Opinie

Communiceren met zwaartekracht

Gerard Reve zei ooit in een interview: Veel mensen vergeten de zwaartekracht. Het is niet zo moeilijk om een idee van je hoofd op het papier te krijgen. De lezer moet dat idee echter weer van het papier omhoog brengen naar zijn hoofd.

Als ik heel eerlijk moet zijn, en dat ga ik nu maar eens even zijn, boeien nieuwsfeiten me langzaamaan steeds minder, persberichten, en doorwrochte argumentaties, ik vind het prachtig. Maar wat me echt boeit is de boodschap die aan komt.
Anders gezegd: het dondert niet wat iemand zegt, hoe iemand het zegt of wat iemand bedoelt, wat telt is wat de ontvanger van de boodschap waarneemt. Wat gebeurt in het hoofd van de consument van een bericht, DAT telt. De producent en zijn intenties, of zijn argumenten, zijn niet waar het om draait.

Wat bijvoorbeeld de blog zoveel boeiender maakt dan de column of het nieuwsbericht, is de mogelijkheid van reacties. Het oorspronkelijke bericht krijgt kleuring door die reacties. Gelijk en ongelijk is bijzaak, die kleuring is de hoofdzaak. Berry Wammes die Marcel Pheijffer bevraagt, Nart die de spijker op zijn kop tikt met "Een blogger is geen journalist. En dat is geen waardeoordeel van mij. Wen er maar aan." Dáár wordt het spannend.

Een voorbeeld: Een minister van Financiën kan nog zo gelijk hebben als hij beweert dat het logisch is dat de belastingbetaler mag opdraaien voor een proces dat hij tegen Weekend voert, maar als je intussen mooie verhalen staat te vertellen over de hebzucht in de financiële sector, dan kan dat toch vragen oproepen. En dan kan je argumenteren tot je een ons weegt, ik ben dan vooral geïnteresseerd in de reacties.

Voor accountants is dit een relevante zaak. Niet omdat we nu fijn Wouter Bos minder serieus kunnen nemen, en ook niet omdat we een grondige discussie over 'bloggen' direct nodig hebben, maar omdat ook accountants te maken hebben met een boodschap die ze maar moeilijk weten over te brengen.

En accountants blijken over die boodschap hele diepzinnige en wetenschappelijke debatten te kunnen voeren, vanuit hun eigen perspectief, waarbij de gebruiker een verwachtingskloof in de maag gesplitst krijgt. Zo niet Hans Blokdijk, die de vlotte internetcommunicatie gebruikt en die het perspectief wél radicaal naar de ontvanger verplaatst.

Intussen worstelt het beroep voort over versimpelingen van regelgeving die het verklaringenstelsel nog wat onbegrijpelijker kunnen maken, wordt ons een derde beroepsorganisatie in het vooruitzicht gesteld terwijl de bestaande twee verregaand gaan samenwerken, en moet het beroep bijna moeite doen om in beeld te komen bij de kredietcrisis. "Jongens, joehoe, wij zijn ook heel belangrijk, wordt eens boos op ons!"

Zonder hoor of wederhoor toe te passen, wil ik daar best een oordeel over geven: navelstaren!

Ik heb tijdens de accountantsopleiding geleerd, zonder dat me dat zo letterlijk verteld is overigens: "Blokdijk heeft gelijk. Zo niet, dan heb je hem niet begrepen." Of dat helemaal valt waar te maken weet ik niet, maar ik meen wel  dat hij, zoals zo vaak, gelijk heeft door het debat aan te gaan over de vorm, die mede de inhoud steunt.

Ook deze tekst vloeide met behulp van de zwaartekracht uit mijn hoofd naar het toetsenbord. Nu maar hopen dat iemand wil reageren dat het nergens op slaat, dan weet ik tenminste dat het ook de weg terug omhoog naar het hoofd van een lezer heeft gevonden.

Wat vindt u van deze opinie?

Reacties 0 0 Spelregels debat

reacties

Reageren op een artikel kan tot drie maanden na plaatsing. Reageren op dit artikel is daarom niet meer mogelijk.

    Aanmelden nieuwsbrief

    Ontvang elke werkdag (maandag t/m vrijdag) de laatste nieuwsberichten, opinies en artikelen in uw mailbox.

    Bent u NBA-lid? Dan kunt u zich ook aanmelden via uw ledenprofiel op MijnNBA.nl.