The Accounting Establishment

maandag 24 november 2008 | 3 reacties

In een aantal eerdere weblogs heb ik gerefereerd aan The Accounting Establishment. Ik ben op deze terminologie gestuit toen ik enig literatuuronderzoek deed voor een artikel. Er is in 1976 in de Verenigde Staten een rapport over verschenen. De samenvatting begint als volgt:

‘The accounting establishment in the United States is primarily comprised of the Nation's eight largest accounting firms, certain influental CPA professional organizations and business lobbying groups, and a few federal agencies - most notably the Securities and Exchange Commission.'

Het betreft een dik rapport, een kleine 1800 pagina's in omvang. Het beschrijft met name op welke wijze de grote accountantskantoren (dis)functioneren en op welke wijze hun interactie met de regelgevers gestalte krijgt. De conclusie van het rapport is helder: ‘Accounting issues are too important to be left to accountants alone.'

Hoewel zelfregulering door en voor accountants in de Verenigde Staten en in vele andere landen - waaronder Nederland - inmiddels als voltooid verleden tijd mag worden beschouwd, bestaat het Accounting Establishment nog steeds. Ook in Nederland. Ik zal er dan ook regelmatig aan blijven refereren. Bijvoorbeeld wanneer accountants(kantoren) de gelederen zoveel mogelijk gesloten houden in tijden van crisis en andere precaire situaties.

Zo vraag ik mij af wat de rol van het Accounting Establishment is bij het formuleren van de NIVRA-reactie op de tuchtuitspraak tegen een voormalig Ahold-accountant. Welke invloed oefenen accountantskantoren en anderen hierbij uit?

Collega Ruud Pruijm reageerde onmiddellijk op de uitspraak. Ik had vier dagen nodig om tot een analyse in een weblog te komen. Maar op de medio september beloofde reactie van het NIVRA is het nu al ruim twee maanden wachten. Mijn verwachtingen zijn dan ook hoog gespannen. Maar ik vrees inmiddels een uiterst veilig en weinigzeggend verhaal ...

Het laatste is echter niet dat de reden dat ik dit schrijf. Liever verleen ik een positieve bijdrage aan het debat. Daarom haal ik de Amerikaanse studie (1976) uit de kast. Ik had ook kunnen verwijzen naar Report of the National Commission on Fraudulent Financial Reporting (1987) of The Accounting Profession. Major isues: progress and concerns (1996, United States General Accounting Office). Of naar de werken van Abraham Briloff, bijvoorbeeld Unaccountable Accounting. Games accountants play (1972), More debits than credits (1976) en The truth in corporate accounting (1980).

Stuk voor stuk klassiekers waaruit lessen zijn te trekken. Het zou het Accounting Establishment sieren dat zelf te doen voordat anderen de discussie starten en/of wet- en regelgevers met aanvullende regelgeving komen.

Een les om mee te beginnen? Verander de benoemings- en beloningsstructuur voor partners binnen de accountantskantoren. Die bevatten immers soortgelijke perverse prikkels als die binnen het bedrijfsleven. Het in belangrijke mate sturen op omzetbijdrage past niet bij een beroep dat het publiek belang dient. Of zeg ik nou iets geks?

Reacties

Geplaatst door Marcel - 24-11-2008 22:07:37

Beste Philip,

leuk dat je steeds vaker meedoet aan de discussies!

Dank ook voor je verwijzing naar Bookstaber. Inderdaad een interessante gedachte. Voor de andere lezers van het blog, Bookstaber stelt onder meer: 'Adequacy in these dimensions requires the correct incentives, extending up from the risk manager to the CEO and the Board. As we know, often management incentives are akin to the trader’s option – where the trader is rewarded handsomely if he turns a profit and simply walks away if he loses. We must move away from such one-sided incentives for senior management. Otherwise those who are responsible for protecting the firm from unwarranted risks will have incentives more closely aligned with those of a risk taker.'

Beste Herman,

ook jij wederom dank voor je commentaar. Ik ben niet tegen prikkels, wel tegen perverse prikkels. En zoals Bookstaber aangeeft impliceert dat niet alleen 'one side incentives'.
Ik zie voorts ook nadelen van een systeem van overheidsaccountants, alhoewel die niet zozeer liggen bij het salaris en een beperktere instroom. Ik denk dat er ook best gegadigden zijn te vinden voor een accountantssalaris van twee ton in plaats van zes ton, hetgeen voor partners bij de grote kantoren niet ongebruikelijk is.

Geplaatst door Herman van Brenk - 24-11-2008 19:21:40

Marcel, helemaal eens met je verhaal. Alleen vind ik de discussie over benoemings- en beloningsstructuur in de accountancy best lastig. Prikkels op zich zijn volgens mij niet verkeerd. Hoge beloningen zijn volgens mij ook niet per definitie fout. Het moet alleen niet gaan overheersen. De juiste balans lijkt mij moeilijk, omdat de mens altijd meer wil.

Wordt het publieke belang echt beter gediend als alle commerciële prikkels uit het accountantsberoep verdwijnen? Hiervoor is al vaker een oproep gedaan, maar de kritiek hierop is dat wij geen overheidsorganisatie moeten worden. Ik ben voorstander van het verminderen van de prikkels, maar ben bang dat het beroep dan minder aantrekkelijk wordt voor de instroom van nieuwe medewerkers.

Geplaatst door Philip Elsas - 24-11-2008 16:55:40

Buiten de accountantskantoren is 't een en ander gaande dat ongetwijfeld de toon gaat zetten. Interessant is het advies over 'correct incentives' op pagina 4 en 5 van de testimony van Rick Bookstaber voor de Senate Banking Committee, at a hearing of the Subcommittee on Securities, Insurance and Investment, juni 2008
(http://rick.bookstaber.com/)