Maatschappelijk Verantwoorde Accountancy (deel I)

maandag 22 februari 2010 | 3 reacties

Het kabinet is gevallen. Het vertrouwen was weg. De kwestie Uruzgan was niet de oorzaak voor de val, slechts een aanleiding. Het kabinet was al te lang terminaal. Schijndood. Wat we de afgelopen weken zagen was machtspolitiek in plaats van Maatschappelijk Verantwoorde Politiek.

Strijd tussen ego's die geen gezichtsverlies wilden leiden, ook niet daar waar grotere belangen in het spel waren. Het zoeken naar een veilige weg om het land door de economische crisis heen te loodsen bijvoorbeeld.

Maar ik ga - uiteraard - geen politieke blog schrijven. Er zijn vele personen die dat stukken beter en analytischer kunnen dan ondergetekende. De lezer zit ook niet op mijn mening in deze te wachten. Het moddergooien in en buiten Den Haag is al begonnen, evenals het befaamde 'zwarte Pieten-spel'. Ik doe daar niet aan mee.

De kabinetsval geeft echter wel een bruggetje naar de accountancy. Omdat de kabinetsval de afronding van en de discussie over het parlementair onderzoek van de commissie De Wit raakt. Een commissie die nu al heeft laten zien de accountancysector als een belangrijke 'bijvangst' te zien.

Normaliter wordt een rapport dat uit zo'n onderzoek voortkomt in de Tweede Kamer met de betrokken bewindspersonen besproken. Met het vertrek van Wouter Bos uit het kabinet gaat dat - mede gezien diens eigen rol tijdens het laveren door de economische crisis - toch een heel andere discussie worden.

Sterker, het zal de vraag zijn of de Tweede Kamer in de huidige situatie überhaupt nog enig belang ziet in het onderzoek en het bespreken van het rapport. Betrokkenen die in het onderzoek onder de loep worden genomen zien wellicht zelfs kansen om er alsnog goed vanaf te komen.

De kabinetsval geeft ook een momentum om 'stil te blijven zitten en goed weg te duiken'. Het accountantsberoep zou dat kunnen doen. De soms stormachtige wind gewoon voorbij laten waaien. Om vervolgens weer over te gaan tot de orde van de dag. Met geld verdienen, accountancy is immers ook (big) business.

Het kan ook anders: Maatschappelijk Verantwoorde Accountancy. Dat gaat over een accountantsberoep dat los van de politieke turbulentie bereid en in staat is te komen tot veranderingen. Een beroep dat zich de kritiek aantrekt en bereid is erover te discussiëren. Een beroep dat zich verantwoordelijk toont en indien nodig zelf verantwoordelijkheid neemt.

Eigenlijk zeg ik hetzelfde als onze nieuwe voorzitter Ruud Dekkers. In zijn 'maiden speech' ('Het beroep in 2010') stelt hij letterlijk dat we niet ontkomen aan het nemen van meer verantwoordelijkheid.

We zeggen dus hetzelfde, maar 'the proof of the pudding is in the eating'.

Marcel Pheijffer

Reacties

Geplaatst door Meindert Brunia - 24-2-2010 9:54:39

Marcel,
Voor alle duidelijkheid: ik heb nog geen oordeel, laat staan een veroordeling. Wat ik weet is dat er maatschappelijk vragen en vraagtekens worden geplaatst. Wat ik graag wil is dat het beroep laat zien hoe het professioneel omgaat met dergelijke vragen, namelijk door zelf een onafhankelijke en deskundige second-opinion te organiseren.

Geplaatst door Marcel - 23-2-2010 18:33:39

Ha Meindert,

we mogen niet te snel oordelen dat accountants het in een individuele kwestie per definitie verkeerd hebben gedaan. Dat doe ik ook niet, zie ook mijn vorige weblog over DSB/Ernst & Young. We mogen wel verwachten dat accountants in zaken waar terechte vragen rijzen op enigerlei wijze - vooraleerst tegenover de AFM - verantwoording afleggen.

Mijn stelling is steeds dat het beroep niet zo passief kan en mag zijn. Het beroep kan zoveel beter dan wegduiken. Dat kunstje wordt al te lang beoefend en dat accountants daar meesters in zijn weten we nu wel. Het beroep doet zich op dit moment eenvoudigweg tekort en marginaliseert zichzelf. Doodzonde en onnodig.

Groet,

Marcel

Geplaatst door Meindert Brunia - 22-2-2010 23:21:46

Dag Marcel.

Stel dat de commissie de wit inderdaad 'overwaait' en stel dat we inderdaad willen naar meer maatschappelijk verantwoorde accountancy, zou het dan niet voor de hand liggen dat het bestuur een klacht indient tegen een (wat mij betreft willekeurig) gekozen collega bij een (bijna) omgevallen bank, vanwege het ontbreken van een deugdelijke grondslag voor de afgegeven goedkeurende verklaring? En dat gaat het met nadruk niet om bestraffen maar om publiekeljk lering trekken!
Meindert