06.30 AM

maandag 9 mei 2011 | 4 reacties

22.30 PM. Het licht gaat uit. Morgen immers weer vroeg op. Morgen overigens niet vergeten het personeel te vragen om vrij te houden voor de gemeenschappelijke cursus.

Nog even de softwareleverancier bellen om ervoor te zorgen dat de laatste update op een goede wijze kan worden geïmplementeerd. Nagaan in hoeverre gebruik kan worden gemaakt van het Beleidsbesluit aangaande bedrijfsfusie bij een klant. Bellen met de fiscus of uiteindelijk akkoord kan worden gegaan met de hoogte van de goodwill.

Doorgeven aan een medewerker dat een aantal jaarrekeningen kan worden afgerond. Twee klanten bellen of zij eindelijk onze factuur gaan betalen. Oh ja, met een klant een betalingsregeling treffen.

Trouwens niet vergeten om de sheets voor een pe-cursus verder te verfijnen. Zou natuurlijk slordig staan om de laatste actualiteiten niet mee te nemen. Verdorie, één klant had ik beloofd dat hij uiterlijk deze week zijn eindejaarsbespreking zou hebben. Even een notitie maken.

Nu slapen!

Heb ik nu echt niets vergeten? Nogmaals even de agenda pakken. Nee hè, woensdagmiddag komt al de cfo van een klant uit India. Praten over liquidatie van een Nederlandse deelneming. Woensdagochtend proberen om het gesprek over een ruziesplitsing tussen twee aandeelhouders efficiënt te laten verlopen. Vreemd, de advocaat van één van de aandeelhouders zou ook nog bellen. Morgen maar even mailen. Het licht gaat wederom uit.

Ik mis eigenlijk nog documenten om de jaarrekening van een klant te reviewen. Waarom zijn deze er niet? Onze medewerkster ook maar mailen wat de status is. Waar blijft die brief van de fiscus over de goedkeuring van zijn vermeende belaste en onbelaste activiteiten. Mijn klant wacht al twee maanden. Morgen nogmaals bellen.

Nog maar een paar dagen en de deadline wordt overschreden voor een tijdige fiscale oprichting van een BV van één van de klanten. De notaris vragen wat de huidige status is.

De bank wil ook nog extra toelichting bij een financieringsaanvraag van een groeiende klant. Als zij goed hadden gelezen hadden zij deze informatie al gehad. Tja, afhankelijkheid dwingt wederom tot actie.

Ik ben benieuwd naar een nieuwe klant die morgen met zijn administratie komt. Hopelijk een klant die bereid is een acceptabel uurtarief te betalen voor een goede dienstverlening. De laatste keer had ook al geleid tot een onprettige rol. Graag of niet.

Morgen komt een nieuwe medewerker. Ik ben benieuwd hoe het hem gaat bevallen. Misschien kan ik hem al direct koppelen aan een groepje klanten waar nog enige achterstand aanwezig is. In de ochtend even hem welkom heten en begeleiden. Niet te lang. Om elf uur wacht een andere medewerker met de bespreking over het toetreden van een persoon in een personenvennootschap.

Dat moet ook de komende week afgerond worden.

Jaarrekeningen, personeel, belastingaangiftes, correspondentie, afspraken, deadlines en problemen. Het schiet allemaal door mijn hoofd.

06.30 AM. De wekker gaat. De dag moet nog beginnen.

Marco Moling

Deze bijdrage is ook als column geplaatst in het meinummer van Accountant.

Reacties

Geplaatst door Piet Knops - 10-5-2011 9:28:21

Hallo Marco,

Ik zag zojuist een typefout in mijn reactie.
Uiteraard bedoelde ik;

Zet je bed op de bedrijfsbalans.

Geplaatst door Piet Knops - 10-5-2011 9:17:22

Hallo Marco,

Fiscale TIP

Ze je bed op de bedrijfsbalans?
Best aannemelijk te maken met dit verhaal !

Met collegiale groet,

Geplaatst door Harry Mock RA - 10-5-2011 9:11:01

Chapeau voor Joyce Muis !

Geplaatst door jules muis - 10-5-2011 4:33:41

Een prachtige sfeertekening, Marco, uit het leven van een accountant anno 2011.
Wat overigens niet zo veel verschilt van de accountant van tien, twintig, dertig, veertig+ jaar geleden, andere auto misschien.

Het is goed op deze site ons allemaal te doen herinneren dat er leven is buiten blogs, conferenties, cursussen, die de gemiddelde praktijkman onder ongelooflijke tijdsdruk en professionele spanning laat zien. En die het oog van de echte professionele storm weerspiegelt.

Als ik je even over mag schipperen naar hier in de VS, en mijn eigen vrouw, 68 lentes, op mag voeren: Joyce werkt gemiddeld zo’n 12 uur per dag, 6 dagen in de week, samen met haar 3 man/vrouw personeel , om zo’n dertig geestelijk gehandicapte volwassenen een levendoel via de schilderkunst te bieden. Voor een vergoeding en met een administratieve last en bureaucracy waar geen Nederlandse accountant een urenverantwoording voor bij zal willen houden. Zo zijn er nog miljoenen hier, in zowel een for profit en not for profit context; soms uit economische noodzaak, maar soms ook niet.

Ik wil maar zeggen, er zijn hele werelden ‘out her and there’, aan beide kanten van de Oceaan, waar ongelooflijk veel wordt gevraagd van professionelen, uit vrije keus en/of uit noodzaak. En waar we als website praatgroep misschien wel eens te veel aan voorbij gaan. Hier in de VS, met al zijn tekortkomingen, is er geen leeftijdsgrens om door te blijven ploegen; om economische redenen, maar vaak ook, laten we dat niet vergeten, gewoon uit gedrevenheid.

Goed om daar via ‘een paar dagen uit het professionele leven van Marco ‘ nog eens aan herinnert te worden.