Henk Vlaming

'Wat er op mijn pad komt en wat ik oppak, maak ik af.'

Bijna was Monique Beks verloren gegaan voor de accountancy. Haar dromen waren zo anders. "Na een buitenlandse stage leek het mij geweldig om een strandtent te beginnen. Mijn vader daagde mij uit om een ondernemingsplan te schrijven, maar ik was 17 en veel van de termen begreep ik niet. Juist dat prikkelde mijn nieuwsgierigheid en motiveerde mij om verder te studeren."
De anekdote tekent de keuzes die Monique Beks maakt in haar loopbaan. Van harte laat ze zich inspireren door haar verbeelding, maar wel met beide benen op de grond. "Ja, ik volg mijn gevoel. Wat er op mijn pad komt en wat ik oppak, maak ik af."

In die verbeelding kwam de accountant niet voor. "Als kind wilde ik stewardess worden, ik zag ze als ik op vakantie ging met mijn ouders. Het idee dat zij de hele wereld overvlogen in die grote machines, terwijl je zorgt voor mensen. Na de HAVO wilde ik de opleiding volgen bij KLM, maar je moest er 18 voor zijn. Toen ben ik toerisme gaan studeren aan de hogeschool. Maar ook toen wilde ik nog steeds stewardess worden."

Verbinding

De bekoring voor de luchtvaart kan ze nu beter plaatsen en doet zelfs een beetje denken aan de accountancy: het vermogen om enorme verschillen in afstanden, culturen, talen en organisatie te overbruggen. "Ondanks alle geopolitieke spanningen, culturele verschillen en honderden talen die wereldwijd worden gesproken, slaagt de luchtvaart erin mensen, landen en continenten met elkaar te verbinden. Over de hele wereld worden dezelfde regels gevolgd en dezelfde communicatiestandaarden gebruikt. Juist dat vind ik bijzonder: waar verschillen vaak benadrukt worden, laat de luchtvaart zien dat internationale samenwerking wél mogelijk is. Achteraf zie ik daar ook een parallel met de audit. Waar de luchtvaart afstanden en verschillen overbrugt, overbrugt de controleverklaring de informatiekloof tussen ondernemingen en gebruikers van financiële informatie. In beide gevallen draait het om vertrouwen en samenwerking."

Na een buitenlandse stage kreeg de fascinatie voor het beroep van stewardess een bedrijfskundig randje: belangstelling voor de wereld achter bedrijven. Genoeg voor een studie bedrijfskunde aan de Universiteit Antwerpen. "Ook die opleiding heb ik gekozen omdat ik mij daar goed voelde: een fijne stad en een uitdagend traject. Maar met vakken als wiskunde, statistiek en econometrie had ik weinig ervaring. Heel wat avonden heb ik in de bibliotheek doorgebracht om die kennis bij te spijkeren."

Luchthaven

Dat tandje extra bijzetten is een patroon bij Monique. Een stage bij Breda Airport maakte dat ze sneller dan verwacht met de praktijk te maken kreeg. Toen de toenmalig directeur met pensioen ging en zijn opvolger in deeltijd aantrad, kreeg zij de vraag hem te ondersteunen.
Op 23-jarige leeftijd werd Monique adjunct-directeur van Breda Airport, terwijl ze tegelijk bedrijfskunde studeerde. "Hier leerde ik de dynamiek van een bedrijf pas echt kennen. Administratie, personeelszaken, certificeringen, vergunningen, financiën, ik had met alles te maken. Breda Airport is een klein bedrijf, daarom kon ik veel zelf oppakken, met oog voor ieders belangen. Iedereen wil vliegen, maar niemand wil een vliegveld in de achtertuin. Ik kreeg te maken met de Inspectie Leefomgeving en Transport, met de gemeente, met bedrijven in de omgeving, met buurtbewoners. Hier heb ik geleerd dat communicatie key is als je draagvlak zoekt. Ik heb letterlijk aangebeld bij de buren van het vliegveld, als we weer iets organiseerden."

