Mooi vak. Een student droomt van zich af
vrijdag 19 augustus 2011 | 
19 reacties
Vakantie geeft altijd de mogelijkheid om terug te kijken op het afgelopen seizoen. Nu wordt er nog wel eens geklaagd dat ons vak niet meer zou zijn wat het was. Mijn laatste college ging daarover. Iemand constateerde dat er vooral op prijs werd geconcurreerd en niet op kwaliteit en toegevoegde waarde. Het deed me denken aan een recent voorbeeld uit mijn praktijk.
Het is vrijdagmiddag 17.00 uur. Zojuist mijn laatste college van dit studiejaar gehad en ik kreeg een sms van mijn baas: "Op kantoor komen. Nu! Er moet dit weekend hard gewerkt worden. Neem een tandenborstel mee, je weet maar nooit." Ik rij van de universiteit naar kantoor. Er heerst een nerveuze stemming. Het gaat om een van onze grootste klanten. Beursgenoteerd. De auditcommissie is geweest en ook de commissarissen hebben de jaarstukken al goedgekeurd. Alle controlebevindingen zijn besproken en waar nodig verwerkt. Op maandagmorgen voor beurs gaat het persbericht naar buiten en de jaarrekening op de website. Het elektronisch dossier bevat inmiddels 1.5 GB aan informatie, 1.600 controlestappen die moeten worden afgewerkt, en tien formele consultaties waarvan er nog drie definitief moeten worden goedgekeurd. De managers, partners en de OKB hebben belangrijke delen al beoordeeld. Wat blijft zijn de laatste puntjes op de ‘i', afdocumenteren en vaststellen dat de correcties goed in de drukproef en het persbericht terecht zijn gekomen. Specifiek probleem is dat de datering van de jaarrekening maandagmorgen voor beurs is, hetgeen betekent dat de controleverklaring tussen zondagavond 24.00 uur en maandagochtend 09.00 uur moet worden afgegeven.
Een collega vraagt nog of dit niet anders had gekund, beter gepland. Deze werkzaamheden waren toch te voorzien? Dit kan toch ook doordeweeks? Overdag en in alle rust? De collega wordt door de eindverantwoordelijke partner uitgekafferd: "Als je hier carrière wilt maken, dan stel je dit soort vragen niet. De klant is koning en moet op tijd worden bediend!"
Zaterdagochtend 09.00 uur. De eerste teamleden druppelen binnen bij de cliënt op kantoor. De drukproef van de jaarstukken ligt klaar. Ik krijg mijn portie van het controlewerk. Met een strakke deadline. Het moet dan echt af zijn. "Zo niet, dan vink je het maar blindelings af", zegt mijn leidinggevende. Ik zeg hem dat ik dat niet zo heb geleerd. Hij mompelt iets over theorie en praktijk. Dat je soms pragmatisch moet zijn.
Met tegenzin hou ik mijn mond en ga aan de slag. Ik lever precies op tijd in, maar ben niet tevreden. Heb niet alles goed kunnen doen wat ik wilde en wat volgens de regels zou moeten. Ik zeg dat ook tegen mijn baas. Maar die luistert niet. Er schijnt een probleem te zijn met de national office partner. Een collega van hem die iets belangrijks in de controle moet doen schijnt nog in het buitenland te zitten. Tsja, zelfs dat wisten de hoge heren niet goed in te plannen...
Zondag 10.00 uur. Vandaag moet het echt gebeuren. Een aantal collega's is te laat. De eindverantwoordelijke partner klimt op een stoel. Hij heeft het over boodschappen doen, snacks en drankjes. Als we allemaal ons best doen krijgen we ook nog een voedzame maaltijd. Alsof ik daarop zit te wachten: op zondag eet ik liever thuis. Een gezond maal. Geeft energie voor een drukke, nieuwe werkweek.
Ten opzichte van gisteren is het trouwens anders: de cliënt is in grote getalen aanwezig. Om vragen te beantwoorden en probleempjes op te lossen. Sommige medewerkers bieden zelfs aan ons te helpen bij de controle. Onbegrijpelijk, wat leerden wij ook alweer in les één: ‘Functiescheiding? Onafhankelijkheid?' En ondertussen worden de collega's in het holdingteam nog nerveuzer. De herziene drukproef laat op zich wachten. Sommigen vinden het persbericht te rooskleurig. De partner moet onderhandelen met investor relations van de cliënt. Ondertussen staat het controleteam stil en drinkt koffie. Samen met collega's van de interne accountantsdienst van onze cliënt. Die zoeken nieuwe collega's en zijn daarom erg populair.
