Opinie 20 december 2012

De visitekaartjes van de Audit Dienst Rijk

Behalve over de vraag of de algemeen directeur van de Audit Dienst Rijk ook een niet-accountant zou kunnen zijn, wordt het Anneke van Zanen in het interview in het oktobernummer van Accountant niet moeilijk gemaakt.

Het gesprek gaat bijna uitsluitend over het voorkomen van weerstanden rondom de "ingezette veranderingen om van een aantal koninkrijkjes naar een keizerrijk" te komen. Betoogd wordt dat de kwaliteit van werken niet verandert: "de auditteams zijn prima en blijven ook beslist werken zoals ze doen".

Het interview is een gemiste kans als het om onderzoeksjournalistiek gaat. Over de relatie met de Algemene Rekenkamer lijkt te zijn afgesproken dat daarop niet zal worden ingegaan, terwijl vragen over controversiële vaktechnische kwesties en over het wezen van de functie van de ADR überhaupt niet worden gesteld.

In andere publicaties betoogt de ADR dat het haar ambitie is om bij de departementen zowel internal audits uit te voeren als de functie van extern accountant te vervullen. 

Beide taken zijn omstreden. Enerzijds zijn departementen zelf, bestuurskundige logica, verantwoordelijk voor het uitvoeren van doelmatigheidsonderzoeken en beleidseffectmetingen. Daarnaast wordt de Algemene Rekenkamer alom verantwoordelijk geacht voor de rechtmatigheidsonderzoeken bij de centrale overheid.

Deze week heeft de Eerste Kamer met haar besluitvorming over de Accountantswet ook geïntervenieerd in het beschamende debat rondom de ADR. Externe accountants mogen bij hun cliënten immers geen adviesopdrachten meer uitvoeren. 

Dit besluit impliceert dat de ADR verplicht is om de internal audits weer over te laten aan de departementen. 

Bovendien zou het kunnen zijn dat de Eerste Kamer met haar uitspraak de Algemene Rekenkamer tot de externe accountant van de departementen heeft benoemd. 

In die situatie zal de ADR in haar geheel worden opgeknipt.
In beide gevallen betekent het iets voor de visitekaartjes...