Discussie Opinie 18 februari 2026

Accountants staan klaar voor CSRD, maar de politiek zorgt voor vertraging

De AFM heeft een rapport gepubliceerd over de stand van zaken rond CSRD-assurance bij oob-accountantsorganisaties, waaruit blijkt dat de sector aanzienlijke vooruitgang heeft geboekt in de voorbereiding op de nieuwe duurzaamheidsverplichting. Dat beeld herken ik volledig en juist daardoor is het uitstel van de CSRD extra teleurstellend: de kantoren stonden er klaar voor, maar worden geconfronteerd met een rem op een ontwikkeling die al overtuigend in gang was gezet.

Adrianca Mens

Wat er speelt, is dat accountantsorganisaties de afgelopen jaren intensief hebben gewerkt aan het ontwikkelen van methodieken, kwaliteitsbeheersingssystemen en specialistische teams om betrouwbare duurzaamheidsassurance te kunnen leveren. De AFM bevestigt in het rapport dat deze voorbereidingen zowel breed als diepgaand zijn geweest en dat in 2025 voor het eerst daadwerkelijk assurance is verleend op basis van de CSRD. Daarmee is een belangrijke mijlpaal bereikt in de professionalisering van duurzaamheidsverslaggeving.

Ik vind dit een cruciaal moment, omdat de noodzaak voor betrouwbare, controleerbare duurzaamheidsinformatie alleen maar groeit. De maatschappij, beleggers en klanten verwachten steeds meer transparantie. En accountants hebben laten zien dat zij de expertise, het procesmatig vermogen en de kwaliteitswaarborgen in huis hebben om die verantwoordelijkheid te dragen. Dit wordt nu ook bevestigd door de toezichthouder, die benadrukt dat er grote stappen zijn gezet in onder meer capaciteit, deskundigheid en inrichting van de accountantsorganisaties.

Het probleem is dat het politieke uitstel van de CSRD leidt tot onzekerheid en een vertraagde professionaliseringsslag in duurzaamheidsinformatie. Organisaties die al klaar waren om volgens de nieuwe standaarden te rapporteren, kunnen daardoor afhaken of hun investeringen on hold zetten. Dat brengt risico’s met zich mee: minder consistente rapportages, vertraagde datastromen en een rem op de maatschappelijke vooruitgang richting transparantie en betrouwbaarheid.

De oplossing ligt in het vasthouden aan de ingezette koers. Zowel accountantsorganisaties als ondernemingen moeten blijven investeren in respectievelijk hun duurzaamheidsrapportagesystemen en de controle daarvan, juist nu er tijdelijk minder wettelijke druk is.

Als deze ontwikkeling níet wordt doorgezet, riskeren we een terugval naar versnipperde, moeilijk vergelijkbare duurzaamheidsinformatie. Daarmee verliezen stakeholders vertrouwen, raken we achterop in de Europese harmonisatie en laten we kansen liggen om duurzaamheidsdata effectief te benutten voor strategische besluitvorming. Dat zou niet alleen een gemiste kans zijn, maar ook een vertraging van de noodzakelijke transitie naar een duurzame economie.