NYP Publicatieprijs en het debat onder jonge accountants

donderdag 27 november 2008 | 4 reacties

De NIVRA Young Professionals Publicatieprijs, voor de derde maal uitgeschreven, wordt dit jaar niet uitgereikt. Ondanks het feit dat er zeker bijdragen waren met originele en verrassende elementen, bleef het niveau volgens de jury onvoldoende voor een hoofdprijs.

De NYP Publicatieprijs was de ‘vervanger' van de mr. dr. Sinnighe Damsté-prijs. Deze prijs, gericht op verschenen publicaties van jonge registeraccountants, is een aantal jaren geleden opgeheven wegens het beperkte aantal inzendingen. De in 2006 gestarte NYP Publicatieprijs beoogde young professionals, een belangrijke groep binnen de beroepsorganisatie, uit te dagen hun opvattingen in een essay kenbaar te maken.

De eerste keer waren er voldoende inzendingen en een terechte winnaar (in de persoon van Albert Fieret), maar het gemiddelde niveau was niet bevredigend. In 2007 is alleen een Eervolle Vermelding uitgereikt, omdat geen van de inzendingen helemaal voldeed aan de criteria van de jury. In 2008 is nu dus geheel afgezien van uitreiking.

Uitgaande van driemaal is scheepsrecht, heeft de jury besloten niet op deze voet verder te gaan.

Het kan en mag echter niet zo zijn dat jonge accountants niet deelnemen aan het debat over de ontwikkelingen en de toekomst van het beroep. De leden van de NIVRA Young Professionals constateren bij hun bijeenkomsten bovendien wel degelijk een levendige belangstelling voor het debat, en uitgesproken meningen.

Het is een evident belang voor iedereen die bij het beroep betrokken is - kantoren, beroepsorganisatie, toezichthouders en maatschappelijke organisaties - dat jonge beroepsgenoten hun rol spelen om het vak bij de tijd te houden en iedereen scherp te houden met nieuwe ideeën en soms oude ideeën die vergeten waren.

Kennelijk is er bij jonge registeraccountants echter een blokkade om hun gedachten aan papier of aan een digitale opinie of weblog toe te vertrouwen.

Wat is daarvan de reden? Komt het door de druk van de declarabele uren? Komt het omdat het niet in voldoende mate wordt gewaardeerd? Komt het omdat men er niet mee vertrouwd is?

Wat de oorzaak ook is, naar mijn oordeel dienen de young professionals zelf, maar ook de kantoren en de opleiders, onder leiding van de beroepsorganisatie, iets aan deze schadelijke ontwikkeling te doen.

We kunnen onze jonge beroepsbeoefenaars niet aan de kant laten staan en alleen uren laten maken. Alle opinion leaders in het beroep van nu zullen zich, als ze eerlijk terugkijken op hun carrière, herinneren dat zij in hun jonge jaren door hun kantoren of andere werkgever(s) de mogelijkheden hebben gekregen - en met name ook de ruimte - om zich te ontwikkelen.

Ook waren er altijd oudere collega's die de ontwikkeling van deze jongeren stimuleerden, zonder onmiddellijk resultaten (al dan niet financieel) te willen zien. We mogen verwachten dat ook de oudere collega's van nu willen meewerken aan te ontwikkelen initiatieven.

De jury van de nu opgeheven NYP Publicatieprijs heeft haar gedachten al laten gaan over de mogelijkheden.

Een mogelijkheid is bijvoorbeeld om jongere collega's die hun ideeën willen publiceren te laten coachen door oudere professionals die zelf ervaring hebben met publiceren. Ook valt te denken aan het organiseren van debatbijeenkomsten waarin de aan het papier toevertrouwde ideeën door middel van stellingen op ludieke wijze worden uitgewerkt.

Dit zijn slechts een paar ideeën. De jury houdt zich aanbevolen voor verdere sugesties. Wij hopen op niet al te lange termijn met stimulerende maatregelen te kunnen komen en vertrouwen erop dat old en young professionals de uitdaging aannemen.

Peter Van der Zanden


  • Reageer
  • Print
  • Twitter
  • LinkedIn
  • Facebook
  • Delen

Reacties (4) | Reageer


Reacties

Geplaatst door Peter Plat - 22-12-2008 12:47:41

Het begint inderdaad bij laagdrempelige initiatieven als het schrijven van columns. Vind het idee van een forum op deze website
een goed idee, maar weet uit eigen ervaring dat het lastig is om een forum actueel en interessant te houden.

