurde een paar jaar geleden een brief naar de Amerikaanse beurstoezichthouder SEC over zijn inzichten en mocht vervolgens in Washington komen praten. 'Mijn ideeën zijn overgenomen, dat maakt me trots.'

Klumper groeide op in Leeuwarden, waar zijn vader bedrijfsleider was bij een veevoederfabriek. Zijn eerste baan was bij de sociale dienst, waar hij aan de slag ging na de heao. In die tijd is zijn liefde ontstaan om 'van de tafel gevallen' administraties weer op orde te brengen. 'Dan is de klant pas echt blij met je.' Maar de jonge Cees wilde de wereld buiten Leeuwarden ook verkennen. 'Er was in 1980 veel jeugdwerkloosheid. Ik wilde iets doen om me te onderscheiden. Mijn moeder had in de Elsevier iets gelezen over Nederlanders die een MBA deden in Miami. Dat wilde ik ook.' In 1982 vertrok hij naar de Verenigde Staten, en bleef er tien jaar. Hij noemt die tijd bepalend voor het verloop van zijn verdere carrière.

Inmiddels heeft Klumper zijn carrière weer over een andere boeg gegooid. Hij is sinds vorig jaar intern accountant bij Gavi, een non-gouvernementele organisatie in Genève die op grote schaal vaccinaties financiert in Afrika en Azië. Het fonds wordt onder andere gevoed door de Bill en Melinda Gates-foundation en vooral westerse landen. 'De eerste bestuursvergadering was net de Verenigde Naties in het klein', lacht Klumper.

Hij controleert of er geen donorgelden blijven hangen bij regeringen in de landen waar hulp geboden wordt. Een andere tak van sport, maar ook weer niet. Het sluit aan bij zijn interesse om zinvol bezig te zijn. In zijn vrije tijd is Klumper bestuurslid voor Wakker Dier Nederland, nadat hij eerder actief was geweest voor de dierenbescherming. 'Op een gegeven moment denk je: wat is er nog nieuw', zegt hij retorisch. Dat aan zijn baan in goede werken een goed salaris verbonden is, vindt hij niet meer dan logisch. Want zijn kennis die hij in zijn carrière vergaarde, vertegenwoordigt een kapitaal.

In zijn vrije tijd werkt Klumper graag met zijn handen. Houtbewerking is een passie, hij maakt kasten en is nu bezig aan een tafel van hout van het terrein van zijn huis in Frankrijk. Maar ook mag hij graag sleutelen aan zijn Mercedes 280 SL Pagode uit 1969. Daarnaast is ook pistoolschieten een opmerkelijke hobby.

Klumper volgt zijn oude beroepsgroep met betrokken distantie, maar blijft bij zijn standpunt van haast tien jaar geleden. 'Als je je werk integer en onafhankelijk doet, is er niets aan de hand.'

Hobby
Pistoolschieten

Een vriend nam Cees Klumper in 2004 mee naar de schietclub in Hoofddorp. Hij was meteen gegrepen. Klumper noemt het schieten een vorm van meditatie. 'Het lijkt heel simpel, maar er komt veel bij kijken. De ademhaling alleen al moet kloppen. Dat is rustgevend.' Klumper gebruikt een Walther, een Pardini, een TOZ 35 (een pistool van Russische makelij) en een luchtpistool voor zijn hobby.

* Redactie Accountant.nl: COSO is geen commissie van de IASB, maar een samenwerkingsverband van AICPA, AAA, FEI, IMA en IIA.