Romantisch boekhouder Zalm en de accountants

woensdag 4 maart 2009 | 2 reacties

Bloggen gaat gepaard met een zekere verslaving. Altijd op zoek naar een onderwerp. Altijd ogen en oren open. Altijd een stapeltje met mogelijke onderwerpen bij de hand.

Dinsdag was het weer zover: net een uitdagend blog ingediend om te prikkelen en discussie op te wekken. Ik zou graag de mening horen van de accountantskantoren als het gaat om de houdbaarheid van hun businessmodel. Op dat punt komt immers serieuze dreiging van overzee.

Vorig jaar namen nog enkele collega's deel aan het debat, ze starten het zelfs op. Tot nog toe is het oorverdovend stil. Zijn vast druk met crisisbestrijding...

Terug naar dinsdag, 's morgens rond een uur of tien. Mijn blog staat er net op. Verschijnt er een persbericht met daarin de mededeling dat Gerrit Zalm die dag zijn boek presenteert. Daarin zou staan dat hij met aftreden heeft gedreigd ten tijde van de stemming over de accountantswetgeving.

‘!@#$%^&*!!!', dacht ik op dat moment. Had ik maar even gewacht met het net ingediende blog. De actualiteit is immers belangrijker. Ging meteen naar de boekhandel. Balen: het boek komt pas aan het eind van de middag. Heb dan een etentje, toepasselijk genoeg in een visrestaurant. Is erg gezellig. Een tafel verder zit Johan ‘elk nadeel heb zijn voordeel' Cruijff.

Moest het bij thuiskomst doen met Zalm als gast bij Pauw & Witteman. Viel tegen. Dan maar naar onthullingen gezocht op internet. Kon weinig vinden. Hooguit meldingswaardig is dat de Amsterdamse wethouder van Financiën, Lodewijk Asscher, toenmalig minister Zalm in november 2006 had getypeerd als ‘een romantisch boekhouder'. Het was iets dat Zalm zich niet leek te herinneren bij Pauw & Witteman toen hij vragen kreeg over de titel van zijn boek.

In het inmiddels, woensdag, aangeschafte boek kan ik eveneens geen verwijzing naar Asscher vinden.

Terug naar de accountantswetgeving. Zalm noemt het in zijn boek (pagina 251) ‘een hete aardappel', die hij kreeg doorgeschoven van Economische Zaken. Hij beschrijft zijn overleg met de beroepsorganisaties NIVRA en NOvAA. Met eerstgenoemde loopt het ‘vlekkeloos'. Met de NOvAA is het een strijd, Zalm noemt het zelfs een ‘guerrillaoorlog'. Mijn eerder in een blog getoonde enthousiasme over de fusie wordt direct een stuk minder...

Zalm beschrijft de lobby die de NOvAA voert. Waar de woordvoerders van het CDA en de VVD zich achter het voorstel van de minister lijken te scharen, gaat de NOvAA onder leiding van oud- NOvAA-directeur Peter Legerstee de lobby aan bij de fractieleden van genoemde partijen. VVD-kamerlid Charlie Aptroot meldt "dat hij nooit akkoord zal gaan" met het wetsontwerp en het CDA laat weten aan het eind van het debat tegen te zullen stemmen.

Hoewel er dan nog steeds een Kamermeerderheid voor het wetsvoorstel zal stemmen is Zalm des duivels. Hij acht het "ongehoord dat onjuist geïnformeerde regeringsfracties - op basis van een keiharde lobby - tegen een wetsontwerp zullen stemmen". Hij gaat lunchen met VVD-vice-fractievoorzitter Bibi de Vries, tegen wie hij zegt af te zullen treden als haar fractie tegen stemt.

Nu wordt het boek spannend, dacht ik en lees snel verder. Maar diepbedroefd moet ik het volgende lezen: "Ze [Bibi de Vries] denkt eerst dat ik een grapje maak. Dat wetsontwerp is toch politiek niet belangrijk, daarvan ligt toch geen kiezer wakker".

Mijn vertrouwen in de VVD zakt tot een dieptepunt. Gelukkig riposteert Zalm als volgt: "Ik wil geen minister zijn in een bananenrepubliek, waarin Kamerleden meer geloof hechten aan de informatie van een lobbygroep, dan aan de informatie die ik geef."

De VVD komt bij mij weer even in beeld, mits Bibi het veld ruimt natuurlijk.