Zondag 17.00 uur. Er komen nieuwe collega's. Zij buigen zich over het mvo-verslag waarbij een aparte verklaring wordt afgegeven. Ze grappen over de mooie foto's. Maar wat zal er in staan over de milieuvervuiling, corruptie en de belastingfraude waar onze cliënt dit jaar in de pers mee werd geassocieerd? Ik hoor overigens dat de problemen van gisteravond zijn opgelost. Het national office heeft afgetekend nadat de collega die in het buitenland op vakantie was, van zijn vrouw toestemming had gekregen een kwartiertje met het werk te bellen.
Zondag 19.00 uur. De voorzitter van de raad van bestuur komt binnen en kondigt aan dat er voor eten is gezorgd. Wederom zijn er collega's door dit alles geïmponeerd. Zo'n belangrijk man die komt kijken hoe wij ons werk doen. Ik denk er anders over. Zie het als een vorm van intimidatie. Bovendien erger ik mij aan de joviale sfeer tussen onze eindverantwoordelijke partner en de voorzitter. Is de eerste weer bezig met het binnenboord houden van de opdracht voor volgend jaar? En strijkt de tweede wat lastige plooien weg om en passant zijn bonus veilig te stellen?
Zondag 24.00 uur. Het zit tegen. We moeten nog zo'n honderd controlestappen zetten, waaronder de belangrijke IFRS-disclosures, maar wachten nog op stukken. De belangrijkste man op dat gebied aan onze kant moet naar huis: zijn vrouw gaat bevallen. Er worden drie collega's gebeld, maar die zijn onbereikbaar. Hebben dit weekend vast wijselijk hun telefoon uitgezet...
Maandagmorgen 01.00 uur. Enkele collega's mogen een paar uurtjes gaan slapen. Om zes uur dienen zij weer 'fris' te zijn om de laatste stappen te zetten.
Maandagmorgen 04.00 uur. Het hele team is vermoeid. Sommigen zijn al twintig uur in touw. Onverantwoord, vinden wij binnen ons subteam. Er zijn nauwelijks momenten geweest van bezinning, overleg en reflectie. Daar was geen tijd voor. We vragen ons af of dit nu het mooie vak is waarvoor we hebben gekozen. Dan komt de partner binnen. Met koffie. Hij vertelt een flauwe mop, waarom de carrièremakers in het team hard lachen.
Maandagmorgen 07.00 uur. De laatste loodjes. De race tegen de klok is bijna afgelopen, iedereen is moe. De irritatie onder de medewerkers is groot.
Maandagmorgen 08.00 uur. We mogen naar huis. Alles is getekend. We horen dat de partner van de koffie is overgestapt op bubbels; om het 'succes' te vieren. Wellicht is hij daarom zo vrolijk als hij om half negen in de auto naast mij achter het stuur kruipt. Zou hij niet te veel gedronken hebben? Is dit nu het goede voorbeeld en de juiste toon aan de top?
Thuisgekomen kan ik niet slapen. Heb ik wel het juiste vak gekozen? Waarom laten vijftig mensen zich zo opjagen? Heb ik mijn professioneel-kritische houding wel goed kunnen tonen? Is het verschil tussen de theorie en de eisen van de AFM enerzijds en de praktijk anderzijds niet te groot? Wat zei die hoogleraar ook alweer? Iets van een 'goede planning, is het halve werk'. En: 'Zorg altijd dat je voldoende controlebudget hebt voor een deugdelijke controle.' Maar ook: 'Laat de tijd nooit tegen je werken. Laat je door een cliënt nooit onder druk zetten met deadlines. Bouw altijd voldoende reservetijd in.'
De volgende dag word ik wakker met hoofdpijn. Ik lees de krant en kijk voor het eerst sinds jaren naar personeelsadvertenties. En raak erdoor geïnspireerd. Nog diezelfde week heb ik een sollicitatiegesprek. Het is snel definitief: direct na de zomervakantie verlaat ik de accountancy.
