Met de kennis van gisteren…
dinsdag 8 juni 2010 | 
6 reacties
Marcel Pheijffer heeft onlangs een prachtige analyse gemaakt van de populair geworden axiomatische excuus-Truus 'met de kennis van nu'. Een dooddoener die tussen neus en lippen ten tonele werd gevoerd door tal van stergetuigen tijdens de hoorzittingen van de commissie De Wit over de kredietcrisis.
Met het oog op een binnenkort te houden VERA-bijeenkomst ben ik deze week druk bezig geweest om aan de hand van mijn eigen publieke uitspraken vanaf 1995 nog eens mijn eigen 'vlindertjes in de maag' in de aanloop van de crisis in kaart te brengen.
Daarbij liep ik aan tegen een uitspraak van een jaar na de Accountantsdag 2004 die misschien wat meer to the point was dan mijn verhaal op die dag zelf. En die de pijn die komen ging goed samenvatte:
"In a world where executive compensation has become a dangerously greedy perversion, the art of accounting is outpaced by the language, complexity and volume of the financial markets; the back-office reality checkers can no longer see or quite understand what happens in the front-office; gaming the rules has more stature than ruling the game; we have dropped the cautionary belt and braces of traditional accounting in favor of the unknown that goes with mixed attribute and fair value accounting; the financial markets themselves too often not understanding their own products; where we have no systemic double entry bookkeeping for income recognition and accounting at the macro level; with no clear global ownership structure for the solutions, or the lack of it, and no clear Overlord; in any such world the Devil is and will always be in the bottom line."
Speech Jules Muis ICAEW, Washington DC, December 5, 2005
Het was een after dinner speech met vele notabelen van de trans-Atlantische good (corporate) governance gemeenschap. En vervolgens, ook daar in Washington DC, dronken wij een glas, deden waarschijnlijk een plas, en de rest is de gebruikelijke geschiedenis die was.
Dit soort uitspraken doe je niet in een vacuüm. En niet op eigen kracht. Het is geïnspireerd op reëel bestaande zorgen bij bestaande spelers in de internationale financiële wereld. Toevallig ken je er veel van en we vertrouwen elkaar. En hopen dat iemand zich uitspreekt.
Met 'de kennis van nu', zoals gebruikt en misbruikt tijdens de hoorzittingen van de Commissie de Wit, kunnen wij noch vandaag noch morgen ook maar iets doen. Behalve de bladzijde omslaan en opnieuw beginnen. Bij voorkeur met nieuwe mensen, als dat even mag.
Nieuwe gezichten en inzichten gevraagd.
Jules Muis
Reacties (6) | Reageer
Geplaatst door Willem D. Okkerse - 12-6-2010 22:56:57
Ook denkbaar is :
Met de kennis van nu en gegeven het huidige beleid (financiering; noodzakelijke claimemissies expansie; lulverhalen; of vul maar in ... zal de de continuïteit van deze onderneming in gevaar komen....
Geplaatst door Johan Visser - 10-6-2010 11:49:22
Beste Jules,
Ik vind het chique dat je veel vakgenoten in bescherming neemt.Dat is op individueel nivo terecht.Maar :was het niet zo dat de professie is ontstaan omdat de belangen van de aandeelhouders gewaarbord moesten bliven o.a. versus Management dat lang niet altijd voldoende afstand nam van het eigenbelang?Gegeven de waslijst aan affaires in het Enrontijdperk en de waslijst aan Amerikaanse banken die zeer recent hun balans met gemiddeld 42% oppoetsten (bron:Wall Street Journal),mag je toch oprecht de vraag stellen waarom Big4 kantoren en de individuele partners hier mee accoord zijn gegaan.Het Openbaar Beroep heeft wereldwijd geen goede pers en dat doet me verdriet juist voor de inderdaad vele individuele partners die het anders zouden willen.Maar zolang er niet meer expliciete(!) moed wordt getoond blijft Accountancy in de ogen van de gebruikers een zo irrelevant vak dat ze zelfs bij de VVD niet begrepen dat Zalm met zijn portefeuille zwaaide toen het om de Accountantswetgeving ging.Letterlijk:voor zo iets onbelangrijks zwaai je toch niet met je portefeuille.(Zie het boek van Zalm de romantische boekhouder).Ook een cie De Wit was zacht gezegd niet onder de indruk van het acteren van de Beroepsgroep.Het kan zo veel beter,de kennis is er alleen daar is heel veel moed voor nodig.Daarom de Blokdijkprijs voor de moedigste RA.Ik weet er nog wel een.Denk dan aan een RA die op het punt stond toe te trden (vrouw en 4 kinderen) en die weigerde te tekenen toen hij onder druk gezet werd door wat partners terwijl de client zwart geld via de bank tijdelijk had terug laten komen uit Luxemburg.Kostte hem baan en partnership.Gaat hem goed,heeft een eigen succesvol kantoor waar ik ook een beetje aan bij heb mogen dragen.En dit soort grappen zijn geen incident.Daarvoor heb ik te veel RA,s met letterlijk gewetensnood aan mijn tafel gehad.