"Ik kreeg alle ruimte om initiatieven te ontplooien en niet alleen voor de luchtvaart. Ik zette ook andere activiteiten in gang. Zo organiseerde ik een drive-in bioscoop en er waren festivals. Alles wat ik bedacht, werkte ik zelf uit met de nodige samenwerkingen. Het was een fantastische tijd, waarin ik veel heb geleerd. Met liefde en plezier had ik dit nog tien jaar kunnen doen."

Audit

Maar haar onderzoekende geest wilde meer. Naarmate ze groeide in haar rol als hands-on adjunct-directeur, kreeg ze bredere vraagstukken binnen de organisatie. De nieuwsgierigheid naar hoe het bij andere organisaties eraan toe ging, liet haar niet meer los. "Soms ging ik naar lezingen van de financiële studievereniging Capitant en daar kwam ik in aanraking met de auditafdeling.  Dit vak sprak mij steeds meer aan, omdat je als auditor bij veel verschillende organisaties een kijkje achter de schermen krijgt. Ik wilde begrijpen hoe bedrijven omgaan met finance, governance en organisatie."

Deze lokroep voerde Monique naar een driesprong in haar loopbaan: bij het vliegveld blijven waar haar creativiteit en ondernemerschap de ruimte krijgen, of de auditpraktijk in, die haar naar het hart van het bedrijfsleven zou brengen. "Ik heb een geweldige tijd gehad bij Breda Airport en heb er veel geleerd en waardevolle ervaring opgedaan. Ik zag het behalen van mijn master als het juiste moment om de postmaster RA-opleiding te starten en besloot daarom de overstap naar de auditpraktijk te maken."

'Iedereen wil vliegen, maar niemand wil een vliegveld in de achtertuin.'

Dankzij haar eerdere opleidingen, haar werkervaring en haar leergierigheid vond ze de accountancy allerminst taai of saai. "Alles wat ik op vrijdag leerde aan Nyenrode Universiteit, kon ik de andere dagen in de praktijk brengen. Fantastisch om in bedrijven andere culturen, uitdagingen en andere uitwerkingen te ervaren. Hiervoor heb ik gekozen voor de audit, dit is wat ik wilde."

Bijna zes jaar is ze verbonden aan EY, sinds vorig najaar als Audit Manager. Twee jaar geleden legde ze de beroepseed af. Hoe meer zij zich verdiept in het vak, hoe verder ze erin wil komen. Dat ze moeder is van twee kinderen vindt ze geen obstakel, mede dankzij haar werkgever. "Af en toe is het puzzelen om werk en privé in balans te houden, maar EY stelt zich daarin flexibel op. Wanneer er uitdagingen zijn, ervaar ik begrip en ondersteuning vanuit de organisatie. De uitdaging is daarmee niet direct opgelost, maar het maakt dat een uitdaging minder zwaar voelt."

Geschillencommissie

Precies de stimulans om weer een tandje extra bij te zetten; Monique is lid geworden van de Geschillencommissie van de NBA. "Omdat ik daar uit mijn professionele bubbel stap. In mijn werk is iedereen accountant, maar in de Geschillencommissie werk ik samen met professionals uit de juridische discipline. Die kijken anders naar vraagstukken en dat helpt me om ook met een bredere visie naar mijn klanten en mijn werk te kijken."

'Als accountant moet je meebewegen met klanten en de maatschappij.'

Monique ziet dit als onderdeel van haar groei als RA. "In het begin was ik vooral bezig met operationele processen, maar nu kom ik steeds dieper in de organisatie van de audit. Als accountant moet je meebewegen met klanten en de maatschappij. Een groot accountantskantoor heeft de kennis en middelen om hierin voorop te lopen, zoals bij AI. De auditpraktijk zal er over tien jaar anders uitzien, maar ik heb de kans om mij daarvoor te blijven ontwikkelen."