Marcel Pheijffer
Reacties (19) | Reageer
Geplaatst door anton ewoldt - 29-8-2011 12:42:38
Toch vreemd dat ik bij dit soort weblogssteeds een oprisping krijg van een gezegde van mijn vader zaliger in een ver verleden:
Ga nooit hakken in het bos waar je zelf hebt rondgelopen. Had mijn ouwe heer nu wel of niet gelijk. Als nivra student die uitdrukking niet begrepen. dus wel of niet waar?
voor jules muis in ABN taal bij een goekeurende verklaring: Het ziet er gelikt uit.
Geplaatst door Fou-Khan Tsang - 23-8-2011 0:58:44
Laten we niet te veel kinnesinne, de blog van Ruud was leuk en de reactie van Marcel ook. Een beetje meer satire en scherpe humor in ons beroep mag ook wel. Toch zijn er een aantal zaken die ik mis in het van beide toch wat traditionele verhaal. Laten we toch eens wat innovatiever zijn mensen.
Zondagochtend 9:00 Het wordt serieus en nu worden de Whiz kids het pand binnengelaten. Met hun electronische audittools weten ze een aantal zaken scherp te zetten. Samen met ICT en de IAD wordt er gekeken naar de diepgaande analyse. De geld goederenbeweging blijkt ook nog eens door een van de SAP specialisten zo uit het systeem te komen. De opgetrommelde CFO staat perplex. Hij is wel kritisch naar de partner "vriend waarom heb je niet eerder verteld dat je ook dit soort slimme jongens in huis hebt, als je ze volgend jaar direct inzet dat zijn we een week eerder klaar". De Partner heeft het schaamrood een beetje op de kaken staan, tja dit jaar toch maar eens naar die cursus over IT auditing. Het scorebord staat op nul hoewel een aantal mensen denkt dat de IT auditors daar ook een tooltje voor hebben.
Dankzij de Whiz kids is de wrapup om 12:00 en kan die middag iedereen aan de studie! De week daarop is er wat onrust in de collegezaal, een aantal studenten vraagt zich ernstig waarom er zo weinig goede ict in de opleiding zit.
Zie met een beetje fantasie kunnen we ons beroep nog mooier maken.
Geplaatst door HD - 22-8-2011 17:27:49
Wat een geweldige reactie op het stuk van de collega! Even alle stoere praat relativeren...
Geplaatst door Koen - 22-8-2011 17:27:24
Grappig. Geef ik eerst een reactie op de column van Ruud Dekkers, blijkt er al een soortgelijk reactie van Marcel Pfeijffer te bestaan. Die van Ruud is te optimisch, die van Marcel te pessimistisch. Ik vind vooral de manier waarop naar de deadline wordt toegewerkt stuitend. Bij wat meer tegenslag was deze in de gegeven casus niet gehaald.
Dan was er zeker wel blind afgetekend en was ook compliance genoeg onder druk gezet om hun akkoord te geven.
Alles voor de klant, immers.
Inderdaad, het mooiste vak welke staat of valt met een goede planning.
Geplaatst door Coen - 22-8-2011 11:04:00
Beste Marcel,
De deadline is inderdaad een probleem. Toch wil ik nog een ander probleem aankaarten wat wel degelijk in mijn beleving essentieel is voor de beleving van het "mooie vak": De waardering vanuit de top naar de mensen op de werkvloer die eigen tijd opofferen om het product te kunnen afleveren.
Mijn grote bezwaar in de romantisering van Ruud zijn blog is met name het laatste deel waar de nadruk gelegd wordt op: samen het resultaat vieren onder het genot van de bubbels e.d. Hierbij geeft jouw stuk veel doeltreffender de werkelijkheid weer naar mijn idee: de partner die het viert en de assistent die de partner ziet vieren. Zoals gesteld: meer en meer assistenten haken hierop af: nl een weekend eigen tijd opzij gezet om te werken voor een resultaat en vervolgens in de waardering niet gekend worden. Het is naar mijn idee belachelijk dat partners met idioot hoge beloningen naar huis gaan, terwijl de assistenten vaak gedwongen worden min of meer dezelfde uren te maken en voor een schijntje hun ding mogen doen en blij mogen zijn in dit vak te mogen werken. In de recente jaren wordt balans privé/werk belangrijker en dit wordt door veel binnen onze beroepsgroep niet onderkent. Begrijp me goed: helemaal niets mis met hard werken en overuren, maar er moet wel beloning tegenover staan. Dit is iets waar het aan ontbreekt en ook afbraak doet aan kwaliteit.