Geplaatst door jules muis - 9-6-2010 18:22:04
Een Blokdijkprijs lijkt me uitstekend, maar ik zou er niet een 'de moedigste' etiket aan koppelen.
Critici van het beroep moeten niet vergeten dat daar waar gevochten wordt er moed betuigt wordt van vele kanten, ook je 'oppositie', hoe je die ook definieert en wat je ook van ze vindt.
Er wordt binnenskamers in ons beroep ook vaak hard onderhandelt voor die verdomde jaarrekening of goedkeurende verklaring er komt; of we nu vinden dat die te snel of te veel worden afgegeven of niet.
Voorzitters van grote organisaties, je zult het wel niet leuk vinden wat ik nu ga zeggen, hebben moed nodig het belang van het geheel in acht te nemen bij alles wat ze zeggen, of ze er nu zelf blij mee zijn of niet.Zo zit het nu eenmaal in elkaar, en ik ken geen andere oplossing anders dan je hoed nemen als het echt te gek wordt. Gek is dat dat kennelijk bijna nooit voorkomt.
Ik heb eerder al eens in een interview met 'de Accountant' gezegd dat voor mij de echte moedigen zich meestal niet profileren; het zijn de 'onbekende soldaten' onder ons: zij die wel degelijk met gevaar voor eigen carrierre, met hun standpunt toch een verschil uit maken; en niet de maarschalken hoog te paard gezeten in standbeeld vereeuwigt. Of het voordeel/privilege van een website platvorm hebben, present company not excluded.Dan heb je gekozen voor een weg waar misschien wel een populariteits prijs aan vast zit, maar daar staan vele andere dingen tegenover. Maar moed zou ik het niet willen noemen.
Neen, de Blokdijkprijs lijkt me uitstekend, maar dan eerder als erkenning voor 'quiet competence' in uiterst gelukkige combinatie met intrinsieke professionele integriteit.
Geplaatst door Johan Visser - 9-6-2010 17:09:29
Beste Jules,
Hulde voor je toespraak uit 2005!Je vraagt om nieuwe gezichten (dat zou inderdaad mooi zijn) en inzichten.Dat laatste lijkt me veel minder urgent.Immers hoge bonussen is vragen om problemen,zakenbanken mengen met de nutsfunctie eveneens.Accountants die meewerken aan het vernachelen van een (bank)balans komen vroeg of laat op de koffie.Kan lang duren,(zie de vele jaren bestaande woekerpolissen) maar er wordt een keer afgerekend.Kortom moed gevraagd a la Volcker,Muis,Paape,Pheijffer e.a.Wie durft?
Ps:zou de Blokdijkprijs voor de moedigste RA niet een leuk idee zijn?
Geplaatst door jules muis - 9-6-2010 16:02:20
Aardige suggestie die weblog. Maar voorlopig houdt ik het even op mij eerdere vastelling dat het resultaat van de kredietcrisis geen kristallen bol is, maar een overwegend derivaten haarbal die ons jarenlang zwaar op de maag zal liggen. En als het ons niet fataal wordt (en zo zwaar zie ik het ook weer niet in) het er op de duur of aan de ene kant (prive sector) of aan de andere kant (publieke sector) uit moet komen.
Wij laten het even aan de toekomstige geschienis over hoe zich dat zal ontvouwen. Maar maakt u zich ondertussen niet al te ongerust: dezelfde dokters die dit veroorzaakt hebben, werken hard aan een procesversnellende remedie.
We zijn dus in bekende handen; en als ze er ook nog het hoofd er bij kunnen houden en in ieder geval geen verdere schade aanrichten is er enige hoop dat onze toestand in 2020 van nature gestabiliseerd zal zijn.
Dit was dan toch de gevraagde brandpunt weblog,
goede avond.
Geplaatst door Coen Bongers - 9-6-2010 9:13:03
Tja, met de kennis van nu.....
Veel is inmiddels bekend en inderdaad, de rest is geschiedenis. Maar interessanter lijkt momenteel de vraag: met de kennis van nu, kijken naar morgen: Het lijkt mij van evidenter belang lering te trekken om toekomstige 'onvolkomendheden' reeds nu te herkennen. Ik vraag mij openlijk af of wij dat momenteel doen. Een glazen bol hebben wij niet maar een verstandige blik om ontwikkelingen te zien aankomen lijkt toch wel (al is het in geringe mate) voorhanden. Ik lees toch vooral in de literatuur dat er wordt gekeken naar hoe dit is gebeurd en slechts in algemene bewoordingen zie ik een doorkijk naar de toekomst. Gezien de eerder gedane voorspellingen. Beste Jules: graag een weblog over de toekomst getiteld: met de kennis van nu zien we de toekomst?