Opinie

Onvergelijkbaar, en toch…

Bedrijfsbestuurders voor wie er niets mooiers is dan weer een volgende, nog grotere fusie of overname. Uitgevers die rendementseisen stellen van 25 tot 35 procent. Publieke televisiezenders die proberen te concurreren met de onnozelste commerciële televisie door hetzelfde type reality soaps en andere pulp-tv met onbekende halfbegaafden en babbelende ‘sterren' te produceren.

Media die collectief aandacht besteden aan de verbroken relatie van twee bekende Nederlandse postpubers en de aan de parkeergaragescharrel van de vrouwelijke helft daarvan met een anderhalve meter hoge voetballer uit Madrid. Economen en politici die alles uitdrukken in termen van economische groei in enge zin, werkelijk alle diensten aanduiden als ‘product' en alle uitgaven als ‘investering'. Een klimaat van overconsumptie en consumptieverslaving waarin shoppen kon verworden van middel tot (levens)doel en bewuste bezigheid op zichzelf.

Een woningcorporatiedirecteur die op kosten van de zaak een Maserati met chauffeur aanschaft en denkt daar gewoon mee weg te komen. Collega corporatiedirecteuren die hun inkomens opschroeven tot voor zo'n 'ambtenarenbaan' buitenproportionele hoogte. Bestuurders van energiemaatschappijen die hetzelfde doen. Cosmetische chirurgie die zich ontwikkelt tot groeisector en imperfecte mensen van kruin tot bilspleet fysiek 'corrigeert' - uiteraard uitgezonden op televisie.

De financiële gekte van overbetaalde zakenbankiers die heeft geleid tot het ineenstorten van het financiële systeem. De aan het licht tredende miljardenfraudes rond Madoff en soortgelijke piramidefondsen, bij Société Générale en andere ondernemingen.

Een filmfestival in Cannes waar met artistiek sausje overgoten films in de categorie 'geweldsporno' (onder meer met het mutileren van geslachtsdelen) welwillende aandacht trekken. Britse parlementsleden en ministers die massaal de gekste privé-zaken declareren op kosten van de belastingbetaler, en denken dat dit heel normaal is. Doodgewone partners van doodgewone accountantskantoren, die vijf, zes, zeven ton euro's per jaar verdienen en dit de doodgewoonste zaak van de wereld vinden.

Amerikaanse banken - wanneer volgen de Nederlandse? - die zo snel mogelijk af willen van de overheidssteun, louter teneinde weer te kunnen overgaan tot het betalen van de krankzinnige bonussen die mede zoveel ellende hebben veroorzaakt. De Shell-directie die ondanks het feit dat men de vooraf gestelde prestatiecriteria niet haalt, die forse bonus toch aan zichzelf wil uitkeren - en zo ver van de werkelijkheid is verwijderd dat ze denkt dat dit geaccepteerd zal worden. Of begint die werkelijkheid toch een beetje ten goede te veranderen?

Niet te somber, zult u zeggen, bovenstaande is slechts een subjectieve selectie van wat er in de wereld speelt en te koop is. En het zijn allemaal totaal verschillende zaken.

Allemaal waar. En inderdaad, allemaal onvergelijkbare zaken, wat u zegt. Maar het is wel een beetje veel tegelijk, in korte tijd. Vindt u het heel gek dat ik af en toe, in een onbewaakt moment, heel eventjes maar, moet denken aan de laatste periode van het Romeinse Rijk?

Wat vindt u van deze opinie?

Reacties 0 0 Spelregels debat

reacties

Reageren op een artikel kan tot drie maanden na plaatsing. Reageren op dit artikel is daarom niet meer mogelijk.

    Aanmelden nieuwsbrief

    Ontvang elke werkdag (maandag t/m vrijdag) de laatste nieuwsberichten, opinies en artikelen in uw mailbox.

    Bent u NBA-lid? Dan kunt u zich ook aanmelden via uw ledenprofiel op MijnNBA.nl.