Discussie Opinie 23 juni 2022

Stille ramp in de Limpergzaal

Iets te laat liep ik op 16 juni de Limpergzaal bij de NBA in voor de Accounttech bijeenkomst. Het thema duurzaamheid stond prominent op de agenda. Ik was dan misschien te laat, maar ruimschoots op tijd om getuige te zijn van de stille ramp die zich daar voltrok.

Joris Joppe

Op het podium stond een medewerker van AWS (de tak van Amazon waar je hosting en andere IT-diensten af kunt nemen). Een ietwat introverte man vertelde in het Engels wat AWS doet met duurzaamheidsdata. Als ik het kort zou moeten samenvatten, komt het neer op het volgende. Verzamel zoveel mogelijk duurzaamheidsdata, variërend van sustainability reports tot satellietbeelden. Sla die data op en laat daar je beste machine learning specialisten op los. Laat ze uit deze data inzichten op bedrijfs-, sector-, en regioniveau destilleren. De informatieproducten die hieruit volgen, worden verkocht aan banken, asset managers en investeerders. Die gebruiken deze producten op hun beurt om de milieurisico's in hun portefeuilles in te schatten. Knap. En kennelijk werkt het.

De klap op de vuurpijl was een slide waarin de beste man doodleuk liet zien hoe ze een sustainability report geautomatiseerd konden analyseren en hoe voor de drie componenten van ESG (environmental, social en governance) een score werd berekend. Leuk, zul je zeggen. De echte verrassing was dat ze op basis van de enorme hoeveelheid data hier een geschatte werkelijke score naast hadden gezet. Onder het eufemistische kopje 'walk the talk'..... Precies op dat moment liep er iemand de zaal uit. Dat was waarschijnlijk een accountant die dacht dat er nog geld te verdienen was met assurance bij ESG-rapportages. Geef AWS nog een paar jaar en meer data en dan hebben we geen ESG-rapportages meer nodig, laat staan dat we daar een verklaring bij moeten geven.

Ik bespeurde geen paniek in de zaal. Geen indringende vragen of bezorgde blikken. De man van AWS, een beleefde Brit, glimlachte slechts minzaam. Als hij de presentatie daarvoor een beetje had kunnen volgen, was hij waarschijnlijk in onbedaarlijk lachen uitgebarsten. Die presentatie ging namelijk over het oerwoud aan standaarden en verplichtstellingen voor ESG-rapportages dat in Europees verband wordt opgetuigd. Sommige accountants kijken er reikhalzend naar uit, want met standaarden kunnen we wat. Reasonable assurance of iets dergelijks. Het wordt lastig, maar wij accountants zullen dat varkentje wel eens even wassen!

De timelines van al die regelgeving die twee, drie, vier jaar de toekomst in kijken. Een horizon die voor banken kennelijk onacceptabel lang is. Die hebben hun informatie allang bij Amazon gekocht.

Met het verhaal van AWS in het achterhoofd doet het allemaal nogal aandoenlijk aan. Too little, too late. Mij bekruipt toch het gevoel dat we het ESG-probleem (of kans zo je wilt) wel hebben gezien. We hebben vervolgens in onze gereedschapskist gekeken. Daar zagen we onze vertrouwde gereedschappen als reporting standards en controlerichtlijnen en we dachten: "Dat werkt prima voor financiële rapportages! Moet goed genoeg zijn."

We moeten onszelf echt afvragen of we het hiermee gaan winnen van de modellen van Amazon. Ik ben niet zo van het gokken, maar als de geschiedenis ons iets geleerd heeft, dan is het wel dat het verstandig is om je geld op Amazon te zetten….