Geplaatst door Willem D. Okkerse MBA - 21-8-2011 11:41:19
In het kader van de reactie van Marcel refereer ik aan het huidig artikel over Slavoj Zizek ex Guardian gepubliceerd in de Standard van dit weekend die - zeer terecht - stelt :
"Alle macht is schijnheilig. En de macht kan NIET verdragen dat haar schijnheiligheid wordt onthuld."
"Wikileaks b.v, heeft ons niets geleerd wat niet wisten. Julian Assange is het jongetje dat roep dat de keizer geen kleren aan heeft en zolang dat jongetje dat NIET zegt kan iedereen doen alsof. Verwar dat vooral niet met het gebruikelijke burgerlijke heroïsme dat zegt dat we wel misstanden zijn maar dat het systeem in de grond gezond is. Dat is als een man die ontdekt dat zijn vrouw hem bedriegt maar zolang hij haar maar niet in bed met een ander betrapt zichzelf kan voorhouden dat er niets aan de hand is.".
Een saillant voorbeeld van die macht treft u aan op :
www.blacklistednews.com
met name het artikel over Moody's ANALYST_BREAKS_SILENCE Says_Ratings_Agency_Rotten_To_Core_With_Conflicts
Geplaatst door Marcel - 20-8-2011 13:52:36
Allen,
mooi dat het duo Ruud/Marcel de tongen los maakt.
Voor de goede orde: met overwerken cq hard werken is op zich niets mis. Ook niet als dat in het weekend is. Het vormt je. Geeft karakter en discipline. En ja, het kan leiden tot team spirit en andere mooie dingen. Het gevoel van samen een klus klaren. En dat is precies waar het Ruud om ging.
Maar zijn verhaal klonk te romantisch. Strookt niet met de beleving die we in een aantal van de onderstaande reacties zien en met de verhalen uit de collegebanken. Het verhaal van bovenstaande student is niet uit de duim gezogen.
Maar het echte probleem met Ruud's stuk ligt niet bij het harde werken maar elders: de harde deadline. We weten allemaal dat er voor een accountant die bij een beursgenoteerde onderneming moet aftekenen er maar 1 type af te geven verklaring mogelijk is: de goedkeurende. Het is instructief om te lezen hoe daar in de praktijk mee om wordt gegaan. Op welke wijze dien je als accountant lastige controlebevindingen met de client te bespreken en op te lossen. Uiteraard niet met Investor Relations, die behoren geen sparringspartner voor de accountant te zijn, maar met de directie en indien nodig met audit committee of RvC. Of vertel ons als partner van een kantoor hoe je met een zorgvuldige planning, noodscenario's e.d. toch een adequate controle kan afleveren.
Om dat soort vraagstukken gaat het en van mensen als Ruud kunnen we leren. Laat hem dat vooral uitleggen in de cursus over professionele scepcis. Daar hebben we meer aan dan stoere borrelpraatverhalen zoals ik zijn blog typeer. Het past wellicht een partner, maar zeker niet de voorzitter van een beroepsorganisatie.
Goed weekend,
Marcel
Geplaatst door Jan Willem Kuypers - 20-8-2011 13:22:49
Zo zie je maar weer: je kunt alles van meerdere kanten bekijken.
Het is net als muziek: je vindt het mooi of niet. En als je onder de liefhebbers vraagt wat er nu zo mooi aan is krijg je verschillende antwoorden. Toch is iedereen het over eens dat het mooi is. Zou het accountantsvak misschien ook zo in elkaar zitten? Je kunt het niet precies onder woorden brengen want het is een gevoel?! Zijn accountants misschien toch emotioneler dan het vak uitstraalt en het publiek denkt! :)
Zou dit een manier zijn om de betekenis en toegevoegde waarde van het vak uit te leggen? Immers: wat heb je nou eigenlijk aan muziek?
Geplaatst door Jan Wietsma - 20-8-2011 11:27:38
Wanneer is de door Ruud beschreven situatie uitdagend voor een werknemer? Wanneer leidt een zelfde situatie tot demotivatie van de werknemer zoals door Marcel beschreven? Dat zijn de vragen waar het over moet gaan.
Zelf heb ik diverse situatie meegemaakt waarbij ik in het weekend of op een feestdag moest/mocht overwerken. In nagenoeg alle gevallen vond ik dat best spannend. Het ging altijd ergens over en het was niet structureel. Dat het thuisfront een iets andere beleving bij mijn afwezigheid had is ook waar. Maar zoals opgemerkt het was niet structureel.
