Discussie Opinie Vandaag

Ook zonder verplichting doen ondernemingen er goed aan om op kwartaalbasis te rapporteren

Als het aan de Amerikaanse toezichthouder SEC ligt, dan zijn beursgenoteerde ondernemingen niet langer verplicht om hun kwartaalcijfers te publiceren. Bedrijven kunnen volstaan met een halfjaarlijkse rapportage.

Jan Bouwens

Gezien eerdere ervaringen in Europa en de inzichten uit onderzoek, zal het interessant zijn om te zien hoe de afschaffing van deze verplichting de besluitvorming binnen bestuurskamers van ondernemingen in de VS zal beïnvloeden met betrekking tot het al dan niet voortzetten van kwartaalrapportages.

In het Verenigd Koninkrijk rapporteert ongeveer 90 procent van de beursgenoteerde ondernemingen nog steeds op kwartaalbasis, terwijl dit percentage in Nederland en Oostenrijk rond de 50 procent schommelt. Als bestuurskamers de onderzoeksresultaten ter harte zouden nemen, zouden zij op kwartaalbasis blijven rapporteren; frequente informatievoorziening heeft immers de neiging de informatie-asymmetrie tussen aandeelhouders en het bedrijfsmanagement te verminderen.

Eerder onderzoek van Renhui Fu, Arthur Kraft en Huai Zhang toont aan dat ondernemingen die hun resultaten frequenter bijwerken, worden beloond met lagere kapitaalkosten. In een recente studie suggereren Martin Kapons en David Veenman dat een lagere rapportagefrequentie economisch belangrijke variaties in de dynamiek van het werkkapitaal kan verdoezelen - variaties die in kwartaalcijfers beter zichtbaar zijn dan in jaarcijfers. Denk daarbij aan cash posities van AI-bedrijven.

De reden voor het optreden van deze effecten is dat frequentere rapportage beleggers in staat stelt de voortgang te volgen die ondernemingen boeken met hun investeringen en toezeggingen; niet slechts de ontwikkeling van hun winstcijfers.

Uiteindelijk zal de gekozen rapportagefrequentie waarschijnlijk van invloed zijn op de prijsprotectie, die aandeelhouders zijn geneigd in te bouwen ter compensatie van een gebrek aan informatie. Dat wil zeggen: aandeelhouders kennen een lagere waarde aan verwachte toekomstige inkomsten toe, als zij informatie tekort komen om te bepalen met welke waarschijnlijkheid inkomsten van het bedrijf zijn omgeven. 

Hoe hoger de prijsprotectie, hoe minder aandelen de aandeelhouder zal willen kopen. Dit gebrek manifesteert zich in hogere vermogenskosten, tenzij ondernemingen - naast kwartaalrapportages - andere manieren vinden om aandeelhouders te informeren over de voortgang van hun investeringen.