Daniëlle Dubbel

Normaliter kan een werknemer die ziek uit dienst treedt geen WW-uitkering aanvragen, omdat hij niet beschikbaar is voor de arbeidsmarkt. Immers, hij is ziek dus kan niet voldoen aan de sollicitatieplicht. Deze werknemer dient een uitkering op basis van de Ziektewet aan te vragen.

Het UWV zal beoordelen of er sprake is van een benadelingshandeling. Dit is het geval wanneer de werknemer akkoord is gegaan met het beëindigen van de arbeidsovereenkomst tijdens de eerste twee jaar van zijn ziekte. Van een benadelingshandeling kan ook sprake zijn als de werknemer zonder goede reden heeft nagelaten verweer te voeren tegen zijn ontslag.

Als het UWV vaststelt dat de werknemer zich schuldig heeft gemaakt aan een benadelingshandeling, kan de uitkering geheel of gedeeltelijk worden geweigerd. Daarom wordt zieke werknemers afgeraden om tijdens de eerste twee jaar van hun ziekte in te stemmen met een ontslagregeling.

Als er sprake is van ontslag wegens bedrijfseconomische redenen, ligt dit echter genuanceerder. Ook hier wordt van de werknemer verwacht dat deze verweer voert tegen zijn ontslag. Echter, wanneer de kans evident aanwezig is dat het ontbindingsverzoek wordt toegewezen, kun je als werknemer instemmen met een ontslagregeling. Wanneer het ontslag onvermijdelijk is kan het UWV namelijk niet oordelen dat er sprake is van een benadelingshandeling.

De vraag of instemmen met een ontslagregeling tijdens ziekte wegens bedrijfseconomische redenen een risico voor de werknemer oplevert - in de zin dat hij zijn ziekteuitkering mogelijk verspeelt - is lastig te beantwoorden. Een en ander is afhankelijk van de omstandigheden. De zieke werknemer doet er in zo'n geval goed aan zich te laten adviseren door een advocaat of een jurist.

Op 5 december 2012 heeft de Centrale Raad van Beroep zich uitgesproken in een dergelijke zaak. Het ging hierbij om de overplaatsing van een zieke werknemer wegens sluiting van een vestiging. Het van toepassing zijnde sociaal plan voorzag in een ontslagregeling voor de consequenties van de overplaatsing.

De werknemer kwam met de werkgever een ontslagregeling conform het sociaal plan overeen. Wanneer de werknemer in dienst zou blijven, zou zijn reistijd aanzienlijk toenemen. Volgens het UWV had de werknemer zich schuldig gemaakt aan een benadelingshandeling en het wees de aanvraag om een uitkering af.

De werknemer stapte vervolgens naar de Centrale Raad van Beroep. Deze oordeelde dat niet is komen vast te staan dat het ontslag verband houdt met de ziekte of met de verplichting van de werkgever tot reïntegratie. Zodoende kwam aan de werknemer toch een Ziektewetuitkering toe.