Ik heb ook genoeg accountants -al dan niet in opleiding gesproken- waarvan structureel werd verwacht dat ze dag en nacht inclusief weekenden werkten. Accountants die te horen kregen als ze om 17.30 uur naar huis gingen te horen kregen of ze een snippermiddag namen. Daarbij teken ik meteen aan dat dit absoluut niet voorbehouden is aan de Big4 er zijn genoeg kleine kantoren die er wat dat betreft ook wat van kunnen.
De vraag met betrekking tot de menskant die hieronder ligt is wanneer is er sprake van goed werkgeverschap en wanneer niet.
De vraag met betrekking tot de kwaliteit is net zo evident. Ondertussen is er genoeg wetenschappelijk onderzoek voorhanden (Dijksterhuis/Lammers/Weggeman) die laat zien dat de kwaliteit van werk na een uur of 8/9 werken zienderogen achteruit gaat en dat ook de kwaliteit van besluitvorming bewezen slechter is. Waarbij ik dan meteen aanteken dat in een incidenteel geval een weekendje doorhalen natuurlijk een gigantische adrealinekick kan geven. Maar als de weekendjes doorhalen structureel worden dan gaan onze hersenen andere maatregelen nemen met als gevolg dat we uiteindelijk ontregeld raken. Dat werknemers die in deze situatie terechtgekomen zijn afscheid nemen van het accountantsvak mag dan niemand meer verbazen. Ook al is het het mooiste vak van de wereld. Kortom goed werkgeverschap zorgt voor de juiste balans tussen spanning en uitbuiting. Mijn waarneming is dat op dit punt door het beroep nog wel de nodige winst te behalen is.
Geplaatst door Gideon Folkers - 20-8-2011 10:46:59
In dit stuk staan nogal wat beweringen, die naar mijn idee wel een groot probleem vormen:
- blindelings dichtvinken
- geen kritische vragen stellen als je hier carrière wil maken
- haastwerk vlak voor de deadline
Alles gaat ten koste van de kwaliteit. Vereisen de Standaarden dan voor niets dat een controle zodanig gepland moet worden dat de controle goed uitgevoerd kan worden?
Of gaat het hier alleen om de het vastleggen van de laatste administratieve en formele verplichtingen waar iedereen zo'n hekel aan heeft? Als de checklist niet is afgevinkt is de controle immers niet goed uitgevoerd...
Leuke discussie voor de 6e tweetup van #tuacc...
Wrkt deze manier van werken niet een nieuw schandaal in de hand? Benieuwd wat de AFM vindt van deze tone at the top....
Geplaatst door Olaf van Hoek - 20-8-2011 9:41:28
De essentie ligt naar mijn mening zo vaak op de controle als het gaat om de uitoefening van ons vak. Maar in het MKB is nog zoveel moois te doen en te beleven dat los staat van controle. Dat maakt het vak óók mooi.
Zoals Ruud het stuk beschrijft zo ging het 20 jaar geleden ook al. Man wat was dat sexy en cool om zo te mogen, of misschien wel te moeten werken. Bij de Big Five daar moest je zijn, dan telde je mee.
Marcel beschrijft de werkelijke gang van zaken en waar er veel op sneuvelen. En zie het grow or go principe is er dus nog steeds niet uit.
Doe mij maar small. Dat is nog altijd beautiful.
Geplaatst door Pieter de Kok - 20-8-2011 8:47:05
Wat mij stoort in zowel de bijdrage van Ruud als Marcel is de term mooi vak, dat is onjuist, het is het mooiste vak, hoe vaak moet ik het nu nog herhalen.
Uit alles blijkt dat er nog voldoende werk aan winkel is om dit zo te behouden voor nieuwe generatie.
Geplaatst door Willem D. Okkerse MBA - 19-8-2011 22:22:36
Ruud Dekkers
Marcel Pheijffer
Ik kwam lakens te kort van mede-droefenis; zakken cement voor de onderbouwing maar vooral elke uitdaging van de frisse limoenen van het ondernemerschap...
Elke entrepeneur herkent dergelijke omstandigheden en laat zich door die gevestigde orde op die manier in de luren leggen..
