» Direct naar annotatie

Lex van Almelo

Belangrijkste feiten

Een Amerikaanse internationaal-ondernemingsrechtadvocaat richt op 1 juli 2014 een onderneming op in Nederland. Als vestigingsplaats wordt in het handelsregister van de Kamer van Koophandel (KVK) het woonadres geregistreerd van een registeraccountant. Op verzoek van de accountant wordt het adres in 2020 van de advocaten-bv gewijzigd.

De advocaat, de accountant en een derde zijn samen via hun eigen bedrijven medeaandeelhouder van een bv, die aanvankelijk (ook) gevestigd is op het woonadres van de accountant. In 2016 wordt van de gezamenlijke bv een ander vestigingsadres geregistreerd bij de KVK. De accountant is samen met de medeaandeelhouder bestuurder van deze bv. De advocaat woont in de VS en komt alleen zo nu en dan de post ophalen en overleggen op het kantoor van de gezamenlijke bv. Medio 2020 stopt de accountant als bestuurder van deze bv.

De advocaat mist de herinneringen van de Belastingdienst en KVK dat hij aangifte moet doen respectievelijk de jaarrekening van zijn eigen Nederlandse onderneming moet deponeren. Hij klaagt er bij de Accountantskamer over dat de accountant:

1. verzuimd heeft om namens hem de vereiste belastingaangiften en deponeringen van jaarrekeningen te doen dan wel om hem erop te wijzen dat zij deze taken niet langer wilde uitvoeren;
2. zonder toestemming namens de onderneming van de advocaat belastingaangiften heeft gedaan zonder dat de advocaat dit wist en belastingteruggaven heeft ontvangen;
3. verzuimd heeft om correspondentie van de Belastingdienst en van de KVK (waarin waarschuwingen en vragen van deze instanties stonden) tijdig te overhandigen aan de advocaat, die daarom geen adviseurs meer kon inhuren of andere acties kon ondernemen;
4. steeds heeft geweigerd om financiële en fiscale stukken van de advocaat, die zij nog in haar bezit had, te overhandigen aan de advocaat.

De Accountantskamer verklaart de klacht geheel ongegrond. De advocaat gaat in hoger beroep.

Hogerberoepsgronden

De Accountantskamer heeft de klachtonderdelen a tot en met d ten onrechte ongegrond verklaard.

Oordeel

Het hoger beroep is gegrond voor wat betreft klachtonderdeel c, dat alsnog gegrond wordt verklaard.

Ad a Aangiften en deponeringen

De partijen verschillen op belangrijke punten van mening over wat zij hebben afgesproken en de Accountantskamer kan niet zelfstandig vaststellen wat die afspraken waren. De advocaat heeft niet aannemelijk gemaakt dat de accountant de verplichting op zich had genomen de belastingaangiften en deponeringen van jaarrekeningen voor hem te verzorgen. Dat de accountant de post voor de advocaat ontving, waaronder de inlogcodes voor correspondentie met de Belastingdienst, bewijst niet (dat is afgesproken) dat zij deze taken op zich zou nemen en ook op zich heeft genomen. De advocaat heeft dit ook niet op een andere manier aannemelijk gemaakt.

Volgens de advocaat heeft hij mondeling met de accountant afgesproken dat zij als vriendendienst de fiscale en administratieve aangelegenheden in Nederland zou verzorgen. Nadien heeft de accountant zich volgens hem ook expliciet bemoeid met de fiscale gang van zaken voor de advocaat, onder meer door:

• in juni 2015 naar de Verenigde Staten af te reizen om bijeenkomsten bij te wonen met de fiscale adviseur van de advocaat in de Verenigde Staten;
• later herhaaldelijk deel te nemen aan telefonische overleggen met deze Amerikaanse fiscalist.

De accountant zegt dat zij op verzoek alleen (financiële) informatie heeft gestuurd aan de echtgenote van de advocaat, diverse gegevens heeft verstrekt en verklaringen heeft afgeven in verband met de belastingaangiften van de advocaat en zijn juridische entiteiten in de Verenigde Staten.

Ook het College van Beroep voor het bedrijfsleven vindt dat de advocaat dit klachtonderdeel niet goed heeft onderbouwd.

