Nieuws 08 mei 2013

'Crisis leidt tot terugdraaien kantoorfusies'

De aanhoudende crisis leidt tot het uiteenvallen van eerder gefuseerde accountantskantoren, signaleert adviesbureau Full Finance. Slecht gecommuniceerde verwachtingen liggen daaraan te grondslag. Een betere emotionele voorbereiding voorkomt ellende, aldus Jan Wietsma.

"De laatste jaren ben ik al vier keer betrokken geweest bij het terugdraaien van een fusie tussen accountantskantoren", zegt Wietsma, accountant annex bedrijfsadviseur bij Full Finance. "Dat is beduidend meer dan ik gewend ben. Een mismatch tussen partners kwam een aantal jaren geleden minder vaak voor. Zo lang de financiële resultaten goed waren, was er geen reden om een fusie terug te draaien."

"Maar door de crisis staat in menig kantoor het rendement onder druk. In die gevallen zie dat bij gefuseerde kantoren de wederzijdse verwachtingen dusdanig verschillen dat defusie de beste oplossing is."

Begin dit jaar werd bekend dat het aantal fusies tussen accountantskantoren al jaren daalt. In 2010 fuseerden nog 57 kantoren, tegen 19 vorig jaar. Door de slechte economische vooruitzichten worden kantoren steeds voorzichtiger.

Wietsma wijst nu op de trend van defusie, waarvan nog geen cijfers bekend zijn. In een enkel geval is bekend dat een fusie tussen kantoren is teruggedraaid. Zo ontbonden Horling en Cox en Partners + Partners in 2011 hun fusie die ze twee jaar eerder hadden afgerond. In november strandden de fusiegesprekken tussen Grant Thornton en ESJ Accountants en Belastingadviseurs.

"Dat kantoren meestal niet te koop lopen met een defusie is logisch", vervolgt Wietsma. "Het is voor betrokkenen toch een pijnlijk proces."
Hij wijt de tegenvallende fusies aan verschillen tussen de partners van de wederpartijen. "Ze hebben beide hun eigen verwachtingen over het runnen van de praktijk. Dan blijkt dat de een het bedrijf drie keer zo groot wil maken en zoekt naar nieuwe markten, terwijl de ander zich toelegt op vaktechniek en denkt daarvoor de ideale opvolger te hebben gevonden."

Aan dit soort verwachtingen voor een fusie wordt te weinig aandacht besteed, stelt Wietsma. "Op het moment dat de rendementen tegenvallen, worden de verhoudingen moeizamer. Vooral als er ook nog het nodige aan goodwill is betaald. Daarnaast kunnen geografische verschillen een fusie bemoeilijken. Men begrijpt elkaar domweg onvoldoende omdat cultuurverschillen te groot zijn."

In goede tijden vallen botsende verwachtingen minder op, vervolgt Wietsma. Ieder verdient dan een goede boterham. "Maar als je nauwelijks voldoende declarabele uren kunt maken, komen de spanningen aan het licht."

Wietsma stelt dat de persoonlijke overeenkomsten tussen fuserende vennoten een doorslaggevende rol spelen bij het samengaan van kantoren. "Ik ken fusiekantoren waar de vennoten het accepteren dat het een tandje minder gaat. Daar kan men goed met elkaar door één deur. Als de rekeningen maar betaald kunnen worden, accepteert men veel."

"Bij de meeste fusies wordt er echter te weinig tijd uitgetrokken om te checken of dit wederzijdse draagvlak er is. Dit soort voorbereiding kost wel een half jaar. Het is emotionele aandacht, en die is nog niet zo sterk ontwikkeld binnen de accountancy."