Magazine

Bronnen

Hoe heurt het eigenlijk? - Fraude - De eurocrisis - De Corporate Governance Code.

Dit artikel is verschenen in Accountant Q4, 2018

Bekijk alle artikelen uit dit nummer

» Download dit artikel in pdf

Rob Heinsbroek

Hoe heurt het eigenlijk?

Maar weer eens eentje in de categorie ‘and now for something completely different’.

Van Ditzhuyzen heeft bijna vierhonderd pagina’s nodig om alle etiquette eens goed onder elkaar te zetten. Niet voor niets heet deze herziene 2018 uitgave dan ook De Dikke Ditz. En er staat veel in, heel veel zelfs. Van begroeten en voorstellen (tutoyeren ja of nee?) tot kleding (heerlijk handig een hoofdstuk Kleding en accessoires op alfabet) tot bijvoorbeeld ook tafeldekken. Wist u dat de Habsburgers vroeger messen, lepels én vorken allemaal aan de rechterkant van het bord legden? Nee, ik ook niet. Maar daar maakt u anno 2018 wel een aparte en keurige indruk mee.

Uiteraard vergeet Van Ditzhuyzen de moderne tijd niet. Zo zijn er nog ‘specifieke wenken voor de mobiele telefoon’ en heeft Van Ditzhuyzen een heerlijk simpele basisregel voor de sociale media paraat; ‘wie zich online net zo fatsoenlijk gedraagt als in het gewone leven, heeft nooit een probleem’. En zo is het maar net.

Eigenlijk staat het hele boek vol met dit soort simpele waarheden. Open deuren? Misschien, maar ik garandeer u dat u echt handige dingen tegenkomt. Beschouw dit boek maar als niet alleen handige tips voor uzelf, maar ook om die hinderlijk bellende collega, selfie-nemende slingerende fietser of die persoon die de halve wereld in de CC van een mailtje zet, even op een nette manier de maat te nemen.

Simpel gezegd, we kunnen eigenlijk best wat meer etiquette gebruiken.

Reinildis van Ditzhuyzen: Hoe hoort het eigenlijk?, Uitgeverij J.H. Gottmer / H.J.W. Becht BV 2018, ISBN 978 90 230 1591 8 / NUR 451

Fraude

Een hoogst actueel thema, ook voor de accountant.

En dat is het eigenlijk al een hele tijd, als we de voorbeelden uit heden en verleden langs zien komen. Het beeld dat vervolgens oprijst is niet positief, maar het zijn natuurlijk wel de krenten uit de fraudepap die worden opgediend door De Koning. Toch is met name in de inleiding De Koning niet mild in zijn oordeel over Nederland; “Ons land is minder netjes dan we zelf vaak denken.”

De bekende voorbeelden komen voorbij zoals Ahold, Vestia, Lockheed. Toch weet De Koning meer te doen dan een chronologische of droge beschrijving van elke zaak. Hij plaatst het in breder perspectief en dat levert soms wat onaangename gevoelens op. De Koning spaart de kool en de geit niet. Zo lijkt volgens hem soms puur de politieke wil te ontbreken om bepaalde zaken harder aan te pakken.

En graag uw speciale aandacht voor hoofdstuk 7 waarin de ‘hulpjes’ van de fraudeurs acte de présance geven: foute advocaten, notarissen en - ja hoor - accountants. De voorbeelden en casussen zijn ook in dit hoofdstuk uitermate sappig, maar gelukkig is De Koning wel tevreden over de maatregelen die de accountants de laatste jaren hebben ingezet. Hij vermeldt hiervoor instemmend het aantal meldingen van geconstateerde ongebruikelijke transacties. Een prima weglezertje dus. En reden voor het winnen van de Anti Fraude Award.

Bart de Koning: Vriendjespolitiek - fraude en corruptie in Nederland, Amsterdam University Press 2018, ISBN 978 94 6298 349 6

De eurocrisis

Allereerst hulde dat een ex-politicus zijn of haar memoires over de actieve ‘diensttijd’ opschrijft.

Dat gebeurt in Nederland nog te weinig. Ex-minister van Financiën en ex-Eurogroepvoorzitter Jeroen Dijsselbloem doet een goede poging. We lezen vooral over zijn vijf jaar als Eurogroepvoorzitter, de crisis, en de soms ad hoc oplossingen na veel nachtelijk overleg. Dijsselbloem geeft in de inleiding aan dat het zijn eigen verhaal betreft, dus mogelijk incompleet en niet geheel objectief.

Dit zij hem vergeven want het is vlot geschreven en dus prima leesbaar, maar toch knaagt er iets. Niet zozeer dat het Dijsselbloems persoonlijke verhaal is - want dat is prima - maar meer dat een goed geïnformeerde lezer(es) weinig nieuws leest. Als u de kranten goed heeft gevolgd in de afgelopen vijf-zes jaar kunt u de helft van het boek overslaan bij wijze van spreken.

Smakelijk wordt het vooral als Dijsselbloem verhaalt over zijn relatie met de Griekse minister van Financiën Yanis Varoufakis. En ook hoofdstuk 8 getiteld Schnaps und Frauen is smullen geblazen.

Al met al krijgen deze memoires een ruime voldoende, in elk geval voor ‘inzet en vlijt’.

Jeroen Dijsselbloem: De Eurocrisis - Het verhaal van binnenuit, Prometheus 2018, ISBN 978 90 446 36437

De Corporate Governance Code

Waarschijnlijk niet het favoriete leeswerk van de gemiddelde commissaris in Nederland, maar de Nederlandse Corporate Governance Code dienen ze eigenlijk wel van A tot Z te kennen.

Ofschoon het oorspronkelijk slechts een ‘richtsnoer’ is, heeft de code sinds de eerste versie in 2003 (Commissie Tabaksblat) een krachtige reputatie en standing verworven. De laatste herziening uit 2016 is inmiddels ook wettelijk verankerd via een ‘pas toe of leg uit’-principe. De herziening uit 2016 wordt door Strikwerda in deze publicatie van commentaar én achtergrond voorzien.

Niet enkel een grondige analyse van elk artikel van de code, maar ook beschrijvingen van de maatschappelijke context waarin de code ontstaan is en wat er mee wordt beoogd.

Onderschat deze publicatie dus niet, geen super dik boek, maar met tweehonderd dichtbedrukte pagina’s vormt het een keurig naslagwerk.

J. Strikwerda: De Nederlandse Corporate Governance Code - ingeleid, toegelicht en becommentarieerd, Mediawerf 2018, ISBN 978-94-90463-60-1

Gerelateerd

reacties

Reageren op een artikel kan tot drie maanden na plaatsing. Reageren op dit artikel is daarom niet meer mogelijk.

    Aanmelden nieuwsbrief

    Ontvang elke werkdag (maandag t/m vrijdag) de laatste nieuwsberichten, opinies en artikelen in uw mailbox.

    Bent u NBA-lid? Dan kunt u zich ook aanmelden via uw ledenprofiel op MijnNBA.nl.