Ad b Aangiften en teruggaven

Volgens de Accountantskamer heeft de advocaat niet aannemelijk gemaakt dat de accountant achter zijn rug om belastingaangiften heeft gedaan en belasting heeft terugontvangen. Het college vindt dat uit de overgelegde stukken niet blijkt dat de accountant de belastingaangiften 2014/2015 en 2016 namens de advocaat heeft ingediend. Zo is het overgelegde screenshot van metadata van een bestand onvoldoende om aan te tonen dat de accountant de 'auteur' (en verzender) is van de aangifte vennootschapsbelasting 2016.

Ad c Correspondentie Belastingdienst en KVK

De Accountantskamer heeft dit klachtonderdeel ongegrond verklaard, hoewel zij ook wijst op deze uitspraak van het college. Daaruit volgt dat een accountant verplicht kan zijn om degene voor wie de post bestemd is te informeren over de ontvangst van die post, ook al heeft de accountant geen opdrachtrelatie met de geadresseerde. Maar in dit geval vindt de Accountantskamer dat de accountant geen blaam treft.

Het college overweegt in de onderhavige hogerberoepszaak dat uit de stukken blijkt dat het woonadres van de accountant tussen 1 juli 2014 en 1 oktober 2020 in het handelsregister van KVK geregistreerd stond als het vestigingsadres van de onderneming van de Amerikaanse advocaat. Er zijn geen concrete afspraken vastgelegd over het verwerken of doorzenden van de correspondentie die de accountant ontving van de Belastingdienst en KVK. Door haar woonadres beschikbaar te stellen als vestigingsadres had de accountant de verantwoordelijkheid om ervoor te zorgen dat de advocaat tijdig kennis kon nemen van de correspondentie van de Belastingdienst en de KVK, die voor hem was bestemd. (Zie de punten 4.5 en 4.6 van deze uitspraak.)

De accountant had duidelijke afspraken met de advocaat moeten maken over de mogelijkheid correspondentie van de Belastingdienst en de KVK door te sturen. De accountant bleef verantwoordelijk voor ontvangen post, nadat het kantoor van de bv was verhuisd naar een ander pand en zij de correspondentie voor de advocaat in dat pand opborg in hangmappen in een archiefkast.

Volgens het college heeft de accountant deze verantwoordelijkheid niet op zich genomen. Zij heeft niet voldoende aannemelijk gemaakt dat zij wel post voor de advocaat heeft doorgestuurd. Het college vindt dat de accountant opmerkelijk weinig e-mailberichten of andere stukken heeft overgelegd waaruit kan worden afgeleid dat zij de advocaat de beschikking heeft gegeven over de correspondentie van de Belastingdienst en de KVK die voor hem bestemd was. Anders dan de Accountantskamer vindt het college dat de accountant door de nalatigheid het fundamentele beginsel van professionaliteit heeft geschonden.

Ad d Fiscale en financiële stukken

Een expliciete hogerberoepsgrond met onderbouwing over klachtonderdeel d ontbreekt. Daarom slaagt het hoger beroep op dit punt niet.

Maatregel

Waarschuwing.

Annotatie Lex van Almelo

Een Amerikaanse advocaat heeft een onderneming in Nederland en is – samen met een registeraccountant en een derde – medeaandeelhouder van een andere bv. De onderneming van de advocaat staat zes jaar bij KVK en Belastingdienst geregistreerd op het woonadres van de accountant. Volgens het college heeft de accountant niet professioneel gehandeld door de post niet door te sturen of er anderszins voor te zorgen dat de advocaat tijdig toegang kreeg tot zijn post – met name de herinneringen van de Belastingdienst en KVK. De afspraken hierover mogen dan onduidelijk zijn geweest – het doorsturen behoort in dit geval ook zonder opdrachtrelatie tot de verantwoordelijkheid van de accountant, zegt het college. De onderneming van de advocaat stond namelijk geregistreerd op haar woonadres. De accountant en de advocaat hadden duidelijke afspraken moeten maken over het doorsturen van de correspondentie van de Belastingdienst en de KVK. Nu zij dat niet hebben gedaan kon de accountant de post niet laten liggen of opbergen op het kantoor van de gezamenlijke bv, waar de advocaat zelden kwam.