Het democratisch teveel (2)

dinsdag 9 maart 2010 | 5 reacties

In mijn vorige blog ging het over het democratisch teveel in Nederland en Europa.

Steken we Atlantische Oceaan over, dan zien we een machodemocratie waar een Amerikaanse president met overgrote democratische meerderheid is gekozen. Met aanvankelijk ook nog een eigen partijmeerderheid in Huis en Senaat.

Daarop blijkt hij echter niet te kunnen rekenen om echt iets te doen omdat, net als in Europa, het belang van de delen (allemaal minderheden) in belangrijke mate bepaalt hoe de stem voor of tegen het belang van het geheel zal uitvallen. Bovendien is een Senaatsmeerderheid van zestig procent vereist om echt iets groots te kunnen doen - en dat in een tijd waarin alleen iets groots iets inhoudelijks kan bewerkstelligen en een verkwistend verleden kan fiksen.

En dat wordt nog vele malen moeilijker als je, zoals onlangs is gebeurd, door één stem te verliezen bij tussentijdse verkiezingen ook de vereiste Senaatsmeerderheid verliest. En als je tekorten met nog meer tekorten moet bestrijden.

Ook deze patstellingen voeren, net als in Europa, tot belangrijke concessies aan 'het noodzakelijke'. We zullen het zien aan de Amerikaanse hervormingsvoorstellen ten aanzien van de financiële regelgeving. Die concessies liggen veel dichter bij het mondiale accountantshuis, dus ook ons huis, dan we ons kunnen voorstellen. Ze zullen voor lange tijd ook ons beroepslot bepalen.

Voor ons beroep betekent dit alles interessante maar ook riskante tijden: Een chronische achterstand in effectieve regelgeving binnen een theater van balansflatterende overheden, al dan niet met behulp van behulpzame private sector spelers.

The usual suspects die datzelfde spelletje begin deze eeuw leerden in hun eigen privézandbak, hebben hun derivaten-balletje-balletje naar nu blijkt ook een verdieping hoger getild, naar staatsniveau. Dat komt bovenop de nog maar deels verteerde derivatenhaarbal uit de credit crunch crisis.

Een en ander gaat vergezeld van een hoop geblaat maar nog steeds weinig wol over echte hervormingen van het financiële stelsel. Die moeten worden uitonderhandeld tussen partijen die zulke hervormingen ook bezien vanuit hun eigen landsbelang. Regulation light is, wat ook de mondiale belangen zijn, goed voor het nationale investeringsklimaat! En dat alles in een mondiale governance-dynamiek die kan worden getypeerd met het aloude: 'The inmates are running the asylum.'

Nee, dit is geen gezeur over teveel of te weinig democratie, maar Reality Show 2010 in action. En we doen er allemaal aan mee of zijn er bij betrokken: privé, als belastingbetaler, belegger, werknemer, werkgever, kiezer, vader en zoon, moeder en dochter. Plus sociaal, als overheid en via alle institutionele constructies die we er maar bij kunnen slepen.

Dit alles geeft me wel de gelegenheid om mijn belofte nog eens te herhalen aan diegenen die voor dit prachtig beroep hebben gekozen: Never a boring day.

Jules Muis

Reacties

Geplaatst door jules muis - 21-3-2010 14:42:22

waarvan acte

Geplaatst door R van Rie - 20-3-2010 15:12:41

"Beste Jules,ben het geheel met je eens dat de democratie en ons kapitalistisch systeem imperfect is maar tegelijkertijd het beste is wat we hebben kunnen bedenken"

Misschien moeten we niet meer denken in termen kapitalistisch ja/neen. De invloed van
hebzucht, afgunst, hang naar succes, is in elk systeem denkbaar. Het is naar mijn smaak minder een financieel/economisch probleem dan een cultuureel probleem.

Gelukkig hebben we, inderdaad, in Juni weer verkiezingen en aan ons om de verantwoordelijkheid te dragen, de ons voorliggende vraag (stukken) te beantwoorden door onze afgevaardigen te belonen danwel te af te straffen voor het afgeleverde werk. Daarom is het, in principe, zo'n goed systeem: eigen schuld dikke bult.

Geplaatst door Johan Visser - 10-3-2010 10:33:59

Beste Jules,ben het geheel met je eens dat de democratie en ons kapitalistisch systeem imperfect is maar tegelijkertijd het beste is wat we hebben kunnen bedenken.Verbijsterend vind ik wel dat talloos veel beroepen en hun voormannen(bankiers,orthodontisten,accountants,verzekeraars etc) niet gewoon hun beperkingen en ondeugden toegeven als ze ontdekt zijn.Een oprechte biecht schept toch vrijheid naar de toekomst.Meestal wint het eigen belang en inkomen het van de biecht,ik weet het,maar blijf het apart vinden dat intelligente mensen zichzelf willend en wetend voor de gek houden.Zeker geen spiegel in hun badkamer.

Geplaatst door jules muis - 9-3-2010 20:48:33

Het is niet alleen ons beroep dat last heeft van regelgeving die altijd - bijna - een slag achter ligt op de realiteit van iedere nieuwe of nieuw gemaakte realiteit. Het zijn ook de meeste andere beroepen. Hoeft niet, is wel. Bovendien, hebben we goede regelgeving dan wordt regelgedreven handelen - eerder dan principieel handelen - ook gauw de regel, een tendens ook ons eigen beroep niet vreemd, wanneer het uitkomt. Dus we zijn deel van het(zelfde) probleem en tegelijk ook deel van de oplossing, als de wil er is.

Je kunt beginnen met gewoon eerst die realiteit te begrijpen, de kansen en risico's die daaruit voortvloeien en de vraag te beantwoorden wat je met die keuzes persoonlijk wilt , als professioneel, als burger, als kiezer.
Doel van deze twee stukjes - ik weet ik vertel niets nieuws maar het mag gerust af en toe benadrukt worden nu we er weer bijstaan ern er naar kijken- is ons nog eens te herinneren dat de democratie- net als accountantsverklaringen - ook zo hun beperkingen heeft/hebben. Sommigen makkelijk te fixen als de wil er is; sommigen niet zo gemakkelijk, vooral als de politieke wil ontbreekt, sommige alleen maar heel imperfect in het verkiezingshokje.
Die kleine man van je is zo'n kiezer, met en zonder veel geld, of illusies, of idealen.

"Perfectie is de vijand van het goede" vond vroeger altijd een wijze vastelling. Nu nog steeds. Maar ik vind de pendulum wel erg ver doorgeslagen naar manmade imperfectie met regelgeving als vijgeblaadje en gelegenheidsgever van het rauwe.
Gewoon goed om in het achterhoofd te houden als we vastellen dat debit toch gelijk is aan credit.

We hebben toch verkiezingen in Juni?

Geplaatst door Johan Visser - 9-3-2010 17:35:45

Jules,het prachtige vak mag dan niet boring zijn maar de vraag is toch langzamerhand wel of de talloos veel goed willende Accountants hun vak nog maatschappelijk zinvol en persoonlijk leuk vinden.Dweilen met de kraan open is toch niet leuk.En daar lijkt het toch wat veel op als de inmates het asyl runnen.En ze blijven ook allemaal op hun post als ik je goed begrepen heb.Ben ik nou overgevoelig als ik daar soms wat droevig van wordt en soms zelfs bozer dan goed en verstandig is?Of hoort dat bij een wat gevorderder leeftijd(54)In ieder geval is het domweg niet eerlijk dat de zogenaamde kleine man o.a. de rekening van ontbrekende zorgverzekeringen en fors opgelopen tekorten mag betalen.