Zalm belt ook met minister-president Balkenende en CDA-fractievoorzitter Verhagen over zijn mogelijke aftreden. Zijn powerplay werkt: het wetsontwerp wordt unaniem door de Tweede Kamer aanvaard.

Dan blijkt de humor van de minister: hij stuurt NOvAA-directeur Peter Legerstee een fles wijn met daaraan een kaartje. ‘Als troost'. Het bijtertje Legerstee reageert met de mededeling dat hij hetzelfde zal doen als de Eerste Kamer het wetsontwerp afwijst, want dat is de volgende slag. Zover is het niet gekomen: ook die Kamer ging unaniem akkoord met het wetsvoorstel. Vilein en een beetje onder de gordel stelt Zalm daarover het volgende: "De ziekte van Legerstee zal daar mede debet aan zijn."

Ik moest dit met u delen.

Doe mij toch nog even een plezier: lees mijn vorige blog en reageer erop. Uiteindelijk is het daar aangesneden onderwerp voor de lange termijn belangrijker dan de in deze blog aangesneden actualiteit.

Reacties

Geplaatst door Johan Visser - 5-3-2009 12:30:07

Beste Marcel en Jules,het feit dat zelfs Zwitserse banken niet onaantastbaar zijn (UBS) voor de Amerikaanse justitie zou de Big4 te denken moeten geven.Ik vrees dat Jules al weer gelijk gaat krijgen:of de Big4kantoren passen hun structuur aan of ze rollen op een Andersenmanier om.Van twee walletjes eten gaat niet permanent goed.Ben alleen bang dat de interne Big4 politiek het wint van het gezonde verstand

Geplaatst door jules muis - 5-3-2009 4:29:03

Hier in Amerika is het de (on)heilige drie-eenheid Geld, Macht, en Vrouwen die de (on)romantische gemoederen van tijd tot tijd bezig houden, Marcel. In Nederland kennelijk vermeende romantische boekhouders, v/h Minister(s) van Financien. Mag best, vive la petite difference.

Ik heb destijds tijdens mijn eigen (schrik?)bewind als voorziter van het NIVRA, in 1991 ook al die politieke opwinding over accountantswetgeving mogen ervaren. De (Lubbers III) regering had toen een ontwerp wetsvoorstel accountantswetgeving bij de Kamer ingediend dat een gedwongen huwelijk tussen het NIVRA en NOVAA impliceerde. Dat lustte noch het NIVRA noch het NOVAA. En zijn gezamelijk over het hoofd van de regering heen met de 2e Kamer gaan praten en gaan werken aan een (uniek) parlementair initiatief wetsvoorstel, ondersteund en getekend, kamerbreed (met uitzondering van extreem-rechts kamerlid Janmaat). Ingevolg het NIVRA haar decennia-lang silly verzet opgevend tegen opheffing van haar monopolie op de attest functie; het NOVAA verplichtingen aanvaardend aangaande opleiding en examens, ieder op eigen stoom en onder eigen verantwoordelijkheid en onder eigen keurmerk. Ik heb de toenmalige verantwoordelijke Minister Koos ('ik ben eigenlijk niet zo'n politicus ')Andriessen wel horen briesen (de regering moest haar eigen wetsvoorstel intrekken) maar nooit romantisch horen dreigen met aftreden. Accountantswetgevingen zijn toch ergens meer emotioneel geladen, binnen de politiek althans, dan we denken. Ik moet me van oordeel onthouden of dat iets zegt over de politiek of over accountants.

Dezelfde vraag doet zich voor over je vorig blog over het business model van de big 4- een model waar niets fout mee is tenzij het in haar onderscheidenheid weerspiegeld wordt in ook een land-onderscheiden naamgeving, conform de realiteit. Zegt dat iets over de gemene naamgeving, of de onderscheiden realiteit? The future shall tell, maar verwacht op dit spannend moment weinigen die zich hier de vingers aan willen branden door middel van een reactie. Begrijp het best. Moeilijk de tandpasta terug te stoppen in de tube, een generiek probleem die ons allen wel eens overkomt. Maar wel met een voor de hand liggende conclusie: gewoon doen.Want vroeg of laat gebeurt het toch; en beter te vroeg, op eigen stoom, dan te laat, uit juridische/aanspralelijkheidsbeperkings noodzaak.