Twee fiasco’s in voorspellend vermogen

zondag 4 juli 2010 | 6 reacties

Ik bedacht dit stukje in het korte tijdsbestek tussen heer Wellinks DSB-geloofsbelijdenis in het parlement en de beloften van het Nederlands voetbal elftal in Zuid-Afrika in de WK-confrontatie met de Braziliaanse tornado's. Op donderdag 2 juli 2010 dus.

Dat biedt niet veel tijd, maar was wel een uitstekende gelegenheid tot bezinning over falen en faalbaarheid. Genoeg om een paar geheimen te delen over mijn eigen falen - met de kennis van nu en gisteren - over zaken en risico's die redelijk voorzienbaar waren, met consequenties die even redelijk voorspelbaar waren, maar die ik toen het echt nog een verschil kon uitmaken met open ogen en oren heb aanvaard, respectievelijk genegeerd.

Ik heb met open ogen en oren - welbewust van de krakkemikkige onderliggende beheersstructuur - de introductie en het uitrollen van de Euro aanvaard. Want de zwakheid van de premissen van haar introductie waren ons wel bekend en we zijn ervoor gewaarschuwd: Een gemeenschappelijke munt binnen een quasi monetaire unie zonder fiscale en politieke eenheid is een paard - met zestien poten - achter een wagen - met zestien verschillende wielen - spannen.

Dat een boetebepaling voor het niet in de pas lopen neerkomt op het gooien van zand in de wielen van de overtreder en daarom niet erg bevorderlijk is voor de goede voortgang van het kartrekkend geheel, was ons ook vanaf de aftrap bekend. Eveneens trouwens het feit dat er geen mogelijkheid zou bestaan poten te amputeren of wielen eraf te draaien, zelfs wanneer deze met slechts leugens ter been of op de weg gehouden werden.

Neen, ik zou geen goede president van De Nederlandsche Bank zijn geweest. Te veel geloof en hoop in de goede inborst van te velen. Ik heb dat voor het eerst begrepen ver voor het Griekse drama, toen de sterkste benen - die van de Fransen en Duitsers - een paar jaar geleden uitzonderingen voor zichzelf begonnen te maken. En daarmee die van de Grieken tot regel verhieven.

Mijn tweede fiasco op het gebied van voorspellend vermogen betrof Glass-Steagall, de befaamde en voor sommigen infame wet die in de VS in het kielzog van de crisis in de jaren dertig van de vorige eeuw is uitgebracht en die het huis-tuin-en-keuken-bankieren gescheiden hield van handelsbankieren.

Toen president Bill Clinton die wet in de negentiger jaren terugdraaide dacht ik: "Moet kunnen, want wij zijn in die vijftig jaar veel verstandiger geworden en daar kunnen we toch mee omgaan?"

Neen dus, blijkt nu: helemaal fout. Kort daarna werd dit immers het verhaal van één vinger en de hele hand, van het rauwe kapitalisme en van het kopen van de politiek. Goed te weten dat Glass-Steagall misschien weer wordt opgewarmd in het kader van de financiële hervormingsvoorstellen in de VS.

Ik wil maar zeggen: één goede voorspelling over de kredietcrisis maakt nog geen profeet. Dus vraag me niet hoe het na Nederland-Brazilië allemaal af kan lopen met Nederland. Ik vind het al moeilijk genoeg mijn professionele verleden uit te leggen.

Jules Muis

Reacties

Geplaatst door R van Rie - 20-7-2010 0:42:33

Meemt u het vooral niet persoonlijk op.
Het beangstigende is namelijk dat u juist niet de enige is.

Geplaatst door jules muis - 16-7-2010 21:31:21

I rest my case heer van Rie,

niet alleen te weinig geleerd/ te goedgelovig in de laatste 50 jaar, maar, u maakt het wel erg duidelijk, van de laatste 500 jaar.

of, ik neem het gewoon op mijn tanden, of

gewoon decimaal foutje, zo heet dat 'in onze kringen'.

Geplaatst door R van Rie - 16-7-2010 0:14:01

"Een gemeenschappelijke munt binnen een quasi monetaire unie zonder fiscale en politieke eenheid is een...."
En vergeet u dan niet het allerbelangrijkste: de culturele eenheid, gezamelijke geschiedenis ?

