Discussie Opinie Vandaag

Hoe was je wit, zonder al te veel last van poortwachters te hebben

Mijn huidige klus loopt bijna af; ik ben klaar voor een avontuur in het buitenland. Mijn ervaring met witwassen en het omzeilen van poortwachters geeft ideeën voor een nieuw businessmodel.

Peter Schimmel

Ik start een im- en exportbedrijf in Australië. Met hulp van mijn neef uit Calabrië heb ik een im- en exportbedrijf opgezet, gespecialiseerd in bijzondere metalen en gevestigd in Perth, Australië. Niet al te groot, liever een kleine speler, want anders zit je aan een accountant vast en val je te veel op. Eerlijk gezegd fungeert dit bedrijf voornamelijk als dekmantel voor mijn nieuwe drugsactiviteiten te Australië; er is sprake van een groeimarkt en de prijzen zijn goed.

Handelsstructuur met Nederlandse leveranciers

Mijn internationaal werkende pillen- en poederleverancier wil geen grote hoeveelheden contant geld ontvangen en al helemaal geen Australische dollars. Daarom heb ik gekozen voor een andere aanpak. Ik heb met hem een deal gemaakt via mijn handel in bijzondere grondstoffen en zeldzame metalen, wat hem ook meteen een legale business biedt; het mes snijdt aan twee kanten. Deze grondstoffen zijn onmisbaar bij de productie van telefoons, computerchips en batterijen en zijn schaars. De kwaliteit van deze grondstoffen en metalen is in Australië uitstekend en van onbesproken herkomst.

Handelsroute en betalingen

De werkwijze is als volgt: Ik koop de metalen in bij groothandelaren en mijnbouwbedrijven in Australië, voor een bedrag van 1X per ton. Vervolgens verkoop ik deze materialen met een geringe opslag aan de nieuw opgerichte handelsvennootschap van mijn pillen- en poederleverancier, die mij daarvoor bancair betaalt. Vervolgens verkoopt die vennootschap de metalen op de markt voor ongeveer 2X, overeenkomstig de marktprijs in zijn lokale markt, waarvoor hij uiteraard ook bancair wordt betaald door zijn klanten. De gangbare inkoopprijs in Nederland is rond de 1,5X, wat betekent dat ik mijn afnemer per ton een extra brutowinst van iets minder dan 0,5X gun; immers na aftrek van de eerdergenoemde opslag. In ruil voor zijn extra nettowinst ontvang ik mijn assortiment Meth, MDMA, cocaïne en dergelijke, dat ik voor vele malen de inkoopwaarde weer afzet; helaas vooral tegen contanten.

Witwassen van Australische contanten

De contanten die ik ontvang met de drugshandel in Australië, gebruik ik om te investeren in beleggingsfondsen, verhuurd vastgoed in verschillende landen en om metalen in te kopen bij de mijnbouwbedrijven. Dit geld moet ik echter eerst witwassen, omdat de aankoop van beleggingen, vastgoed en metalen via de bank verloopt.

Dankzij mijn goede relaties met de mijnbouwbedrijven heb ik hier een oplossing voor gevonden: zij hebben behoefte aan contanten, om medewerkers deels zwart te betalen. En ik kan dat leveren op een wijze die zij als kosten in hun boeken kunnen verantwoorden.

De circulaire geldstroom

Ik verkoop de contanten aan de mijnbouwbedrijven via een dochterbedrijf van mijn handelsbedrijf, dat onder meer adviesdiensten, onderhoud en reparaties levert. Dit gebeurt natuurlijk niet daadwerkelijk, althans niet in de gefactureerde omvang, maar het wordt wel zo gefactureerd. Voor het bedrag dat ik in contanten lever, ontvang ik bancaire betaling voor deze diensten, die de afnemers als kosten kunnen verantwoorden in hun financiële administratie. Op die manier worden de zwarte loonbetalingen als kosten ten laste van hun belaste winst gebracht. Mijn vrouw, ikzelf en de kinderen staan op de loonlijst van het dochterbedrijf en ontvangen een stevig (wit) salaris voor al de geleverde diensten, waartoe we keurig urenstaten bijhouden om de facturen te verantwoorden; een echt familiebedrijf. Daarnaast houd ik voldoende over om te investeren en te gebruiken als werkkapitaal om onze toekomst te verzekeren.

Zo is de cirkel rond en verloopt de business soepel, zonder al te veel argwaan te wekken bij een of andere poortwachter; alle zichtbare business is legitiem, toch?