Geplaatst door Marcel - 19-8-2011 16:22:09
Wederom dank Diana. We delen de passie voor een mooi vak. Ik hoop dat mijn bijdragen stimulerend werken om er met elkaar een nog beter vak van te maken. Daar schrijf ik voor. Niet alle reacties die ik krijg halen de website. Maar zolang ik nog genoeg positieve reacties krijg, blijf ik ook dit soort prikkelende stukjes schrijven. Ik weet dat ik anderen daar soms mee irriteer en ook dat krijg ik weleens openlijk of bilateraal te horen. Dat neem ik dan maar op de koop toe!
Goed weekend!
Marcel
Geplaatst door Diana Clement - 19-8-2011 15:51:45
Dag Marcel,
De dilemma’s worden inderdaad fijntjes beschreven en helemaal eens dat deze dilemma’s, binnen ons vakgebied, bediscussieerd moeten worden.
Ook ik loop wat langer rond in de MKB praktijk waarbij de facetten, groot-, klein- en middelgroot kantoor van assistent tot partner aanwezig zijn. De verhalen over budgetten, tijdsdruk, afvinken zijn ook van alle jaren, 25 jaar actief in dit Mooie vak, wat dat betreft weinig vernieuwend.
En is de bal niet altijd rond of de kubus driedimensionaal?
Marcel, wat mij nu stoort is dat ik zo af en toe mis in de uitingen wat voor een prachtig vak wij nu hebben, dat is wat mij aanspreekt in de column van Ruud, gewoon eens roepen Mooi vak!
Zeker als wij als beroepsgenoten onder elkaar zijn, aan de buitenwereld moeten wij nog genoeg uitleggen of zo je wilt verantwoording aan afleggen.
Wat wij delen is de passie voor ons Mooie vak! en....het kan altijd beter!
Groeten,
Diana
Geplaatst door Marcel - 19-8-2011 15:13:37
Dank Diana. Goed dat je reageert. Ik schreef het stukje naar aanleiding van een aantal reacties die ik deze week van diverse kanten ontving. Van mensen bij wie Ruud's stukje irritatie heeft opgewekt. Geen studenten, maar collega's van buiten de big four.
Ik hoor het soort verhalen waarop het stukje is geinspireerd ook regelmatig in de collegezalen. Van studenten. Die worstelen met de te lage budgetten en tijdsdruk. Je kunt denken: die zijn niet geschikt voor het vak. Je kunt ook denken: is het wel goed dat we zo met deadlines omgaan en ons door de beloften van de klant aan hun beleggend publiek laten leiden.
Overigens verschuil ik me niet achter die verhalen van anderen. Ruud's verhaal - hoe goed hij dat ook heeft bedoeld - riep reeds vorige week irritatie bij mij op. Hij had het thema wat mij betreft beter kunnen brengen onder de noemer professionele scepcis. In zijn verhaal en zeker gecombineerd met dat van mij, zitten beroepsmatige dilemma's. Daarover zou de discussie moeten gaan. Wellicht iets om mee te nemen voor de ontwikkelgroep die bezig is met de verplichte cursus voor volgend jaar?
Hoe het ook zij: ik ben blij met jouw reactie en het tegenwicht wat je geeft. En zo is het - althans wat mij betreft - dat Ruud's verhaal van 'bovenaf' ook wat beleving van onderaf, van de werkvloer krijgt.
Groet,
Marcel
Geplaatst door Diana Clement - 19-8-2011 15:03:32
Dag Marcel,
Jammer, dat je zo reageert op de column Mooi vak. Ik lees vooral hard werken (ja, soms buiten de gebaande paden van 9 tot 5), teamspirit, trots. Laten wij daar ook op focussen.
Veel, heel veel, AA’s, RA’s en studenten vinden ons vak nog altijd een Mooi vak.
Een Mooi vak, zwaar, afwisselend, divers en altijd in beweging.
Laten wij vooral niet denken dat er beroepen buiten de accountancy bestaan zonder deadlines, verplichtingen en cliënten, en ja zo die er zijn wat is dan de persoonlijke uitdaging.
Collegiale groeten,
Diana Clement
Geplaatst door Arnout van Kempen - 19-8-2011 13:37:12
ROFL!
Geplaatst door Frank Felten - 19-8-2011 12:17:03
Erg grappig, Marcel, maar toch ook schrijnend en, naar ik vrees, niet erg ver bezijden de waarheid. Ik hoop dat ook Ruud er de humor van inziet.
m.vr.gr. Frank