Als we eenheid binnen het accountantsberoep willen, zullen we onszelf ook als eenheid moeten zien, aldus Jan-Pieter Bos. Hij roept zijn collega's op om naar elkaar te luisteren en elkaar te respecteren.

Discussie Column Vandaag

Eenheid binnen het beroep in de ledenvergadering

Volgende maand is er weer een NBA-ledenvergadering. Bij de laatste ledenvergadering werd door meerdere leden een oproep gedaan om de eenheid binnen het beroep te bewaren. Deze mensen merkten dat er slecht naar elkaar werd geluisterd en dat we als beroepsgroep verdeeld zijn. Zelf merk ik ook een zekere verdeeldheid; met name bij de oudere generatie accountants heerst een ander sentiment dan bij de jongere generatie.

Ik denk dat er een verschil is tussen de accountants van voor de fusie van NOvAA en NIVRA tot de NBA en de accountants na de fusie. Het sentiment van de accountants van voor de fusie zal nooit verdwijnen, wat ook te begrijpen is. Deze accountants hebben in deze context hun titel gehaald en gewerkt en hebben hun beroepsorganisatie met verve vertegenwoordigd. Daarin hebben ze hun belangen verdedigd. Het sentiment bij hen is anders, ik merk dat zij veranderingen aan het werkveld lastig vinden en ervaren dat afbreuk wordt gedaan aan hun behaalde titel. Onder de generatie accountants van na de fusie proef ik een ander sentiment. Waar de ene generatie zich als belangenbehartiger van het werkveld opstelt, bundelt de andere generatie liever de krachten en willen ze samen één beroepsorganisatie zijn.

Het sentiment heeft een bepaalde achtergrond en dat verander je niet zomaar. Een ander punt wat naar mijn mening zorgt voor eenheid, is het betrekken van alle accountants en met name de young profs. Maar deze groep is ondervertegenwoordigd tijdens de ledenvergadering. Hoe kunnen we de vergadering aantrekkelijk maken voor jonge accountants?

De vraag is of de young profs gelegenheid hebben om de vergadering te bezoeken. Een deel van het programma is onder werktijd, dus moeten ze hiervoor tijd vrij maken én vrij krijgen. Geef young profs gelegenheid om de halfjaarlijkse vergadering te bezoeken. Machtig ze eventueel, zodat ze met een boodschap naar de vergadering kunnen.

Daarnaast merk ik dat young profs het sentiment van twee beroepsgroepen niet herkennen en zich daarom naar de achtergrond begeven. Ik wil daarmee niet zeggen dat dit sentiment bij alle accountants van voor de fusie speelt, maar wel dat de accountants van na de fusie het sentiment niet ervaren. Zelf herken ik dit sentiment ook niet, omdat de fusie plaatsvond toen ik in het derde jaar van de hbo-bachelor accountancy zat. Ik was bezig het vak te leren en ik had nog geen oog voor het sentiment. Na de opleiding koos ik voor de AA mkb-variant. Ik koos voor een werkveld binnen een beroepsorganisatie van accountants in plaats van voor een beroepsorganisatie van een bepaald werkveld. Ik denk dat dit kenmerkend is voor het verschil in sentiment.

Als we eenheid binnen het beroep willen, zullen we onszelf als eenheid moeten zien. We zijn lid van de NBA, de Nederlandse Beroepsorganisatie van Accountants. Dat zijn RA's en AA's en verschillende generaties met verschillende achtergronden. Ik steun daarom de oproep van de diverse leden van harte; zorg voor de eenheid binnen het beroep. En eenheid begint bij onszelf. Luister naar elkaar, respecteer elkaars visie en blijf in gesprek. Houd hierbij in het oog dat we één beroepsorganisatie zijn en dus samen het beroep vertegenwoordigen. En ja, we zijn een zeer diverse beroepsgroep, waardoor dit lastig wordt.

Ik hoop dat we bij de volgende ledenvergadering deze eenheid met elkaar zoeken en ervaren. Als eenheid komen we in onze kracht, waardoor de ledenvergadering besluiten neemt in het belang van alle leden van de beroepsgroep. En met name een oproep aan de young profs: laat van je horen tijdens de ledenvergadering. Ik ben ervan overtuigd dat hun inbreng zorgt voor meer eenheid binnen de beroepsorganisatie. Dan zijn we in de vergadering ook wat we zeggen dat we zijn: een beroepsorganisatie van accountants. Van álle accountants.