Dirk Scheringa: 'Zijn zij nou zo dom of was ik nu zo slim?'
14 oktober 2009
Er komen onderzoeken naar de ondergang van DSB en daarmee ook naar de handelwijze van Dirk Scheringa. En ook naar de rol van betrokkenen als oud-bestuurders en overheidstoezichthouders.
Ik ben een voorstander van dergelijke onderzoeken. Feitenonderzoeken kunnen licht in de duisternis werpen. En dat is in onderhavige casus nodig omdat velen - waaronder de onder accountants niet onbekende Pieter Lakeman - hun oordeel al klaar hebben.
Ik hoor momenteel veel voorbarige oordelen. Het stoort mij. In het partij kiezen voor de 'arme klanten' van DSB wordt mijns inziens door velen stelselmatig genegeerd dat die klanten - naast de belangrijke zorgplicht die een bank heeft - ook een eigen verantwoordelijkheid hadden bij het aangaan van financiële relaties.
Iemand die - bij wijze van voorbeeld - een ton pensioengeld bij DSB heeft weggezet door een achtergesteld deposito omdat op die wijze een hoger rendement kon worden behaald, mag geacht worden in te zien dat aan een hoger rendement een hoger risico is gekoppeld.
Waar de balans tussen 'zorgplicht' en 'eigen verantwoordelijkheid' in de DSB-casus hoorde te liggen, is aan de aan te stellen onderzoekers. Ik oordeel daar thans niet over en schaar mij noch achter DSB, noch achter Dirk Scheringa. Ik roep alleen op tot de nuance in het debat.
Ik kwam op deze thematiek toen ik gisteren, 13 oktober 2009, de navolgende ingezonden brief van Anton Vliegenthart in de Volkskrant las:
Voor hebzuchtige consument is altijd een markt
De manier waarop DSB en zijn baas worden afgeslacht, tergt ieder voorstellingsvermogen. Een dodelijke cocktail van het programma Kassa, moraalridders als Pieter Lakeman, en voor de doodsteek: de Volkskrant van maandagochtend. De producten van DSB zijn ongetwijfeld niet de standaardproducten die bijvoorbeeld de Rabobank aanbiedt. Maar een unfair product dat een consument willens en wetens koopt terwijl zijn budget dat niet toelaat, daarvoor zal altijd een markt zijn.
Als student had ik kapitaalkrachtige vrienden die al werkten, terwijl ik het nog steeds met 800 gulden studiefinanciering moest doen. Ik wilde meedoen met mijn vrienden, mee op wijnkoopreisjes, mee naar de zoveelste kroeg. Frisia (de voorloper van DSB) wist raad en financieerde mijn honger naar meer. Nog jaren heb ik last gehad van die afbetalingen, maar dat kon ik toch moeilijk Dirk Scheringa verwijten.
De laatste alinea schetst een nuchter consumentenbetoog. Gaat het dan om een 'domme klant' en/of om een 'slimme ondernemer' die inspeelt op de gretigheid van klanten?
Marcel Pheijffer
Reacties (9) | Reageer
Geplaatst door Sander - 6-11-2009 10:52:58
Ik denk dat het gevoel van "partij kiezen voor de arme klanten" niet gestoeld is op het soort klanten die de heer Pheijfer hier beschrijft. Maar meer gestoeld is over de verkoopwijze (o.a. koppelverkoop, onevenredig hoge provisies, negeren v/d zorgplicht in z'n algemeenheid) aan de financieel ongeletterden. Of deze oordelen voorbarig zijn ? Tja, al jaren bereiken berichten de media (dagbladen, consumentenprogramma's) waarin de handelswijze van de DSB Bank en zijn vele kredietfabrieken gelaakt wordt.
Dit laat overigens onverlet dat een onderzoek naar de rol van alle betrokkenen omtrent hun rol en verantwoordelijkheid in deze alleen maar kan worden toegejuicht.
Geplaatst door w.g.roelofs - 3-11-2009 18:57:41
Eindelijk eens iemand die op een beheerste en doordachte wijze reageert op deze kwestie
Geplaatst door Robert Verbraak - 16-10-2009 11:08:30
Deze affaire maakt maar weer eens helder dat niet alleen het toezicht heeft gefaald, maar ook het geweten van betrokkenen. Het willen scoren op kijkcijfers, het willen scoren met een voetbalploeg, het willen scoren als woordvoerder van benadeelden en dergelijke is een kant van het verhaal. De andere kant is het bewust wegblijven van gevoelige praktijken door professionals en het niet nemen van (maatschappelijke) verantwoordelijkheid.
