Discussie Opinie Vandaag

Gen Z is niet het probleem, de imagokloof in de accountancy wel

De discussie over het tekort aan jong talent wordt vaak teruggebracht tot een probleem van de jeugd zelf. Gen Z zou minder loyaal zijn, minder willen werken en te veel eisen stellen.

Sjoerd Heijmans

Wie beter kijkt, ziet een andere realiteit: een mismatch tussen de manier waarop veel sectoren zich profileren en wat jongeren vandaag de dag van werk verwachten. Dat is geen generatieprobleem, maar een structureel vraagstuk dat direct onze economische weerbaarheid raakt.

Dit wordt ook pijnlijk zichtbaar in de accountancy, een beroep waarvan het imago niet aansluit bij de huidige realiteit en dat daardoor de aansluiting bij de jonge generatie misloopt. Niet omdat de sector werkelijk achterloopt, maar omdat ze zichzelf onvoldoende laat zien. De sector investeert immers volop in technologie en AI, werkt aan maatschappelijk relevante vraagstukken en biedt inhoudelijke uitdaging. Intern wordt gewerkt met de nieuwste tools en is er steeds meer ruimte voor impact en eigen initiatief. Van buitenaf lijkt de technologie verouderd en de cultuur stoffig, terwijl de praktijk het tegenovergestelde laat zien. Maar dat verhaal bereikt jongeren nauwelijks. Dat spanningsveld is meer dan een communicatieve zwakte, het is een imagoprobleem met reële gevolgen.

Door dat imago loopt de instroom van jong talent terug. Een trend die vorig jaar al zichtbaar werd en zich nu lijkt door te zetten. En dat terwijl de sector in rap tempo vergrijst. Hierdoor ontstaat een kenniskloof die steeds moeilijker te overbruggen is. En dat heeft weer directe gevolgen voor de kwaliteit van het werk. Dossiers stapelen zich op, begeleiding schiet te kort en waardevolle ervaring verdwijnt zonder dat zij wordt overgedragen. Wanneer Gen Z'ers de accountancy links laten liggen, missen kantoren de frisse blikken die complexe vraagstukken van nieuwe invalshoeken voorzien en die de inzet van nieuwe technologie versnellen.

Maar de gevolgen gaan verder dan dat. Accountants vormen immers de ruggengraat van betrouwbare financiële verslaglegging. Ze controleren jaarrekeningen, signaleren financiële risico's en bewaken naleving van wet- en regelgeving. Minder capaciteit betekent onvermijdelijk meer druk op kwaliteit, scherpte en onafhankelijkheid. Daarmee raakt het probleem het hart van onze economie. Ondernemers, banken, investeerders en toezichthouders bouwen hun beslissingen op gecontroleerde cijfers. Als de kwaliteit van hun controles onder druk komt te staan, verzwakt het vertrouwen waarop investeringen en toezicht rusten. In een steeds complexere, internationalere en technologische economie kun je je dat simpelweg niet permitteren.

Transparantie, ondernemerschap en maatschappelijke relevantie zijn daarom al lang geen modieuze begrippen meer, het zijn precies de waarden die de accountancy al in zich draagt. Maar de sector draagt ze onvoldoende uit. Zolang de sector blijft vertrouwen op een verouderd zelfbeeld, blijft jong talent weg.

De oplossing ligt niet in een imagocampagne, maar in strategische herpositionering. De accountancy moet explicieter maken dat zij allang werkt met data-analyse, AI-ondersteunde controles en complexe internationale regelgeving. En dat jonge professionals vanaf dag één verantwoordelijkheid dragen voor jaarrekeningen, risicosignalering en duurzaamheidsrapportages.

Dat vraagt om structurele zichtbaarheid: in het hoger onderwijs, in het publieke debat en in de financiële media. Niet met marketingtaal, maar met inhoud. Door het vak te framen zoals het daadwerkelijk is: analytisch, technologisch en maatschappelijk relevant.