Toezichthouders 2005-2010 - het verschil: geen
01 februari 2010
De wereld van toezichthouders volgens uw scribent: vóór de kredietcrisis in 2005, en ook na de biecht van Nout Wellink en Arnold Schilder voor de commissie de Wit op 1 februari 2010. Onderstaand citaat is geschreven vanuit het perspectief van accountants en voor accountants die professioneel willen overleven in de risicovolle wereld van financiële producten.
"Ik begrijp hoe toezichthouders werken en accepteer hun autoriteit en beste bedoelingen. Maar ik begrijp ook hun inherente zwakheden en mogelijke invloed op mijn werk."
Toezichthouders spelen een cruciale rol in regelgeving en compliance. Zij opereren niet in een vacuüm, maar zijn onlosmakelijk onderdeel van het sociaal-politieke bestel en zijn dus net zo ‘gepolitiseerd' als ieder ander. Bij de handhaving hebben zij het voordeel van achteraf beoordelen. Ook bij hen wordt wat zij vandaag doen beïnvloed door gebeurtenissen van gisteren. Met als gevolg dat veel nieuwe wet- en regelgeving op zijn best reactief is, altijd achter loopt bij de ontwikkelingen, vol zit met interne inconsistenties, en is bezwaard door problemen uit het verleden en publieke druk om te laten zien dat 'vooruitgang' wordt geboekt - vandaar veel haastwerk.
Het werk van toezichthouders is bijna nooit het wondermedicijn om de problemen van vandaag of morgen op te lossen. Wet- en regelgeving is zelden het beslissende ‘schot in de roos', maar meestal wel ‘vooruitgang': het opiaat van toezichthouders en hun politiek gehoor.
Ook toezichthouders weten zich geconfronteerd met bewegende doelen. Er zijn goede voorbeelden van excellente regelgeving, meestal crisis-geboren (SOx, IFRS).
Toezichthouders zijn echter ook vaak te zwaar ondergefinancierd om al hun doelstellingen te kunnen verwezenlijken, en daarom nooit in een positie om op hun niveau redelijke positieve zekerheid te verschaffen over de afwezigheid van systemic risks - voor het geval u zich afvraagt waarom u de eerste en laatste in de rij bent die positieve zekerheid verschaft.
Toezichthouders zijn dus een deel van de oplossing, maar ook een chronisch deel van het probleem; net als u, uw bedrijf en uw beroepsinstituut.
Dit alles is vooral ook van toepassing op de wereld van derivaten en de verantwoording en controle daarvan. Waar verwarring heerst, zijn toezichthouders meestal ook in verwarring, zij het op een hoger niveau. Laat het feit dat zij niet jaarlijks een ‘missie voltooid'-verklaring hoeven te tekenen u niet verleiden tot een vals gevoel van veiligheid.
Bovenstaande is niet bedoeld om iemand excuses te maken, maar om duidelijk te maken dat toezichthouders niet alle zwakheden van de beroepsbeoefenaren kunnen corrigeren of voorkomen, en vice versa. Toezichthouders zijn een imperfecte aanvulling op uw eigen professionele verantwoordelijkheid, geen substituut.
Wanneer de regels van het spel zijn bepaald, start het spelletje van de regels, voor zowel toezichthouders als beroepsbeoefenaren. Als u dit niet begrijpt, of hier niet mee om kunt gaan, gaat u dan iets anders doen. Als u het wel begrijpt, neem dit dan altijd mee in uw overwegingen, zorg dat u het goed doet, en documenteer uw analyses en beslissingen, waar mogelijk."
Bron: stelling 6 uit de 'Survival kit voor de derivatenwereld', november 2005. Wie tussen 2005 en 2010 enige evolutie ziet in denken of handelen, mag zijn vinger opsteken.
Jules Muis
Reacties (5) | Reageer
Geplaatst door jules muis - 7-2-2010 17:11:42
klopt allemaal mijnheer van Rie, waarheden als een koe, maar U heeft met mij te maken dus met een structureel optimist - helemaal mijn fout! - die altijd nog een beetje licht ziet aan het einde van de tunnel. Maar waar we het helemaal met elkaar eens over kunnen zijn is het feit dat verantwoording nemen en verantwoordelijk houden nauwelijks meer een rol speelt in ons huidig bestek/bestel; en dat dat een zware hypotheek legt op ieder hoop voor blijvende verbetering. En dat de krachten die die situatie in stand houden nog steeds aan het roer staan. En dat als het bij deze crisis niet lukt daar verandering in te brengen, de kiemen voor de volgende zijn gelegd.
Voor het overige moeten we het wel blijven proberen.
Heer Weezenberg, als het Peter Principle al van toepassing is gaat het hier om een collectieve interpretatie; en ik geloof niet dat dat een goede analogie is. Zo gauw als je 10 voortreffelijke mensen in een kamer zet heb je er waarschijnlijk 9 te veel om tot optimale resultaten te komen. Er is veel geschreven over het democratisch tekort, en een deel daarvan is vermijdelijk, een deel gewoon onvermijdelijk, inherent aan het systeem.
Ik denk dat Heer van Rie's constante drum voor meer verantwoording en sanctie een laaghangende vrucht is die zo geplukt kan worden, als de wil er is. Daar heb je een constellatie voor nodig van mensen die vrij zijn en zich vrij voelen de gevolgen te dragen voor mismanagement; maar tegelijk een constellatie die het mogelijk maakt dat mensen ook risico mogen nemen en fouten kunnen maken, zolang dat niet structureel is. Het gaat fout waar de uitzondering de regel wordt. Dan komt bij de afrekening, if any, al heel gauw partijpoltieke belang, eigenbelang, om de hoek kijken. En is de kans van 'zij dronken een glas etc etc wel erg groot.
