Discussie Opinie Vandaag

Weerbaarheid begint binnen de eigen organisatie

De cultuur die accountantsorganisaties intern creëren, bepaalt mede hoe weerbaar accountants extern zijn. De uitdaging voor het beroep gaat verder dan alleen het versterken van de individuele professional.

Mirelle Krooshoop-Maatman, Jan-Pieter Bos, Donna Maas en Ahmed Mansour

Wanneer we spreken over weerbaarheid in de accountancy, denken we vaak aan het vermogen van professionals om om te gaan met werkdruk, deadlines en voortdurende veranderingen. Maar weerbaarheid kent minstens twee dimensies, die onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.

De eerste is de persoonlijke weerbaarheid van onze young professionals. We zien een generatie die opgroeit met ongekende mogelijkheden, maar ook met ongekende druk. Sociale media confronteren hen dagelijks met het succes van anderen, terwijl de lat die zij zichzelf opleggen vaak hoger ligt dan ooit. Tegelijkertijd zien we een toename van stress, burn-outklachten en uitval onder jonge professionals. Dat zou ons als beroepsgroep zorgen moeten baren. Want weerbaarheid betekent niet dat mensen steeds meer moeten kunnen verdragen.

Mentale weerbaarheid gaat over het vermogen om grenzen te herkennen, dilemma's bespreekbaar te maken en hulp te vragen wanneer dat nodig is. Een beroepsgroep die duurzaam aantrekkelijk wil blijven voor jong talent moet ruimte bieden voor kwetsbaarheid, reflectie en ontwikkeling.

Maar daarmee zijn we er niet. Minstens zo belangrijk is de weerbaarheid van onze organisaties. Een kantoor of financiële functie is pas werkelijk weerbaar, wanneer medewerkers zich veilig voelen om een afwijkende mening te geven, kritische vragen te stellen en 'nee' durven zeggen.
Nee tegen onrealistische verwachtingen. Nee tegen keuzes die niet passen binnen professionele standaarden. En nee tegen sociaal ongewenst gedrag.

Dat vraagt om een cultuur waarin tegenspraak niet wordt gezien als weerstand, maar als verantwoordelijkheid. Organisatorische weerbaarheid vraagt bovendien om consistent voorbeeldgedrag. Medewerkers leren niet alleen van regels, protocollen of kernwaarden, maar vooral van wat zij dagelijks zien. Wanneer leidinggevenden uitzonderingen maken of afwijken van professionele standaarden, ontstaat er een verschil tussen woorden en daden. Juist dat verschil kan het vertrouwen ondermijnen dat nodig is om kritisch te durven zijn.

Want laten we eerlijk zijn: als jonge professionals intern al niet het vertrouwen voelen om een leidinggevende tegen te spreken of een opdracht ter discussie te stellen, hoe kunnen we dan verwachten dat zij extern wél stevig staan tegenover een klant, bestuurder of andere stakeholder? Professionele moed begint niet buiten de organisatie, maar binnen de muren van onze eigen kantoren en bedrijven.

Een medewerker die intern wordt aangemoedigd om grenzen aan te geven, kritische vragen te stellen en dilemma's bespreekbaar te maken, doet dit extern ook. Zonder geloofwaardig voorbeeldgedrag neemt die weerbaarheid af. De cultuur die we intern creëren, bepaalt uiteindelijk hoe weerbaar we extern zijn.

De uitdaging voor onze beroepsgroep is daarom groter dan het versterken van individuele professionals. We moeten bouwen aan organisaties waarin weerbaarheid wordt gestimuleerd, waarin psychologische veiligheid vanzelfsprekend is en waarin het geven van een tegengeluid wordt gewaardeerd. Wanneer mentale én culture wendbaarheid samenkomen en elkaar versterken, blijft onze beroepsgroep duurzaam, aantrekkelijk en maatschappelijk relevant.

Mirelle Krooshoop-Maatman, Jan-Pieter Bos, Donna Maas en Ahmed Mansour zijn alle vier lid van het bestuur van NBA Young Profs. Deze opiniebijdrage is door Mirelle uitgesproken tijdens de derde NBA-verenigingsconferentie op 15 juni 2026.