"Toen president Bill Clinton die wet in de negentiger jaren terugdraaide dacht ik: "Moet kunnen, want wij zijn in die vijftig jaar veel verstandiger geworden en daar kunnen we toch mee omgaan?" "

In 1630 liet Olivares het zilver uit Zuid-amerika omzetten in juros of schuldpapier, om zo de dertigjarige oorlog betaalbaar te maken.
De Spaanse zilverhandel verplaatste zich naar o.a. Nederland.

zo rond 1640 kreeg Thomas Gresham de acceptatie van hout geld (tally) voor elkaar.
In 1696 werd, na Amsterdams model, de Bank of England opgericht. Een prive onderneming dat de oorlogen met Frankrijk betaalbaar maakte door teveel uitgegeven schuldpapier. Tussen 1685 en 1700 stegen de afgesloten leningen door de regering van 800,000 tot pound 13,8 miljoen, om in 1714 verdubbeld te zijn. In 1720 werd de Bubble act geboren. De Schot John Law met zijn Banque de France mocht papieren geld uitgeven met als onderpand de Franse gebiedsdelen in Louisiana. Toen de gunstige wind keerde, werden 15 mensen ,door de menigte dat hun geld opeiste, doodgedrukt.

Niets nieuws onder de zon en met meneer Wellink heeft dat niets van doen. Het probleem Wellink is niet dat hij nu onder druk is komen te staan, maar dat hij niet voortijdig(!) is gaan tuinieren. Dat zegt veel over de mensen waarmee hij dageliks in contact staat.

Geplaatst door jules muis - 7-7-2010 18:54:41

Ja Johan, ik had 't niet geschreven om te bekeren, (zou op dit moment ook niet weten van wat in wat), maar als het stukje vensters opent is dat al winst.
Glass-Steagall intrekken roomse blijheid? Misschien. Ik vind huis-tuin-en-keuken bankieren best een goed; en handelbanken ook. Maar samen is het toch vergif gebleken. Er zijn er heel wat (anderen) die er wel voor gewaarschuwd hebben. Volgens mij niet allemaal even protestant!
Ik moet nog even nadenken over je suggestie dat ik bij het waarschuwen voor de kredietcrisis even van mijn geloof ben afgevallen en de zijde van mijn protestantse vader heb gekozen. De jezuiten waren toch ook sterk in de leer!

Heer Kuiper,

DSB, IJsland bank, ABN-AMRO, zijn inderdaad maar symptomen van een dieper probleem dat in volle onglorie al eerder naar buiten kwam in het alsmaar acher de feiten aanlopen bij de invulling van de zorgplicht van DNB inzake financiele stabiliteit van het systeem in zijn geheel.
Helemaal eens als U dat bedoelt.
Daarmee is voor mij ook de koppeling van de vraag of Heer Wellink moet blijven aan de DSB affaire, een te incidentele dus broze.
Het gaat voorbij aan de kernvraag. En is de suggestie nu in de pers hij "de eer aan zichzelf moet houden" nu een gepasseerd station, de eer voorbij.
En het zomerhuiswerk de Heer Wellink door de 2e kamer opgedragen - een culturele re-invention van DNB - goed voer voor komkommertijd; onvermijdelijk voerend tot een praatje voor de vaak.
Het is de trap van beneden naar boven vegen, en zal veel stof maar weinig overtuigend nieuw denken opleveren. Tenzij we ons door een volgende babbel willen laten verrassen, alleen omdat dat politiek beter uitkomt.En als het zover is, kan het best zijn dat dat politiek (nog even) beter uitkomt. De politiek kent zijn eigen mysterieuze wegen en overwegingen.

Geplaatst door Johan Visser - 7-7-2010 12:42:40

Beste Jules,

Mijn complimenten voor deze openbare biecht.Zo,n katholieke opvoeding werpt dus vruchten af.Als echte protestant constateer ik deemoedig dat we van jullie (ex?)-katholieken wat kunnen leren.Dit oprecht gezegd hebbende moet me wel van het hart dat ik echt verbaasd was over je optimisme rond Glass-Steagall.Mijn hypothese is dat dit optimisme mede te maken heeft met de Platoonse (grotendeels overgenomen door de Moederkerk)visie op het kwaad.Het kwaad is in deze visie vooral een gebrek aan goed.Protestanten zijn aanmerkelijk somberder over het Kwaad en zitten dus meer op de lijn van de pessimistische uitspraak dat we niets leren van de geschiedenis.Gegeven de kredietcrisis blijf ik nog maar Protestant alhoewel ik best wel eens jaloers ben op de Katholieke blijheid.En gegeven je volstrekt juiste uitspraken in 2004 ben jij dus ook een beetje Protestant.

Geplaatst door Kuiper - 7-7-2010 6:49:25

Als we het over DSB hebben, zou feitelijk materiaal toch voldoende moeten zijn om een gedegen oordeel te vellen over de vraag of DSB wel een bankvergunning had moeten krijgen. De belangrijkste vraag nu wat de DNB betreft, lijkt me wat er structureel fout is met DNB en haar leiding.