Nieuwe aanpak deurwaarder bereikt nieuwe groep met schulden
Gerechtsdeurwaarders kunnen met een nieuwe aanpak mensen met problematische schulden bereiken die niet eerder bekend waren bij schuldhulpverlening of vroegsignalering.
Dat blijkt uit de woensdag gepubliceerde resultaten van de pilot ketenverwijzing bij schuldenproblematiek. De pilot werd uitgevoerd door acht gerechtsdeurwaarderskantoren en zes gemeenten, in samenwerking met de Koninklijke Beroepsorganisatie van Gerechtsdeurwaarders (KBvG), de ministeries van Sociale Zaken en Werkgelegenheid en Justitie en Veiligheid en het lectoraat Schulden en Incasso van de Hogeschool Utrecht.
Tijdens huisbezoeken keken gerechtsdeurwaarders in het kader van de pilot verder dan alleen de openstaande vordering. Zij beoordeelden of er signalen waren van bredere schuldenproblematiek en bespraken of iemand de situatie nog zelf kon oplossen. Als dat niet het geval leek, legde de gerechtsdeurwaarder uit welke hulp beschikbaar was en vroeg hij toestemming om contact met de gemeente te leggen.
Helft niet in beeld
Bijna de helft van de mensen die na een verwijzing door een deurwaarder daadwerkelijk met de gemeente sprak, was nog niet in beeld. Volgens de onderzoekers laat de pilot zien dat gerechtsdeurwaarders een aanvullende route naar hulp kunnen vormen voor mensen met problematische schulden.
In ongeveer de helft van de gesprekken zagen gerechtsdeurwaarders signalen dat schuldhulpverlening passend kon zijn. Van die groep stond bijna de helft open voor een verwijzing. Uiteindelijk kwamen 47 mensen daadwerkelijk in gesprek met gemeentelijke schuldhulpverlening. Dat is ongeveer een kwart van de mensen voor wie een verwijzing zinvol werd geacht.
Belang huisbezoek
KBvG-voorzitter Chris Bakhuis wijst op het belang van het huisbezoek. "Gerechtsdeurwaarders komen bij mensen thuis op momenten waarop financiële problemen vaak zichtbaar worden. Deze pilot laat zien dat juist dat contactmoment kan helpen om schulden bespreekbaar te maken en mensen naar passende hulp te begeleiden."
Mensen die instemden met een verwijzing noemden vaak rust en overzicht als reden. Wie afzag van hulp, dacht geregeld de problemen zelf te kunnen oplossen. Ook schaamte, wantrouwen en negatieve verwachtingen over schuldhulpverlening speelden een rol.