Code Rood
Het is inmiddels alweer september en hoewel het medio augustus eindelijk begon te regenen, gaat de afgelopen zomer zonder twijfel de boeken in als één van de warmste en droogste ooit. Blijkbaar was die van 1976 nog droger; ik was vijftien destijds, maar heb er geen actieve herinnering aan, zoals dat heet.
Dit artikel is verschenen in Accountant nr. 3, 2026
Bekijk alle artikelen uit dit nummer
» Download dit artikel in pdf
» Download het hele nummer (pdf)
Marc Schweppe
Het werd dit jaar al meteen in juni 'code rood' wegens het bereiken van extreme temperaturen. Het zuiden van Europa werd vervolgens gedurende de zomerweken geteisterd door bosbranden van apocalyptische omvang, waardoor honderdduizenden huis en haard moesten ontvluchten om te ontkomen aan een allesverzengende vlammenzee. En het bleef niet alleen ver weg in het zuiden, ook in Limburg en in de Belgische Ardennen moesten zware bosbranden met alle mogelijke middelen worden bestreden.
Zelfs wie klimaatverandering liever ontkent, zal moeten toegeven dat er reden is voor zorg. Als Europa maandenlang gebukt gaat onder extreme hitte, als langdurige droogte uitmondt in het stilvallen van transport over water, als boeren kampen met mislukte oogsten en problemen met irrigatie, is er niet alleen sprake van code rood voor het klimaat, maar ook voor de economie. De gevolgen zijn inmiddels voelbaar in vrijwel iedere economische sector. De hitte
raakt de arbeidsproductiviteit, voedselprijzen, exportinkomsten, het toerisme, energieprijzen en meer.
De Triodos Bank stelde begin augustus in een rapport over de 'hitte-economie' dat het extreme zomerweer ook de eerder voorspelde economische groei voor dit jaar helemaal teniet kan doen. Volgens de duurzame bank is de economische impact van de extreme hitte en droogte zo'n 180 miljard euro; ruwweg één procent van de totale economie van de Europese Unie.
Jarenlang werd klimaatverandering vooral gezien als een thema voor wetenschappers, klimaatactivisten en internationale conferenties. Maar die tijd ligt achter ons. Zoals een Duitse transitiedeskundige op LinkedIn stelde: "Dit is de klimaatcatastrofe die door wetenschappers werd voorspeld. En het gebeurt niet selectief, het gebeurt allemaal tegelijkertijd. Van Wales tot Hongarije, van Nederland tot Italië." Het tegengeluid, eerder mede aangejaagd door het Witte Huis, lijkt deze zomer grotendeels verstomd; zelfs nadat klimaatwetenschappers in het voorjaar nog het somberste scenario over de opwarming van de aarde hadden geschrapt (en trouwens ook het meest optimistische scenario, maar dat kreeg veel minder aandacht).
In het licht van dit alles is het natuurlijk jammer dat de Europese Commissie de eerder geplande verplichtingen rondom duurzaamheidsrapportages van veel bedrijven voor de Omnibus heeft gegooid. Gelukkig zijn er inmiddels aangepaste en vereenvoudigde ESRS-verslaggevingsstandaarden en een vrijwillige standaard. En ook goed nieuws is dat Nederlandse bedrijven graag blijven investeren in verduurzaming en zelf pleiten voor een strenger klimaatbeleid, zo bleek recent uit onderzoek. Ook accountants kunnen hierbij goed werk doen en helpen om de impact van ondernemingen op het klimaat goed in beeld te brengen.
Iedere hittegolf, iedere drooggevallen rivier en iedere bosbrand maakt duidelijker dat klimaatverandering niet alleen ijsberen of koraalriffen raakt. Het klimaat is niet langer een ecologische voetnoot, maar een economische factor van betekenis. Het blijft code rood, ook na deze hete zomer.