Stukje trajectinvulling

woensdag 4 mei 2011 | 3 reacties

Ooit iemand ontmoet die zich bezighoudt met het ‘optimaliseren van processen'? Ik wel. Maar mogelijk verkeert u niet dagelijks in die kringen. De kringen waarin je regelmatig stuit op lieden die ‘invulling geven' aan een traject ter implementering van een nieuwe procesarchitectuur. Of aan iets anders, maar ze verwoorden het zelden in gewone-mensentaal. Soms hebben ze een 'concept' ontwikkeld. Niet verzonnen, ontworpen of bedacht, maar ontwikkeld. Alles, hoe klein en onbeduidend ook, is 'ontwikkeld', al gaat het om herinrichting van de bureauopstelling. Liefst met het oog op het 'realiseren' van 'synergie', of - nog fraaier - een 'stukje' synergie.

Wat bezielt mensen om zich te bedienen van zo'n nietszeggend en bellenblazerig managementtaaltje, vraag je je wel eens af. Of beter, aan welke drive of incentive ontlenen ze het commitment om processen te optimaliseren, te implementeren of te monitoren, in plaats van verbeteringen door te voeren?

Natuurlijk, een win-win-situatie gaat niemand uit de weg. Als zich een once in a lifetime opportunity voordoet geef je, na de zaak te hebben kortgesloten met collega-managers en te hebben gecommuniceerd met medewerkers al snel een 'go'. Een 'no go' is bij een veelbelovende business case immers geen optie. Vervolgens is het nog slechts een kwestie van doorpakken en verder uitrollen, dus welke beslisser zou geen klap op zo'n veelbelovend dossier geven?

De toegevoegde waarde van de innovatie realiseert zich daarna vanzelf, transparant en helder. Mits natuurlijk de insteek en focus van begin af aan goed zijn geweest en de invoering, pardon: implementatie, voortvarend is opgepakt en helder teruggekoppeld naar de backoffice. Essentieel daarbij is dat duidelijk is wie de kar trekt en uiteindelijk proceseigenaar is van het traject.

Monitoren van de performance is vervolgens natuurlijk een must do. Maar dat is vooral een kwestie van daartoe proactief het juiste proces neerzetten, vanzelfsprekend met ondersteuning van sales. Eventueel kan een quickscan, ex ante en ex post, ook nog uitkomst bieden en tussentijds tot bijstellingen en finetuning leiden, mits stakeholders daar natuurlijk een significante say in hebben.

Om het traject goed te laten landen en tot een succes te maken moeten de resources en skills voor dit type resultaatgerichte implementaties uiteraard wel tot de immateriële assets van de toko behoren, en de targets moeten vallen binnen de scope van de business.

Zeker, je kunt met deze aanpak zeker een extra professionaliseringsslag maken in een organisatie. Maar toch word je er soms, hoe zal ik het zeggen, wat moe van. Al valt er ook veel te lachen, mits je het van de luchtige kant bekijkt. Ik zou haast zeggen: met een helicopter view. Al geloof ik dat die term sinds het recente evacuatieavontuur op het Libische strand even on hold staat.

Tom Nierop

Deze bijdrage is ook als column geplaatst in het meinummer van Accountant.

Reacties

Geplaatst door Mathieu Moons - 11-5-2011 15:26:49

Prachtig,die taallaria. Het is ijdelheid.
Er is een anekdote over een land waar na de revolutie het standbeeld van de grote leider werd omgetrokken.
Die sokkel laten we maar staan, zeiden de mensen. Die komt wel weer eens van pas...

Geplaatst door Marc van Hilvoorde - 9-5-2011 15:22:11

Tom, mag ik je vragen mij waar te nemen op het eerstvolgende teamoverleg hier?

Geplaatst door Jan Weezenberg - 9-5-2011 13:27:03

Beste Tom,
Hieronder nog een suggestie voor de rubriek Oud Nieuws.

Simon Carmiggelt schreef lang geleden in een van zijn Kronkels over een ambtenaar die erg lang deed over het afwerken van een dringend ambtelijk stuk.
Zijn verweer was steevast: ik moet het dossier nog een keer epibreren.
Geen enkele tegenstander durfde toe te geven dat hij dat woord niet kende, en dus....

Ook de kritiek op de onbegrijpelijke ICT vaktaal en het het gebruik daarvan door dure adviseurs (of moet ik zeggen consultants ?) was vanaf het begin van dit vakgebied duidelijk
"Wanneer iemand met veel overtuiging vakjargon hanteert wil dat niet zeggen dat hij deskundig is op dit vakgebied."

Leuk is ook de reactie van een Engelse accountant op een speech met veel moeilijke taal, gevolgd door een gelegenheid tot vragen stellen : What exactly did you say sir ?

Het is goed dat dit gedoe af en toe is weer eens aan de kaak wordt gesteld.

Vriendelijke groet,
Jan Weezenberg