Geplaatst door R van Rie - 7-2-2010 15:15:44
Magellaen: "And since I am a man who never despised the advise and opinions of others, on the contrary, all of my decisions are taken jointly with everyone and notified to one and all, without my offending anyone; "
En aangezien we, met z'n allen, in hetzelfde schuitje zitten, mijnheer Muis, zien we met deze belofte al een oplossing aan de horizon opdoemen:"...taken jointly with everyone and notified to one and all..."
Notified to one and all.
Ondanks onze moderne communicatiesystemen en onze democratische procedure en ons cultuureel erfgoed "democratie" , zijn wij en onze captains en onze bestuurders en gekozen afgevaardigden, hier helemaal niet toe in staat gebleken.
Geplaatst door R van Rie - 7-2-2010 14:37:23
"Toezichthouders zijn dus een deel van de oplossing, maar ook een chronisch deel van het probleem; net als u, uw bedrijf en uw beroepsinstituut.
Dit alles is vooral ook van toepassing op de wereld van derivaten en de verantwoording en controle daarvan.
"
Toezichthouders een deel van de oplossing ?
Hoe kan het zo zijn dat, in een publieke uitgave, bekend werd gemaakt hoe corrupt de derivatenafdeling van Morgan Stanley was, de toezichthouders dit wel signaleerden maar er niet naar handelden ?
De FED en het, (geselecteerde) publiek waren op de hoogte van de uit de hand gelopen derivatenhandel..... in, pak em beet, 1998.
Dat is dus zo'n tien jaar geleden.
Hoe kan men een beroepsgroep beschouwen als een deel van de oplossing als grote instituten ineens 'overvallen' , verrast, werden met een miljardentekort ?
Hoe kan men stellen dat toezichthouders noodzakelijk zijn als, niet grote ondernemingen, maar ook gehele landen, zoals Portugal, Spanje, Griekenland, geknoeid hebben met de boeken en, zo doende, het brede publiek misleid hebben ?
Dat zijn onbeantwoorde vragen.
Ten slot nog een stukje psychologie.
Commissie de Wit onderzoekt de kredietcrisis. Tijdens de beleefde, en zeer vegetarisch aandoende, informatieuitwisselingen werd er ook zo gesproken, over de kredietcrisis als afgesloten geheel.
Alsof dat achter ons ligt.
Geplaatst door Jan Weezenberg - 3-2-2010 13:50:32
Geachte Heren van Rie en Muis,
Citaat:
De les is misschien wel deze dat onze volksvertegenwoordiging, Toezichthouder der toezichthouders, keer op keer en op velerlei gebied, blijk van geeft niet te (willen) functioneren.
Reactie J.W. : Kent U (of liever "men") het Peters Principle nog ?
Vriendelijke groet,
Jan Weezenberg
Geplaatst door R van Rie - 2-2-2010 14:27:47
Over de Toezichthouder der toezichthouders, het volgende:
Wij van WC-eend bijten WC-eenden ?
“Uit hoeveel dimensies bestaat de werkelijkheid”, is een plagerige en betweterige vraag die ik onder familie en vrienden regelmatig stel.
Niet ver verwijderd van de plaats waar nu de enquête commissie bijeen is, bevonden zich rond 1920 een stelletje geleerden, die toen de fine fleur van de natuurkundige wereld vormden, in van de meerdere geboorteplaatsen van de relativiteitstheorie, Leiden. Dankzij deze heren ( en een enkele vrouw) kunnen we aantonen dat “met de kennis van nu, er toen andere beslissingen waren genomen” ergerlijke onzin is. Reizen in tijd, want ‘tijd’ is het éénvierde deel van het antwoord, kan enkel vooruit. Dus nooit van de toekomst naar het verleden. (Anders zouden examens voor studenten accountancy wel heel erg makkelijk worden.)
Terug in de tijd. Vóór Muis zit dan niet de heer De Wit, maar mevrouw Vos, van de partij “Groen moet je doen”, was toen enquête voorzitter en later toezichthouder voor Onwelriekende zaken, zoals dat gifschip dat ongeschoond, en dus de Amsterdamse schoonmaakinstallatie ongebruikt latend, Afrikaans levensgeluk vernietigen kon. En weer naar nu. Gehoord werd oud TK-lid De Haan: Er bestond bij de volksvertegenwoordiging geen interesse, ondanks Dexia.. En “We wisten het wel maar deden niets”. Voormalig TK-lid Heemskerk: Last van Lobbygroepen. En Vendrik: In ‘Nederland‘(!) bestond er geen belangstelling..
“Lessen voor in de toekomst” klonk het bij deze vorige enquete. Welke lessen, is nu de vraag.
De les is misschien wel deze dat onze volksvertegenwoordiging, Toezichthouder der toezichthouders, keer op keer en op velerlei gebied, blijk van geeft niet te (willen) functioneren. En daarmee kan men niet uitsluitend de accountant, in particuliere loondienst en geen werker voor de gemeenschap, mee belasten.
Muis vergeet de burgerplicht. Een ieder is gehouden geen daden te doen die de gemeenschap beschadigen. En daar staan gevangenisstraffen op.
Probleem opgelost.