Ik onderschrijf het voorstel van Marcel van het uitvoeren van een onderzoek naar deze affaire. Ik hoop alleen dat een dergelijk onderzoek zich niet alleen richt op 'klinische' zaken zoals naleving van verplichtingen, het nemen van verantwoordelijkheden of een adequaat toezicht maar ook op de werking van de soft controls, op het ethisch handelen, op het geweten en de integriteit van handelen en het nalaten hiervan.
Geplaatst door Aarjen Slot - 16-10-2009 8:28:02
Het is inderdaad goed dat een onderzoek naar de 'feiten' plaats zal vinden.
Uit deze gebeurtenis met de DSB blijkt maar weer welke ''macht" de media heeft, waarbij vooral de interpretatie van de 'feiten' centraal hebben gestaan. Bij mij is de indruk ontstaan dat de verschillende mediabronnen een meer genuanceerd beeld hadden kunnen neerzetten. Voor een bank is vertrouwen cruciaal, waardoor zorgvuldige nieuwsverslaggeving belangrijk is.
Het is goed dat Marcel aanstipt dat de consument zelf ook een verantwoordelijkheid heeft. Dit leek ook onderbelicht de afgelopen weken. Het is nog altijd zo dat je zelf moet nadenken bij wat je doet.
Geplaatst door M. Smit - 15-10-2009 18:03:25
Ik ben het eens met deze weblog, waarbij ik als aanvulling wil meegeven dat ik mij met name stoor aan het feit dat Pieter Lakeman nog steeds vol in het nieuws is waarbij hij ongenuanceerd kan blijven roepen 'dat de DSB maar vooral niet geholpen moet worden, en het liefst gister nog begraven dient te worden'.
Hoe komt dit tot gevolge wanneer de DSB wél een eventuele doorstart kan maken?
Geplaatst door Arie W. Schmidt - 14-10-2009 20:00:01
Waarde Marcel,
Mijnsinziens is er totaal geen overeenstemming tussen de verwachtingen van het redelijkdenkend publiek t.o.v. de banken en de geleverde en te leveren diensten van en door DNB, AMF, accountants, commissarissen enz. M.a.w. er is ook hier sprake van de welbekende verwachtingskloof, die ook door accountants nog steeds niet gedicht is.
Met vriendelijke groet
Geplaatst door E. Roodbol - 14-10-2009 12:33:04
Interessant in deze context is een uitspraak van de rechter d.d. 10 augustus 2009, LJN BJ5892, waarbij de rechter onderscheid maakt naar het werk- en denkniveau van de afnemer van het product.
De kern van de uitspraak: "Ennia wordt veroordeeld tot het betalen van schadevergoeding aan gedupeerden van het financieel product MoneyPlan. De vergoeding wordt begroot op de helft van het verschil tussen het ingelegde bedrag en het bij het einde van het contract resterende saldo. Het GEA heeft geoordeeld dat Ennia tekort is geschoten in haar waarschuwingsplicht naar het grote publiek. Wegens eigens schuld dient de helft van het verlies echter zelf worden gedragen. Academici zijn uitgezonderd en krijgen geen schadevergoeding omdat het GEA heeft aangenomen dat zij ook het MoneyPlan-contract zouden hebben gesloten indien Ennia wel haar waarschuwingsplicht was nagekomen."
GEA staat voor Gerecht in Eerste Aanleg Nederlandse Antillen.
Geplaatst door joost - 14-10-2009 11:40:42
Note to self: eerst nalezen op taalfouten voordat ik klik.
Geplaatst door joost - 14-10-2009 11:37:20
"Gaat het dan om een 'domme klant' en/of om een 'slimme ondernemer die inspeelt op de gretigheid van klanten?"
Stel je deze vraag ook in het geval van een heroïne dealer?
Het gaat m.i. erom dat een aanbieder van dergelijk producten niet alleen zijn eigen belang dient maar ook het belang van de klant. Dat is niet gebeurd. Deze vraag moet m.i. ook door het accountantsberoep worden beantwoord. Waarom geld het spreekwoord "Wie betaalt bepaalt" niet voor acountants? Het publieke belang heb ik nog nooit de portemonnee zien trekken. De Big4 wordt bestuurd door mensen met een goed commercieel gevoel (vooral voor zichzelf). Ik heb daar geen probleem mee, zolang maar duidelijk is dat een partner zijn belang en het belang van de klant eerst behartigt, en daarna het publieke belang.
Als de DSB duidelijk had gemaakt aan zijn klanten dat haar producten vooral goed waren voor de DSB waren er waarschijnlijk minder slachtoffers gevallen.