Discussie Opinie Vandaag

Bankier als spreekbuis van Big Farma

Farmaceuten moeten hun maatschappelijke verantwoordelijkheid nemen, door innovatieve geneesmiddelen tegen een faire prijs te ontwikkelen.

André den Exter

Volgens een recent onderzoeksrapport van ABN Amro zou een streng vergoedingsbeleid de innovatie van nieuwe geneesmiddelen remmen. Gezondheidseconomen zetten vraagtekens bij deze ongefundeerde stelling. Zolang de overheid bereid is een goede prijs te bieden voor innovatieve geneesmiddelen die bewezen meerwaarde hebben, zal dat de innovatie niet schaden, is de redenering.

Kern van het probleem zijn de absurd hoge prijzen die farmaceuten vragen voor nieuwe geneesmiddelen. Het gaat vooral om nieuwe kankergeneesmiddelen (immunotherapieën), die voor afzonderlijke indicaties op de markt komen, tegen extreem hoge tarieven. Het Zorginstituut adviseert de minister over al dan niet toelating tot het verzekerde pakket, na beoordeling van de klinische en kosteneffectiviteit in verhouding tot reeds bestaande geneesmiddelen. Het instituut adviseert geregeld tot een bijstelling van de vraagprijs naar beneden van 70-80 procent. Zelfs met een dergelijke faire prijs worden risicovolle investeringen (onderzoekskosten) nog ruimschoots gedekt.

Dat de beoordelingsperiode van het Zorginstituut langer duurt dan wenselijk is, wordt niet betwist. Maar daaraan zijn de farmaceutische bedrijven zelf debet. Farmaceuten dienen hun maatschappelijke verantwoordelijkheid te nemen door innovatieve geneesmiddelen tegen een faire prijs te ontwikkelen. Dat is dus geen excessieve prijs, wat veelal het geval is, maar een prijs met een redelijk winstpercentage (rond de 30 procent).

Daarnaast hoort het Zorginstituut inzage te krijgen in de prijselementen waaruit de vraagprijs is opgebouwd. Die vertrouwelijke inzage is er nu niet en de minister heeft het Zorginstituut om onbegrijpelijke redenen die bevoegdheid nooit willen geven. Zonder die transparantie blijft de minister bij prijsonderhandelingen op achterstand van de farmaceuten, met vertraging in de toegang tot nieuwe geneesmiddelen als resultaat. In het ergste geval wordt er geen overeenstemming bereikt en wordt de patiënt een veelbelovende therapie onthouden.

Het Zorginstituut doet wat ervan wordt verwacht: het adviseren over de toelating, in het licht van een toegankelijke gezondheidszorg op de lange termijn. De simplistische aanname dat hogere geneesmiddelenuitgaven zichzelf terugverdienen, getuigt van een gebrekkig inzicht in de zorgsector en de geneesmiddelensector in het bijzonder. ABN Amro: houd het bij bankieren, dat is al complex genoeg.