Ik denk dat er meer bereikt wordt door het instellen van een publicatiegroep/commissie waar studenten zich kunnen aanmelden
en waar ook studenten voor worden gezocht. De meeste studenten zullen een zetje nodig hebben om te starten met schrijven/publiceren.
Zoals hierboven al beschreven kan deze commissie zich bezig houden met het, onder begeleiding van docenten e.d.,
zoeken en verder uitwerken van mogelijke onderwerpen. Ik denk dat met name hier een groot struikelblok zit, want kom maar met een goed
onderwerp en werk dit dan uit tot een onderwerp en publicatie van voldoende niveau. Hier zou meer begeleiding moeten plaatsvinden.

In de loop van volgend jaar start ik zelf met mijn masterscriptie en houd het schrijven van een artikel zeker in mijn achterhoofd.

Geplaatst door W. Schellevis - 29-11-2008 14:34:02

Ik deel de mening van de auteur als het gaat om de beperkt (zichtbare) bijdrage van young profs aan het debat. Dit debat kan op verschillende podia gevoerd worden. Blijkbaar ligt de lat (te) hoog voor de NYP-publicatieprijs. Het publiceren van artikelen is tijdsintensief. Als afstuderend RA met een uitdagende baan en een jong gezinnetje merk ik dat tijd kostbaar is.
Wat me meer verbaast is dat de laagdrempeligere podia, als een columns, reageren daarop en het bezoeken van bijvoorbeeld de accountantsdag ook spaarzaam gebruikt wordt door youngprofs. Overigens zie ik ook weinig reacties van de overige beroepsgenoten op de weblogs en columns.

Misschien is het een idee deze site uit te breiden met een forum, waarop laagdrempelig discussie gevoerd kan worden. Aanvullend hierop kunnen forumbeheerders schrijvers van bijdragen benaderen voor het leveren van een column. Een benadering vanuit laagdrempelige media, wie weet gaan enthousiaste schrijvers ook voor de NYP-prijs!

Geplaatst door jan-pieter zonnenberg - 28-11-2008 18:40:24

Is nagegaan of er voldoende bekendheid met de NYP publicatieprijs bij de doelgroep is?
Bij mijn weten is deze informatie alleen op de NYP-site en in de accountant geplaatst, waardoor vele jongeren hiervan niet op de hoogte zijn. Misschien dat directe e-mailing tot meer bekendheid, hogere deelname en meer inzendingen van voldoende niveau leidt.

Geplaatst door Herman van Brenk - 27-11-2008 20:38:10

Ik ben blij met deze bijdrage en oproep aan jonge accountants om te publiceren. De genoemde redenen dat jonge accountants niet publiceren, zijn volgens mij volledig waar. Overigens wel vreemd dat op de bijeenkomsten van Young Professionals wel sprake zou zijn van een levendig debat en uitgesproken meningen. Mogelijk heeft dit met de veilige omgeving te maken. Publiceren doe je voor een veel groter (niet zichtbaar) publiek. Grote kans dat je leidinggevenden deze publicatie(s) ook lezen en niet zo blij zijn met je duidelijke mening. Dit kan gevolgen hebben voor je carrière, waar niemand op zit te wachten. Overigens deel ik deze gedachte niet.

Volgens mij zijn er genoeg jonge accountants die voldoende capaciteiten hebben om te publiceren. Denk aan studenten die een 8 of hoger scoren voor hun masterscriptie. Deze mensen kunnen prima schrijven, anders haalden ze nooit dat cijfer. Maar deze jonge accountants zullen niet allemaal uit zichzelf gaan publiceren. Misschien willen ze wel gevraagd worden. Daarom is mijn eerste suggestie om alle studenten met een 8 of hoger voor hun masterscriptie te vragen om deel te nemen in een publicatiegroep. Dit zou een werkgroep kunnen zijn van jonge accountants onder begeleiding van diverse hoogleraren van verschillende universiteiten.

De studenten schrijven niet éénmalig een artikel, maar brainstormen regelmatig met elkaar over nieuwe publicaties. Hierbij moet het streven zijn dat iedereen minstens twee publicaties per jaar schrijft. Het doel is dat alle artikelen worden gepubliceerd, waarna per jaar de beste drie publicaties worden beloond. Ik heb zelf ervaren dat het publiceren van een eigen artikel een enorme kick geeft.

Bij de huidige publicatieprijs heb ik duidelijke instructies gemist. Hierdoor weet je niet goed welk niveau wordt verwacht. Verder vind ik het belangrijk dat er contact is tussen de organisatie en degenen die publicaties aanleveren. Een ontvangstbevestiging is toch het minste wat je kunt doen. Ook is het handig om feedback te ontvangen op je publicatie. Wat was er goed en wat niet?

Ik hoop dat er nog vele reacties zullen volgen, maar ik vrees dat dit niet het geval zal zijn.


Reageer op dit artikel


 





Laatste reacties






Over de auteur


Archief